06/06/2014
Αξίζει να διαβάσετε την παρακάτω ιδιαίτερη και ρομαντική ιστορία που κρύβει ο κινηματογράφος « ΤΙΤΑΝΙΑ» Σπετσών …
Μεταφερόμαστε πολύ πίσω στον χρόνο ….Στο 1922. Στα χρόνια της Μικρασιατικής καταστροφής. Ο Αλέκος Αλεξανδρίδης , και η δεκαπεντάχρονη γυναίκα του , η όμορφη Μαρίτσα ( για όσους δεν γνωρίζουν , ήταν οι γονείς του Δαμιανού , σημερινού ιδιοκτήτη του ΤΙΤΑΝΙΑ) ήρθαν κι εγκαταστάθηκαν , ξένοι στις Σπέτσες, μετά την καταστροφή της Σμύρνης. . Εφεραν μαζί τους μόνον δύο πράγματα . Μια μικρή φορητή κινηματογραφική μηχανούλα …. και μπόλικη φτώχια !!!
Ο Αλέκος δεν το βάζει κάτω. Ξεκινάει μ αυτά που είχε…. Είχε την αγάπη και την συμπαράσταση της γυναίκας του…. Είχε την πίστη του για την ζωή … Είχε και την μηχανούλα του…. Ετσι δεν δίστασε να στήσει κινηματογράφο μέσα στο δωματιάκι , του φτωχικού μονόχωρου σπιτιού τους, με τους ασβεστωμένους πέτρινους τοίχους.. …Εκεί έτρωγαν , εκεί κοιμόντουσαν , εκεί όμως τα βράδια το μετέτρεπαν και σε κινηματογράφο !!!! …. Κι άρχισαν οι προβολές των βουβών ταινιών πάνω στο ανάγλυφο του τοίχου !!!…..Είχε τον τρόπο να τις διαφημίσει κι όλας. Ο Τελάλης , ο άνθρωπος με την διαπεραστική φωνή , έκανε χρέη ραδιοφώνου . Ηταν ο άνθρωπος που μετέδιδε τις ειδήσεις γυρνώντας από γειτονιά σε γειτονιά του νησιού. …Αυτός ο άνθρωπος διαλαλούσε και την εκάστοτε ταινία που πρόβαλε ο Αλέκος μέσα στο πετρόχτιστο δωματιάκι ….
.Οι σπετσιώτες , λάτρεψαν και την Μαρίτσα και τον Αλέκο,. Λάτρεψαν όμως κι αυτό που μέχρι τότε δεν το γνώριζε κανένας τους. Τον κινηματογράφο !!!!
Συνωστισμός γινόταν από τους σπετσιώτες έξω από το φτωχικό του Αλέκου . Λαχταρούσαν να δουν έστω λίγο από την ταινία που προβαλλόταν . Οσοι δεν κατάφερναν να μπουν μέσα στο δωματιάκι , περίμεναν υπομονετικά έξω στο δρόμο , μήπως και γίνει δεύτερη προβολή .
Ο Αλέκος έβλεπε κι ένοιωθε την αγάπη του κόσμου ….Το επιχειρηματικό πνεύμα του , η διορατικότητά του και η εργατικότητά του , γρήγορα τον οδήγησαν να ανοίξει ένα επαγγελματικό χώρο όπου θα στέγαζε εκεί την μηχανούλα του , και τις προβολές της…… Δεν φοβήθηκε τις δυσκολίες της εποχής …Πήρε ρίσκα και πάντα με την συμπαράσταση της Μαρίτσας άνοιξε στο κέντρο του νησιού , εκεί κοντά στην Ντάπια, τον πρώτο κινηματογράφο . Το ΜΟΝ ΣΙΝΕ. Ακόμη προβάλλονταν οι βουβές ταινίες …………Η επιτυχία αυτού του καινούργιου χώρου δεν περιγράφεται ….Ηταν μια επανάσταση για το νησί …..Η αίθουσα του ΜΟΝ ΣΙΝΕ συνέχεια γεμάτη……….
