Roozbeh roozbehani photography

22/01/2016

کتاب شهر یک نفره چاپ شد .
کتاب شامل عکس های من و مصطفی سون است که با انتخاب و ترجمه اشعار توسط سیامک تقی زاده همراه شده و توسط نشر چشمه چاپ شده است و از طریق کتابفروشی ها و سایت نشرچشمه قابل خریداری است .

31/08/2015

ايستادگيّة

نمايشگاه عكس
روزبه روزبهاني
١٣-٢٠ شهريور ساعت بازديد ١٦-٢٠
گالري شش -ميرزاي شيرازي-كوچه بيستم-پلاك ٢ -طبقه همكف
افتتاحيه سيزده شهريور هزار و سيصد و نود و چهار

اگر دوست داشتید همخوان کنید.

پوستر را هم دوست خوبم علیرضا لطیفیان طراحی کرده است . Alireza Latifian

27/07/2015

مصاحبه ام با iranwire
http://iranwire.com/features/7758/

پیراهن‌های گلدار، بدن‌های چسبیده به تخت، پتوهای مچاله شده، دست‌‌های چروک و رگ‌های برآمده، همه این‌ها حکایت روزهای سالمندی است. حکایتی که روزبه روزبهانی، در مجموعه عکس «فراموش‌خانه‌ای در باغ» به تصویر کشیده است. سوژه‌ جدید نیست، او سراغ سالمندان آسایشگاه کهریزک رفته و عکاسی کرده اما در هیچ‌کدام از عک…

04/07/2015

بيمارستان روانپزشكي رازي واقع در امين آباد استان تهران ، مركزي است براي نگهداري و درمان بيماران رواني . جايي كه مردم آن را ديوانه خانه مي نامند . بيماران يا همان به قول مردم ديوانه ها در محيطي ايزوله و آرام تحت درمان قرار دارند و اكثر مواقع آرامبخش هاي قوي به آنها داده مي شود . وقتي در بينشان مي روي مردمي را ميبيني به شدت غمگين و بي صدا و تنها . انگار خود ما باشيم كه زير بار روزمرگي به گوشي هاي موبايلمان پناه مي بريم و احساساتمان را براي آدمي آن ور خط با نمايه ها (آيكون) منتقل مي كنيم . آرامبخش همان كاري را مي كند كه فاصله و تنهايي ما در چهارديواري هايمان تقليل يافته همان بيمارستان ها است . و شرري كه در ني ني چشمهاي بيماري باقي مانده است شايد همين آيكون هاي ما در چت هايمان باشد كه سعي دارد ما را خوشحال و غمگين و عصباني و حتي عاشق نشان دهد .

29/06/2015

بو بكش . ريه هات رو پر كن . پشت بوي شاش و ساولون ، آدمي آرام نفس مي كشد . آدمي كه هنوز آدم است و گل هاي لباسش از نفس او سبز مانده است . اين دست هاي چروكيده اين انگشت هاي خشك، هنوز رگ هاي دستي را در خود دارد كه زماني عاشق شد ، لمس كرد ، لرزيد و در آغوشي رها شد . حالا آرام بين دم و بازدمش بين رويا و بيداري لابد دوباره جوان مي شود . همه چيز به عقب مي گردد . پوستش جوان مي شود ، دندان هايش دوباره بر مي گردند و دوباره زيبا مي شود . گل هاي لباسش بزرگ مي شوند و رشد مي كنند و جنگلي مي شوند از وجود آدمي كه به اميد زنده است . روي پاهايش مي ايستد و مي زند به جنگل ، گم مي شود در هياهوي سبزي و گياه ، مي رود كنار مردش، زنش ، مادرش و فرزندانش دوباره در آغوشش گم مي شوند .

06/05/2015

ببینیم . از صفحه مجید سعیدی همخوان می کنم .

25/02/2015

یک روز عادی زندگی سه زن و چهار گربه

15/02/2015

این هم از بچه جدیدم
فوجی ایکس تی وان
با یک فروند لنز ۱۸ و یک فروند لنز ۵۵-۲۰۰
تا اینجا که باهاش کار کردم میتونم بگم شاهکاره داینامیک رنج خوب اتوفوکوس بی نظیر در حد اس ال آر ها و نویز پرفورمنس دیوانه کننده
ضمنا دوربین های قبلیم شامل ایکس ۱۰۰ اس و نیکون دی اف رو هم فروختم رفت . دوره دوربین های کوچک و میرورلس هست به نظرم . فایو دی مارک فلان و نیم متر لنز رو فراموش کنید و با دوربین های کوچک و قدرتمند به خیابون بزنید .

11/02/2015

یک روز تابستان در ساحل آستارا . همهمه تن ها برای فرار از تنهایی و ازدحام ساردینی در ساحل روی ماسه ها . در شلوغ ترین مکان ها می شود تنهایی را پیدا کرد . گاهی در نگاه مردم گاهی در چادری که یله داده به آفتاب ظهر و گاهی در مردی که محو خط افق شده است . اینطور وقت ها بهتر است هدفون را توی گوشت بچپانی و از همه جدا شوی . به قول دوستی مردم را خارج از گود ببینی و ثبتشان کنی . یک روز گرم تیر ماه ۱۳۹۲ در ساحل آستارا مردم اینگونه بودند .

۱۳۹۲
آستارا

07/02/2015

هلند
۲۰۱۲