12/04/2026
๐๐ ๐ข๐ง๐ญ๐๐ง๐ฌ๐ ๐ซ๐จ๐ฅ๐ฅ๐๐ซ๐๐จ๐๐ฌ๐ญ๐๐ซ
, ๐ฅ๐ฆ ๐จ๐ณ๐ฐ๐ฐ๐ต๐ด๐ต๐ฆ ๐ฆ๐ฏ ๐ฃ๐ฆ๐ด๐ต๐ฆ ๐ธ๐ฐ๐ณ๐ฌ๐ด๐ฉ๐ฐ๐ฑ ๐ท๐ฐ๐ฐ๐ณ ๐ฅ๐ฐ๐ค๐ถ๐ฎ๐ฆ๐ฏ๐ต๐ข๐ช๐ณ๐ฆ ๐ง๐ฐ๐ต๐ฐ๐จ๐ณ๐ข๐ง๐ช๐ฆ ๐ท๐ข๐ฏ ๐๐ถ๐ณ๐ฐ๐ฑ๐ข.
Vijf dagen lang werden we op scherp gezet.
Door elkaar geschud en als je dan dacht dat je het had,
dat het kwartje ging vallen, kwam er opnieuw opschudding, verwarring .
Een midweek waarin je emoties in een achtbaan stapten, waarbij je ging van onbegrip, verwarring, boos, blij, geweldig, trots, verdriet, vermoeid, lol, uitzinnig, overweldigend, gelukkig en alles daar tussenin en ver daarbuiten.
En die emoties besloten na het ritje gewoon weer opnieuw in de rij aan te sluiten en dat dan 100x.
En dan een hooggevoelig persoon als ik, die dan ook nog even Spons als middelname heeft en die de emoties van anderen die dezelfde achtbaan pakten, ook nog even opslurpt.
Ja, dan denk ik dat de naam intense achtbaan best toepasselijk is.
en ,
Ik wilde een schop onder mijn r**t, ik wilde in het diepe gegooid worden (liefst met sterke stroming, want ik ben een goede zwemmer ๐).
Ik werd in een diepe oceaan tijdens een heftige storm gegooid.
Ik spartelde, het water tot aan en net over mijn lippen, maar ik bleek toch sterker te zijn dan ik dacht. Ik haalde de overkant ๐๐ช๏ธ
En mijn kont, die is nog steeds beurs en blauw.
Maarrrrโฆ.
Mijn fotografie zal voor altijd anders zijn. Beter.
Lijnen, vlakken, en vooral verhalen, ik zie ze nu overal.
Ik zie in mijn dromen nog steeds die jongen langs de muur telkens mijn beeld inlopen. Keer op keer. ๐คฃ
Als ik een nieuwe tattoo laat zetten, wordt dit: you hate me now, but thank me later ๐คฃ
En dan mijn lieve teampje.
Zonder jullie steun en toeverlaat, was het zeker niet zoโn geslaagde week!byrobin stories.photography nl
, bedankt dat ik jouw roomie mocht zijn!
๐ธ: , bedankt voor de geweldige fotoโs!
godmother van NGNS werd je al een paar keer genoemd. Dat is niet voor niks!
Lees verder in comments โฌ๏ธ