Τα χρόνια που ακολουθούν είναι πάρα πολύ δύσκολα για όλη την Ελλάδα …Ο Αλέκος κι η Μαρίτσα , πιασμένοι χέρι χέρι , κι έχοντας ήδη αποκτήσει μια μεγάλη οικογένεια ( πέντε παιδιά), έχουν βάλει ένα ακόμη στόχο. Η μηχανούλα τους να μπεί σε δικό τους ιδιόκτητο χώρο….Το ζευγάρι δεν λογάριαζε τα ρίσκα. Ηταν κι οι δύο αποφασισμένοι να πάνε μπροστά . Να πετύχουν. Τα παιδιά τους έχουν μεγαλώσει τόσο , που μπορούν κι αυτά να μπουν στον αγώνα της οικογενειακής τους ανάπτυξης. Ολη η οικογένεια ενωμένη σαν μια γροθιά , εργάζονται , τίμια , αδιάκοπα και αποτελεσματικά. Ετσι , εκεί γύρω στο 1946, σε μια πευκόφυτη γωνιά του νησιού , η μηχανούλα του κυρ Αλέκου βρήκε την δική της ιδιόκτητη θέση…. Ενας μεγάλος και σύγχρονος , για την εποχή , κινηματογράφος ήρθε για να δώσει ακόμη περισσότερη αξία στο νησί…. Το ονόμασαν ΤΙΤΑΝΙΑ. Ίσως δεν ήταν τυχαία η επιλογή του ονόματος …..Τιτάνιο ήταν και το έργο του κυρ Αλέκου και της κυρά Μαρίτσας από τότε που ήρθαν στο νησί , μέχρι την στιγμή που στηνόταν η ταμπέλα του δικού τους κινηματογράφου .
Η τεχνολογία είχε προχωρήσει. Οι ανάγκες τώρα του ΤΙΤΑΝΙΑ απαιτούσαν μια μεγάλη μηχανή κινηματογραφικής προβολής. Ο βουβός κινηματογράφος είχε παραδώσει τα σκήπτρα στον ομιλούντα. Η μικρή μηχανούλα τώρα πια είχε χάσει τις δυνάμεις της και στεκόταν ως στολίδι σε μια γωνιά της εισόδου του ΤΙΤΑΝΙΑ…..Το ίδιο συνέβαινε και με τον κυρ Αλέκο….Η προχωρημένη ηλικία του , τον υποχρέωνε να καθίσει κι αυτός εκεί κοντά στην μηχανούλα του , και να απολαμβάνει ό,τι είχε φτιάξει με τα χέρια του , το μυαλό του και την ψυχή του. . Οι διάδοχοί του , τα παιδιά του, συνέχισαν επάξια το έργο του , επιτυγχάνοντας ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη της οικογενειακής επιχείρησης ….
Τα καλοκαίρια οι Σπέτσες «βούλιαζαν » από τον κόσμο ……Το ΤΙΤΑΝΙΑ όμως δεν ήταν κατάλληλο για καλοκαιρινές προβολές. Ο χώρος του ήταν μόνο για χειμωνιάτικη χρήση …….Η λύση ήρθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Να μετατραπεί η στέγη σε ηλεκτροκίνητη , ώστε τα καλοκαίρια ο κινηματογράφος , με το πάτημα ενός κουμπιού να μεταλλάσεται σε σχεδόν υπαίθριο χώρο γεμάτο με γιασεμιά, βουκαμβίλιες και βασιλικούς……. Οσο κι αν φαίνεται παράξενο έχουν υπάρξει επισκέπτες του νησιού , που έχουν έρθει μόνο και μόνο για να απολαύσουν προβολή μέσα στον καλοκαιρινό λουλουδιασμένο ΤΙΤΑΝΙΑ !!!!.
Αυτό το κινηματογραφικό στέκι υπήρξε σημείο αναφοράς του νησιού ….
Αυτό το κινηματογραφικό στέκι το λάτρεψαν μικροί και μεγάλοι…
Αυτό το κινηματογραφικό στέκι θα υπάρχει για πάντα στο νησί των Σπετσών …..Γιατί όσο θα υπάρχει αυτό το νησί , θα υπάρχει και το ΤΙΤΑΝΙΑ !!!
