14/04/2026
بیاد و برای کیومرث بابازاده که رفت تا ویرانی و ایران ستیزی این روزها را نبیند...
بعد از سفر بی پایان عباس جعفری، یک حال عجیب، یک جای خالی بزرگ در من ایجاد شد که تا به همین امروز با من و همراه من است. رفتن کیومرث هم جنسی از همان حال و روز برای من است. لحظه ای و دمی یادش از خاطر نمیرود...
از خیابان های تهران چشمم افتاد به دماوند، بی درنگ تلفن را برداشتم و به کیان زنگ زدم. از فرصت آتش بس استفاده کرده بود و رفته بود قشم. کاش که بتواند هوایی عوض کند.
تلفن را قطع کردم. قطره اشکی از گوشه چشم جاری شد...
یاد یاران
یاد باد
۲۵ فروردین ۱۴۰۵
