26/06/2024
«កំណត់ហេតុ ថ្ងៃពុធ ២៦ មិថុនា ២០២៤» #រឿងពិត
ល្ងាចនេះភ្លៀងខ្លាំងណាស់ បន្ទាប់ពីចេញពីរៀនម៉ោងអង់គ្លេស ម៉ោង៦ជាង ខ្ញុំនិងមិត្តភក្តិពីរអង្គទៀត បានដើរមកវត្តវិញធម្មតា នៅតាមផ្លូវរលឹមច្រែ ទឹកហូរកាត់ផ្លូវ មិនយូរក៏ដើរមកដល់វត្តកណ្តាលដែរមិត្តមួយអង្គ ឈ្មោះ ស៊ីណេត គងនៅ លោកប្អូនស៊ីណេតក៏ចូលកុដិលោកធម្មតាខ្ញុំក៏ចូលដែរ ចូលយកសៀវភៅ ព្រោះសៀវភៅរៀនពេលព្រឹកមិញ ទុកនៅហ្នឹង មួយសន្ទុះក្រោយមក ខ្ញុំនិងលោកប្អូនមួយអង្គទៀតបានចេញពីកុដិលោកប្អូនស៊ីណេត ដើរបន្តទៅវត្តប៉ាឆាដែរជាវត្តខ្ញុំរស់នៅ ម៉ោងជិត ៧ ហើយមេឃក៏ងងឹតបណ្តើរៗដែរ កាត់ភ្លៀងរលឹម ខ្យល់ត្រជាក់ ជាមួយនិងភ្លើងបំភ្លឺតាមដងផ្លូវ ដើរឆ្ងាយផង ពិតជាមានអារម្មណ៍ថា ចង់សម្រាកណាស់ មិនយូរប្រហែល១០នាទី ក៏ដល់វត្ត ប៉ាឆា ជាវត្តដែរខ្ញុំនិងលោកប្អូនមួយអង្គទៀតឈ្មោះ វិចិត្រ រស់នៅ ដល់វត្តយើងក៏ចែកផ្លូវគ្នាទៅកុដិរៀងខ្លួន មកដល់កុដិខ្ញុំរាវរកសោរ ស្រាប់តែ… (ប្រហែលជាអ្នកអាននិងគិតយល់ហើយ) រួចហើយក៏ទាញទូរស័ព្ទតេ
“អាលូ! បងមានការអីមេន? “ លោកប្អូន ស៊ីណេតនិយាយ
“អាលូ ប្អូនមានឃើញសោរកុដិបងនៅក្នុងកុដិលោកប្អូនអត់ បងរកក្នុងថងយាមសព្វអស់ហើយមិនឃើញតេ” ខ្ញុំនិយាយ
“កូណារកមើលសិន!(…..) អត់ឃើញទេបង កូណារកសព្វអស់ហើយ បងសាកគិតបន្តិចមើល ធ្វើអារម្មណ៍ឲ្យស្រួលគិតមួយៗមើលបង” ស៊ីណេតនិយាយ
“បងចាំមិនបានថាទុកនៅណាទេ ព្រោះតាមចាំសោរនិងយកទៅបងគ្មានដកប្រើប្រាស់អីទេ” ខ្ញុំនិយាយ
“ប្រហែលបងភ្លេចក្នុងថ្នាក់រៀនដឹង ល្ងាចមិញមានដកអីអត់” ស៊ីណេតនិយាយ
“អត់ទេល្ងាចមិញបងដកតែសៀវភៅរៀនអង់គ្លេសមកទេ សល់មាណផ្ញើរលោកប្អូនប៉ាវី យកទៅកុដិមុនអស់ហើយ” ខ្ញុំនិយាយ
“កូណាគិតថាបងភ្លេចក្នុងថតតុហើយមើលទៅ បើមិនថ្នាក់បងក៏ថ្នាក់យើងរៀនអង់គ្លេសជាន់ទី៣ដែរ” ស៊ីណេតនិយាយ
“តោះទៅ សាលាមួយបងផ្លេតហី!!” ខ្ញុំនិយាយ
“ទៅមេនហីបង ម៉ោងមាណហើយគេបិទទ្វាសាលាហើយដឹងព្រោះម៉ោងរៀនអង់គ្លេសមានតែ ៥_៦/ ៦_៧ ទេ??” ស៊ីណេនិយាយ
“ទៅមេនតើ ទៅសិនទៅមិចម៉ាចាំគិតទៀត! ចឹងបានអីចូលកុដិ បន្ទប់ទឹកក៏អត់អីចូលដែរ សោរសំខាន់ៗនៅនិងទាំងអស់! “ ខ្ញុំនិយាយ
