23/08/2026
Een tijdje geleden kwam mijn oma van 85 met een oude zwart-witfoto van vroeger aanzetten.
Er hoorde een heel verhaal bij. Ze vroeg of ik haar herkende op de foto, samen met haar ouders en al haar broers en zussen. Het is één van de weinige foto’s die ze nog heeft.
En toch bleef ik erover nadenken. Want hoeveel waarde kan één foto eigenlijk krijgen?
Jaren later kijk je ernaar en ineens ben je weer heel even terug. Even terug naar een periode die allang voorbij is.
Daarom vind ik foto’s uit bijvoorbeeld de kraamtijd o zo waardevol. Juist gewoon bij jullie thuis, met het hele gezin bij elkaar.
Niet alleen de perfecte plaatjes, maar juist ook de kleine momenten tussendoor. Hoe jullie samen op de bank zitten, hoe papa naar mama kijkt en hoe de grote broer of zus de baby vasthoudt. Hoe trots iedereen was.
Want misschien voelt zo’n foto op dit moment als ‘gewoon een foto’. Maar later kan het zomaar één van de foto’s zijn die je het allerliefst terug ziet. 🤎