03/06/2026
🌅 ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်က စကြာဝဠာ
ရထားပြတင်းပေါက်ကနေ လှမ်းမြင်ရတဲ့ ဒီလို နံနက်ခင်းမျိုးဟာ ရိုးရှင်းလွန်းလှပေမယ့် ငေးမောလို့ မဝနိုင်စရာပါ။
စိမ်းစိုနေတဲ့ လယ်ကွင်းပြင်ကျယ်၊ ဟိုတစ်ပင်ဒီတစ်ပင် ထီးထီးမတ်မတ် ရပ်နေတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတွေနဲ့ နှင်းမြူတွေကြားက ရုန်းထွက်လာတဲ့ နံနက်ခင်းဟာ သက်ရှိသက်မဲ့ အားလုံးကို အသက်သွေးကြော အသစ်တစ်ခု ထည့်ပေးလိုက်သလိုပါပဲ။
တကယ်တော့ ကျွန်တော်တို့ နေ့စဉ်မြင်တွေ့နေရတဲ့ ကမ္ဘာမြေပြင်က သစ်ပင်ပန်းမာန်တွေ၊ ကောင်းကင်က တိမ်တိုက်တွေနဲ့ အဝေးက စကြာဝဠာကြီးထဲက "နေမင်းကြီး" ဆိုတာ အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင် ချိတ်ဆက် ပတ်သက်နေကြတာ ဖြစ်ပါတယ်။
သိပ္ပံပညာအရ ပြောရရင် နေမင်းကြီးဟာ အာကာသထဲက ပလာစမာ မီးလုံးကြီးတစ်လုံး ဖြစ်ပေမယ့်၊ ကမ္ဘာမြေပေါ်က သက်ရှိတွေအတွက်တော့ ရှင်သန်ခြင်းရဲ့ အရင်းအမြစ်ပါပဲ။ နေရဲ့ အလင်းတန်းသာ မရှိရင် မြေပြင်က သစ်ပင်လေးတွေ အစိမ်းရောင် မခြယ်သနိုင်သလို၊ ပန်းမန်တွေလည်း ဖူးပွင့်နိုင်ကြမှာ မဟုတ်ပါဘူး။
မြေကြီးပေါ်က သက်မဲ့ကျောက်ခဲလေးတွေကအစ၊ သက်ရှိလူသားတွေနဲ့ သစ်ပင်တွေအဆုံး အားလုံးဟာ နေမင်းကြီးရဲ့ နွေးထွေးမှုကို အတူတူ ခံယူရင်း စကြာဝဠာကြီးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲမှာ သဟဇာတဖြစ်ဖြစ် အတူတူ လည်ပတ်နေကြတာပါ။
အရောင်အသွေး စုံလင်လှတဲ့ ဒီလို သဘာဝတရားရဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို ငေးမောကြည့်ရင်း၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်လည်း ဒီစကြာဝဠာကြီးရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ခံစားမိတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ အေးချမ်းမှုနဲ့ အင်အားတွေ ပြည့်လျှံလာရပါတယ်။
သဘာဝတရားရဲ့ ရသကို ခံစားရင်း မိမိတို့ရဲ့ နေ့သစ်တစ်ခုစီတိုင်းမှာ အေးချမ်းပျော်ရွှင်ကြပါစေဗျာ။
#ဒို့ရွာ