15/06/2025
Καλοκαίρια στην Άφυσσο: Όταν τα λεωφορεία γέμιζαν με όνειρα
Ήταν κάποτε τα καλοκαίρια διαφορετικά. Ήταν οι μέρες πιο αργές, ο ήλιος πιο γλυκός και οι άνθρωποι πιο απλοί. Τότε που τα λεωφορεία κατηφόριζαν από τον Βόλο προς την Άφυσσο γεμάτα φωνές, τσάντες θαλάσσης και καρδιές ανυπόμονες για λίγες στιγμές ελευθερίας.
Αυτή η παλιά φωτογραφία είναι μια μικρή χρονοκάψουλα. Μια στιγμή που αποτυπώνει το ξεκίνημα ενός θερινού ταξιδιού, τότε που τα λεωφορεία έκαναν στροφή στην πλατεία, και από μέσα ξεχύνονταν μικρά παιδιά, γιαγιάδες, ερωτευμένοι, παρέες εφήβων με παγωτά στο χέρι.
Οι προορισμοί γνώριμοι και αγαπημένοι: Καλιφτέρη, με τα κρυστάλλινα νερά και τα σκιερά δέντρα. Το Λαγούδι, πιο ήσυχο, για όσους ήθελαν να ξεφύγουν από τη φασαρία, και φυσικά ο Αμποβός, η καρδιά του καλοκαιριού, όπου η θάλασσα «φιλούσε» την παραλία με τα θαλάσσια ποδήλατα και τα κανό, και ούτε λόγος για ξαπλώστρες και ομπρέλες, και οι μέρες κυλούσαν σαν παιδικό τραγούδι.
Και σήμερα, ίσως οι νεότεροι να μην τα έχουν ζήσει, αλλά οι παλαιότεροι σίγουρα τα θυμούνται. Θυμούνται τον ήχο της μηχανής, τη μυρωδιά του πετρελαίου από τις εξατμίσεις των λεωφορείων και του αντηλιακού, το βουητό της παραλίας, τα φαγητά στα τάπερ και τις πρώτες δειλές βουτιές.
Θυμούνται, και είναι σαν να μην πέρασε ούτε μέρα.
Γιατί το καλοκαίρι στην Άφυσσο δεν ήταν απλώς εποχή. Ήταν τρόπος ζωής, ρίζα, ανάμνηση. Και αυτά τα λεωφορεία… ήταν το όχημα για μια παιδική ευτυχία που –αν είμαστε τυχεροί– κουβαλάμε ακόμα μέσα μας.