31/08/2026
‘Pap is hartstikke scherp…’
‘Rob, mijn moeder is overleden. Naar haar wens houden we het afscheid heel klein. Eigenlijk wilde ze helemaal niets.’ Zo begon het gesprek met een heel goede bekende.
Ik luisterde naar zijn verhaal over het overlijden van zijn moeder en over wat er de komende dagen zou gaan gebeuren. ‘Ik maak zelf één foto van pap bij mam. Pap begint wat te dementeren en daarom wil ik die foto graag hebben.’
Ik zei direct tegen hem: ‘Die foto ga jij niet zelf maken. Daarvoor kom ik naar jullie toe.’‘Maar ga je echt zo ver reizen voor één foto?’ Onze band is bijzonder. Daar hoefde ik dan ook geen moment over na te denken.
In de dagen daarna kreeg ik van de familie steeds iets meer ruimte. Die ene foto werden er een paar en uiteindelijk kreeg ik toestemming om het afscheid uitgebreider vast te leggen. Op de dag zelf mocht ik mijn gang gaan en voelde ik het vertrouwen van bijna alle aanwezigen. Eén kleinzoon was duidelijk in zijn standpunt en wilde niet gefotografeerd worden. Uiteraard respecteerde ik dat.
Hoe klein en intiem het afscheid ook was, ik heb mij voor de volle honderd procent ingezet. Volgens de familie is het gelukt om een helder en compleet verhaal van die dag vast te leggen.
In de dagen en weken na het afscheid van zijn vrouw ging het met ‘pap’ op en neer. Soms waren er heldere momenten, maar op andere momenten liet zijn geheugen hem in de steek. De foto's waren snel klaar en niet veel later volgden de albums: één voor pap en één voor ieder van de beide zonen.
Onlangs vertelde zijn zoon mij:
‘Vanaf het moment dat pap het album heeft gekregen en er regelmatig doorheen bladert, is hij hartstikke scherp.’
Dat raakt mij en maakt mij tegelijkertijd ontzettend blij. De foto’s houden niet alleen de herinnering aan zijn vrouw en haar afscheid levend, maar vormen ook een waardevol hulpmiddel voor een man bij wie het geheugen steeds minder vanzelfsprekend wordt.
Ik lees regelmatig de woorden: we gaan nieuwe herinneringen maken.
Maar wat als iemand langzaam in de steek wordt gelaten door zijn eigen geheugen? Dan kunnen herinneringen zomaar verdwijnen als sneeuw voor de zon.
Juist dan kunnen foto’s houvast geven. Ze vertellen opnieuw wat er is gebeurd, laten zien wie erbij waren en brengen gevoelens en vertrouwde gezichten terug. Soms is een foto veel meer dan alleen een herinnering.
Soms helpt een foto iemand om weer even helemaal scherp te zijn.
✅ Ik ben Rob de Joode, documentair uitvaartfotograaf.
Ik help mensen om de herinneringen te bewaren door het afscheid van een dierbare respectvol en op een natuurlijke manier vast te leggen. Met rust, discretie en oog voor emotie zorg ik voor foto's die troost bieden – nu en later.
Wil je meer weten? Neem dan contact met mij op.
📩 [email protected]
☎06 – 57940039