06/09/2026
Voordat Ameland wakker werd… ✨
Vanmorgen liet ik jullie de zonsopkomst bij de vuurtoren van Ameland zien.
Maar mijn ochtend begon al veel eerder.
Terwijl het eiland nog sliep, stond ik in het donker bij de Ballumerbocht. Bij het KNRM-station waar de naam van Mathis staat. 🤍
En soms valt alles in één beeld samen.
Links boven mij de maan.
Duizenden sterren boven het Wad.
Het stille water rondom het KNRM-station.
En daarboven… Orion.
Ik heb het nog even opgezocht. Orion staat in de Griekse mythologie bekend als de Jager. Een krachtige figuur aan de sterrenhemel. En juist in deze tijd van het jaar keert Orion terug aan de vroege ochtendhemel, vlak voordat de nieuwe dag begint.
Of het iets betekent? Dat weet ik niet.
Maar daar, op die plek, met de naam van mijn zoon onder die enorme sterrenhemel, hoefde het voor mij ook niet uitgelegd te worden.
Sommige momenten hoef je alleen maar te voelen. 🤍
Daarna reed ik verder naar de vuurtoren.
De nacht werd langzaam lichter. De sterren verdwenen één voor één en aan de horizon kondigde het eerste ochtendlicht zich al aan. De vuurtoren stuurde zijn licht nog over het eiland, terwijl de nacht langzaam plaatsmaakte voor de dag.
En wat daarna kwam, zagen jullie vanmorgen al: die prachtige gouden zonsopkomst.
Maar dit…
dit was het verhaal ervoor.
De stilte.
De sterren.
De maan.
Orion.
Mathis. 🤍
En een nieuwe dag die heel langzaam begon op Ameland.
