15/06/2026
غني خان په ډېر شاعرانه انداز سره وایي چې دا دنیا او په دې دنیا کې زموږ ژوند تلپاتې نه دی. هغه ژوند ته د "یو دوه ګړۍ" (ډېر لږ وخت) نوم ورکوي. مقصد یې دا دی چې د کائینات د عمر په پرتله د انسان ژوند د یوې شېبې یا یوې سترګې پټولو غوندې لنډ دی. موږ نن یو او سبا نشتهو. له همدې امله، کله چې ژوند دومره لنډ وي، نو بیا په کې خپګان، کینه، نفرت او غم کول هیڅ معنا نه لري. شاعر موږ ته توصیه کوي چې دا محدودې او کمې شېبې باید په خندا، خوشحالۍ، مینه او صمیمیت کې تېرې کړو. خندا او خوشحالي د ژوند روح دی، او که انسان دا لنډ ژوند په ژړا او غم کې تېر کړي، نو په اصل کې یې خپل ځان ته په خپله ظلم کړی دی.
په دې دویم پړاو کې، غني خان د دنیا د نظام او فطرت یو بل ستر حقیقت راپېژني. هغه وایي چې دا جهان د جنجالونو، ستونزو او بدلونونو کور دی. د دې دنیا حالت هیڅکله پر یو حال نه پاتې کېږي. دا د خدای پاک د قدرت یو داسې نظام دی چې کله په کې د انسان کارونه سم او برابر وي او کله بیا هر څه وران او خراب شي. کله د خوشحالۍ موسم وي او کله د غم او درد؛ کله بریا وي او کله ماتې. له داسې یو متزلزل او بې باوره جهان څخه د همېشنۍ هوساینې تمه لرل ناداني ده. دا دنیا په خپل ذات کې یو داسې جنجال دی چې هیڅوک ترې پوره مطمئن نه شي وتلی
Guarda, segui e scopri altri contenuti di tendenza.
