Life of Vincent

Life of Vincent "Walk with Faith"
Christian/Doglover/Ofw
(3)

Every ride teaches me something:Be patient.Stay consistent.Keep moving forward.Ikaw, ano ang natutunan mo sa buhay niton...
12/06/2026

Every ride teaches me something:
Be patient.
Stay consistent.
Keep moving forward.

Ikaw, ano ang natutunan mo sa buhay nitong mga nakaraang araw?

12/06/2026

Self Vulcanize 😅 Salamat mga Kuys 🫡

Kailan Ka Huling Tumawag sa Panginoon?Gusto ko lang i-share ang nangyari sa akin nitong nakaraang araw.Pauwi na ako gali...
10/06/2026

Kailan Ka Huling Tumawag sa Panginoon?

Gusto ko lang i-share ang nangyari sa akin nitong nakaraang araw.

Pauwi na ako galing Sunyodo Island matapos mag-bike ng halos 80 kilometers. Pagod na pagod na ako, at 10 kilometers na lang ang layo ko sa bahay nang biglang ma-flat ang gulong ng bike ko.

Sa totoo lang, gusto kong magreklamo.

“Lord, bakit ngayon pa? Malapit na ako eh.”

Pero habang naglalakad at tinutulak ang bike, naalala ko na may mga tao na mas mabigat pa ang pinagdadaanan kaysa sa akin. Kaya sa halip na magreklamo, pinili kong magpasalamat at magtiwala.

Habang naglalakad, may kapayapaan akong nararamdaman. Pakiramdam ko may dahilan kung bakit nangyari iyon. Parang sinasabi ng Panginoon, “Magtiwala ka lang.”

Noong mga oras na iyon, Otw nako sa Bible study. Habang nagtutulak ako ng bike, bigla kong naisip:

“Bakit hindi ako tumawag sa Panginoon?”

Sa dami ng pagkakataon sa buhay ko, lalo na kapag tungkol sa gawain Niya, nakita ko kung paano Siya tumugon sa bawat panalangin.

Kaya kinausap ko Siya.

“Lord, kung mapapaabot Mo ako sa bus ng 6:40 PM, aattend pa rin ako ng Bible study kahit pagod na ako.”

At habang naglalakad ako, sinabi ko rin:

“Lord, magpadala Ka naman ng tulong.”

Lumipas ang mga minuto. Wala pa ring dumarating.

Palapit na ako sa bus stop. Nagdadalawang-isip na akong umattend dahil sa sobrang pagod.

Pagtingin ko sa oras, malapit nang mag-6:40 PM.

Sabi ko, “Lord, grabe Ka talaga. Dadalo ako.”

Pagdating ko sa bus stop, wala pa ring tulong.

Pero hindi ko alam, nasa huling minuto na pala ang sagot ng Panginoon.

Habang inaayos ko ang bike ko, may isang lalaki na lumapit at nagtanong kung ano ang nangyari.

Sira yung Bike mo?

“Naflatan po.”

Pagkatapos ay sinabi niya:

“Saan ka pupunta?”

“Sa city po. Sa simbahan po.”

Ngumiti siya at sinabing:

“Tara, ihahatid na kita.”

Doon na ako kinilabutan.

Sinakay niya ang bike ko at hinatid ako hanggang simbahan.

Ang mas nakakagulat pa, hindi iyon ang direksyon ng uwi niya. Lumihis siya sa ruta niya para tulungan ang isang taong hindi niya kilala.

Habang nasa sasakyan kami, paulit-ulit akong nagpapasalamat sa Panginoon.

At doon ko muling naalala:

Kapag tumatawag tayo sa Panginoon, nakikinig Siya.

Minsan hindi agad dumarating ang sagot.

Minsan akala natin wala nang darating na tulong.

Pero sa tamang oras, sa paraang hindi natin inaasahan, kumikilos Siya.

Kaya kung may pinagdaraanan ka ngayon, huwag mong sarilinin.

Tumawag ka sa Panginoon.

Ibigay mo sa Kanya ang mga pasaning hindi mo kayang buhatin mag-isa.

Naririnig ka Niya.

Mahal ka Niya.

At hindi ka Niya pinababayaan.

“Lumapit kayo sa Akin, kayong lahat na napapagal at nabibigatang lubha, at kayo’y Aking papagpapahingahin.” — Mateo 11:28

Magandang umaga po.

God bless sa ating lahat. 🙌🏻❤️

To God Be the Glory 🙌🏻🙇🏻‍♂️

09/06/2026

Kayo po ano po maadvice niyo ?😇

Lately, may isang bagay akong na-realize.Madalas, sobrang dami nating plano para sa future.“Balang araw, gagawin ko ’yan...
08/06/2026

Lately, may isang bagay akong na-realize.

Madalas, sobrang dami nating plano para sa future.

“Balang araw, gagawin ko ’yan.”
“Balang araw, tutuparin ko rin ang pangarap ko.”
“Kapag may mas magandang trabaho na.”
“Kapag may mas malaking ipon na.”

Pero paano kung hindi dumating ang “balang araw” na hinihintay natin?

Doon ako napaisip.

Paano kung sa kakaplano ko para sa future, hindi ko na nasimulang gawin ang mga pangarap na pwede ko namang simulan ngayon?

Kaya unti-unti kong binabago ang mindset ko.

Hindi ko na hihintayin na maging perpekto ang lahat bago ako kumilos. Gagamitin ko kung ano ang meron ako ngayon. Gagamitin ko kung ano ang ibinigay ng Panginoon ngayon.

Hindi man motor ang gamit ko, may e-bike naman.
Hindi man malayo agad ang marating ko, pwede naman akong magsimula sa malapit.
Hindi man kumpleto ang lahat ng gusto ko, sapat na ang mayroon ako para magsimula.

Habang nasa Korea ako, gusto kong sulitin ang pagkakataon. Hindi lang puro trabaho. Gusto kong makita ang mga lugar na minsan ko lang madadaanan sa buhay na ito. Gusto kong bumuo ng mga alaala na babalikan ko balang araw nang may ngiti at pasasalamat.

At habang binabagtas ko ang mga kalsada, mas lalo kong nauunawaan na baka ito rin ang isa sa mga dahilan kung bakit ako dinala ng Diyos dito.

Hindi lang para magtrabaho.

Kundi para mabuhay.
Para matuto.
Para makita ang kagandahan ng Kanyang nilikha.
At para maranasan ang mga bagay na minsan ay pangarap ko lamang.

Kung may pangarap kang matagal mo nang ipinagpapaliban, baka hindi mo kailangang hintayin ang tamang panahon.

Baka ang kailangan mo lang ay magsimula.

Kahit maliit.
Kahit mabagal.
Kahit paisa-isang hakbang lang.

Ang mahalaga, umaandar ka.

“Huwag mong hintaying maging perpekto ang lahat bago ka magsimula. Minsan, ang sagot sa pangarap mo ay nasa mga bagay na meron ka na ngayon.”Kaja💪

08/06/2026

Ganda mo Seonyudo 😍

08/06/2026

Sa Gitna ng mga Dilaw na Bulaklak 🌼🍃🇰🇷

08/06/2026

Pangarap Kong Libutin ang Korea🙌🏻
Episode 1: Seonyudo Island Gunsan South Korea 🇰🇷

08/06/2026

Libangan 📹📸

08/06/2026

😅

Address

Iksan

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Life of Vincent posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Share