14/02/2025
~Το όν που είναι, για το πλείστον των ανδρών, η πηγή των πιο ζωντανών, και ακόμη, ας το πούμε προς όνειδος των φιλοσοφικών ηδονών, των πιο στέρεων ικανοποιήσεων· το όν προς το οποίο ή προς χάριν του οποίου τείνουν όλες μας οι προσπάθειες· αυτό το τρομερό όν με το οποίο δεν μπορείς να επικοινωνήσεις, όπως με τον Θεό (με εκείνη την διαφορά ότι το άπειρο δεν μπορεί να είναι αντικείμενο επικοινωνίας επειδή θα τύφλωνε και θα συνέτριβε το πεπερασμένο, ενώ το όν για το οποίο μιλούμε δεν είναι ίσως ακατανόητο παρά επειδή δεν υπάρχει τίποτε να επικοινωνήσουμε)·{....}Είναι πλειότερο μία θεότης, ένας αστήρ, που προεξάρχει σε όλες τις συλλήψεις του άρρενος εγκεφάλου· είναι το καθρέφτισμα όλων των χάριτων της φύσης συμπεπυκνωμένων σε ένα και μόνο όν· είναι το αντικείμενο του θαυμασμού και της πιο ζωντανής περιέργειας που ο πίναξ της ζωής μπορεί να προσφέρει στον στοχαστή. Είναι ένα είδος ειδώλου, χαζού ίσως, αλλά εκθαμβωτικού, μαγευτικού, που κρατεί τα πεπρωμένα και τις βουλήσεις να κρέμονται στα βλέμματα του. Δεν είναι, λέω, ένα ζώον του οποίου τα μέλη, ορθά ηρμοσμένα, προσφέρουν ένα τέλειο παράδειγμα αρμονίας· δεν είναι ούτε ακόμη ο τύπος του καθαρού κάλλους, τέτοιου όπως το ονειρεύεται ο γλύπτης στους πιο σοβαρούς του στοχασμούς· όχι, αυτό δεν θα αρκούσε για να εξηγήσουμε τη μυστήρια και σύνθετο γοητεία....~
Charles Baudelaire
