12/09/2026
Han Vaanhold en het Gouden Wiel dat allang in zijn hart zat
Vandaag kreeg mijn wielervriend Han Vaanhold bij zijn laatste wedstrijd â de Arno Wallaard Memorial â het Gouden Wiel van de KNWU. Een onderscheiding voor zijn inzet, zijn verdiensten en zijn jarenlange trouw aan de sport. Maar eerlijk gezegd: Han droeg dat wiel al veel langer met zich mee.
Toen ik als jong broekie eind jaren zeventig de wielersport binnenrolde, was het in onze regio een drukte van belang. Koersen overal, en altijd was daar die ene stem die boven het peloton uit klonk: Vaanhold. Verbaal aanwezig, koershard, en samen met Arie Hassink, Gerrit Mohlman en Herman Snoeijink kleurde hij de wedstrijden zoals alleen renners uit die tijd dat konden.
Na zijn actieve carriĂšre werd Han ploegleider bij Giant. Vanaf midden jaren negentig werkte ik echt met hem samen. Giant fuseerde met Löwik Meubelen en er brak een gouden tijd aan voor de ploegen van Han en Jan van Dam. Ik leerde Han kennen als iemand met passie, vuur en emotie â een man die de koers niet alleen leidde, maar beleefde.
Ik hoor hem nog, vanuit Oostenrijk, geëmotioneerd aan de telefoon:
âDick⊠Jos Lucassen is gevallen. Ben niet blij. Moet die jongen achterlaten in een vreemd land, in het ziekenhuis.â
Hij vloekte, brieste, ging even tekeer â en eindigde dan ineens nuchter:
âMaar ja⊠ik moet morgen weer voor de klas staan.â
Een paar jaar later zag ik een uitzinnige Han. In het geelârood van Tegeltoko werden Bram Tankink en een jaar later Arno Wallaard kampioen. Met tranen in de ogen stonden we bij de huldiging.
âZo mooi dit,â zei hij.
En dat was het ook.
Maar ik hoorde hem ook anders. Intens verdrietig, midden in de nacht, februari 2006:
âSorry dat ik je zo laat bel⊠maar Arno is dood.â
Het klonk kil, maar de emotie sloeg door de telefoon heen. Pas een uur later legden wij de telefoon neer.
Dat is Han.
De man met vele gezichten.
De ploegleider met een grote mond en een klein hart.
De leraar die zijn renners nooit losliet.
De man die leefde voor talent, voor emotie, voor de sport.
En nu krijgt hij het Gouden Wiel.
Stoppen? Geen denken aan.
In 2027 volgt Meneer Vaanhold Theo de Rooij op als koersdirecteur van Overijssels Mooiste â de koers waar hij als ploegleider een haatâliefdeverhouding mee had. Het liefst zat hij in die periode in de Sachs Tour, maar Overijssel blijft toch zijn koers, zijn landschap, zijn verhaal.
Han, dit Gouden Wiel heb je verdiend.
Door je liefde voor de sport.
Door je oog voor talent.
Door je passie, je emotie, je directheid.
Door die soms grote mond en dat altijd aanwezige kleine hartje.
Het wiel is van jou.
En eigenlijk was het dat al heel lang.