15/03/2026
UGANDA - Vorig jaar april vroeg in haar stories hier op Instagram wie er mogelijk geïnteresseerd zou zijn in een fotografiereis naar Uganda. Op dat moment lag er nog geen concreet plan, maar geïnteresseerd was ik zeker. Ruim 2 maanden later was de samenstelling van de groep bekend en waren de vliegtickets geboekt. Het Grote Wachten begon. En laten we eerlijk zijn, het waren nu ook niet bepaald een paar doorsnee maanden waar ik doorheen moest, lang leve mijn burn out. Het voelde misschien ook wel daarom alsof de vertrekdatum opeens daar was. Met deze reis zou ik ver buiten mijn comfort zone gaan, daar hield ik op voorhand al wel rekening mee. Alleen al het feit dat ik voor het eerst in mijn leven zo’n verre reis zou maken. Daarbij ging ik op reis met mensen die ik niet (zo goed) kende en ook nog eens voor een periode die langer was dan ik gewend ben. En dan Uganda zelf… Het contrast is zó enorm groot. De leefomstandigheden van de mensen daar zijn zó anders.
Dus ja, ik ben mezelf echt wel tegengekomen. Maar ik heb ook dingen mogen meemaken en mogen zien die ik de rest van mijn leven bij me zal dragen. Twee weken ben ik in een totaal andere wereld geweest. Rauw, kleurrijk en chaotisch. Ik had het voor geen goud willen missen.
Dankbaar ben ik ook dat ik deze reis mocht maken met , en , drie inspirerende, eigenzinnige en sterke vrouwen.
Ondertussen ben ik alweer een paar dagen terug op Nederlandse bodem. Het heeft een paar dagen geduurd voordat ik ook mentaal enigszins geland was. Gisteren heb ik een start gemaakt met het selecteren en editten van mijn foto’s. Wie weet deel ik daar binnenkort nog wat van 😉 Voor nu mogen jullie het even doen met deze selfie. Maar wel een selfie waar ik nogal stralend op sta, al zeg ik het zelf. En dat vat dan wel zo’n beetje het hele avontuur samen.