“ចឹងបងដើរមកមេន?” ស៊ីណេត
“អត់ទេបងជិះ Pass app ទៅ” ខ្ញុំនិយាយ
“ចឹងបងមកកុដិកូណាមក ចាំដើរទៅសាលាពីរនាក់ សប្បាយ!!” ស៊ីណេតនិយាយ
“Okay” ខ្ញុំនិយាយ
ភ្លៀងនៅតែបន្តធ្លាក់ចុះ អាកាសធាតុក៏ត្រជាក់ យប់ក៏ងងឹតហើយដែរ ឯខ្ញុំនៅមិនបានសម្រាកទេ មួយសន្ទុះក្រោយមក ក៏ទៅដល់វត្តកណ្តាល មើលម៉ោង ម៉ោង៧ទៅហើយ ក្នុងចិត្តគ្មានសង្ឃឹមទេថាសាលានៅបើកទ្វា តែមានតែប្រថុយមួយក្តាហើយព្រោះ សោរនិងសំខានណាស់ ទាញទូរស័ព្ទបើកភ្លើង ឆាតម្នាក់មួយ យើងក៏ដើរទៅ ដើរដោយប្រញាប់ កាត់ភ្លៀងរលឹមច្រែ កន្លែងខ្លះ ទឹកដកនិងហូកាត់ផ្លូវ តាមផ្លូវហាក់ស្ងាត់មិនសូវមានមនុស្សធ្វើដំណើរព្រោះ មេឃភ្លៀងចឹងគ្មាននរណាចង់ចេញក្រៅទេ ។ ឆ្លងផ្លូវមួយ ដល់ផ្លូវមួយ ដើរបណ្តើរនិយាយគ្នាលេងបណ្តើរ យូរៗឃើញឡានម៉ូតូជិះមួយ ខ្លះស្រប់ខ្លះបញ្រ្ចាស់ផ្លូវគ្នា មិនយូរយើងក៏ដល់សាលា ទៅដល់ស្រាប់តែដូចការគិតមេន ក្នុងសាលាងងឹតឈឹង គ្រប់បន្ទប់សាលាទាំងអស់បានបិទទ្វារចាក់សោរ ជណ្តើឡើងទៅជាន់លើក៏ចាក់សោរទៀត មានអារម្មណ៍អស់កម្លាំងធ្លាក់ទឹកមុខ ក៏ទម្លាក់ឆាតចុះ ឈមួយត្រឹងមួយផ្លែត ខ្ញុំមិនអស់ចិត្តដើរទៅជិតទ្វាររួចទាញសោរមើល គឺពិតជាចាក់មេន😪 អស់សង្ឃឹមហើយ “តោះបងយើងទៅវិញ” ស៊ីណេតនិយាយ
“តោះ!!😪” ខ្ញុំនិយាយ
ស៊ីណេតនៅឆ្ងាយពីខ្ញុំត្រៀមនិងដើរទៅវិញហើយ ស្រាប់តែខ្ញុំក្រឡេកទៅបង្អួចឃើញមានបង្អួចមួយដូចរៀងហើបបន្តិចក៏ស្ទុះទៅមើលពិតជាហើបមេន ទំនងប្រហែលអ្នករៀនក្រោយមិនបានចាក់គន្លឹះហើយ ខ្ញុំក៏សាកបើក ក៏ពិតជាបើកបានមេន ពេលនិងរំភើបណាស់ “សំណាងហើយយើង” ខ្ញុំនិយាយ ស៊ីណេតឃើញចឹង ក៏ដើរមកវិញទាំងសប្បាយចិត្តដូចគ្នា ខ្ញុំក៏ហុចទូរស័ព្ទដែរបំភ្លឺនោះឲ្យទៅស៊ីណេតកាន់ ហើយក៏សម្រេចចិត្តផ្លោះបង្អួចចូលទៅ “បងតិចគេគិតថាយើងចូលមកលួចអីទៅបង!” ស៊ីណេតនិយាយ “មិនអីទេកុំគិតច្រើនពេក បើគេមកប្រាប់ហេតុផលគេតាមនិងទៅកុំបាម្ភ លោកប្អូនចូលក៏ចូលដែរមក” ខ្ញុំនិយាយ
រួចក៏យើងទាំងពីរក៏ផ្កលោះចូលបានសម្រេច ចូលរួចហើយខ្ញុំក៏ដើរសំដៅទៅតុរបស់ខ្ញុំយ៉ាងប្រញាប់ លូកដៃចូលក្នុងថតតុទាំងអារម្មណ៍ស្រពិចស្រពិល ពេលនោះស្រាប់តែ…..
