05/10/2026
Ik woonde nog op Ibiza toen ik deze vrouw mocht fotograferen. Samen met haar beste vriendin, beide wonen ze in Frankrijk, kwamen ze naar Ibiza voor een vriendinnen vakantie.
Ik werd benaderd door haar vriendin en ze zei: mijn vriendin heeft een kl*te tijd achter de rug en ze verdient een moment van zelfliefde. Ik voel dat jij degene bent die haar dat kan geven, heb je tijd om haar te shooten?
Mijn eerste reactie was, sorry, ik host dan een selflove retreat. Ik zit daar dan middenin. Dat lukt denk ik niet.
Ze ging op zoek naar een andere fotografe.
Een maand later krijg ik een berichtje. Eva: ik kan niemand vinden. Ik vind wel fotografen maar ik krijg niet hetzelfde gevoel. Kan je echt niet?
Ik checkte nogmaals de planning. Er was 1 ochtend die als “uitslaap” ochtend gepland stond en dat ik weg zou kunnen gaan maar op tijd terug kon zijn zodat ik wel het kopje koffie op bed naar de vrouwen van het retreat kon brengen.
Zo gezegd zo gedaan, het werd een shoot tijdens zonsopkomst. Ik ging om 5 uur mijn bed uit en Ibiza gaf haar magic.
We waren helemaal alleen. De chiringuito was nog leeg en gebruikte we als set up plek. Overal kleding, sieraden, een wierookje en muziek. De meiden waren zo lief voor elkaar.
Natuurlijk maakte ik als extraatje nog wat beelden ook van hun samen en gaf haar vriendin, samen met mij, haar een ochtend waarop zij op 1 stond. Zij mocht stralen, zij mocht er zijn. Met een lach, een traan, veel knuffels maar vooral veel liefde en een waanzinnige womenempowerment energie.
Ik kwam thuis bij het retreat, bracht iedereen een koffietje of theetje en toen voelde ik. Zo moest het zijn. Deze shoot matchte zo erg met de energie van het retreat. Ze moesten op mijn pad komen en ik op die van hun.
Slapen kan je altijd nog. Deze ochtend pakt niemand ons meer af 🥺