21/08/2026
Υπάρχουν στιγμές που η φωτογραφία παύει να είναι άσκηση και γίνεται τρόπος να στέκεσαι απέναντι στον κόσμο. Οι κανόνες, η τεχνική, η σύνθεση, το φως είναι απαραίτητα — όπως απαραίτητα είναι τα εργαλεία στον μάστορα. Όμως κάποια στιγμή πρέπει να τα ξεχάσεις. Να περπατήσεις, να παρατηρήσεις, να αφεθείς σε αυτό που δεν είχες προβλέψει. Εκεί αρχίζει η προσωπική φωτογραφία: όταν δεν ψάχνεις πια να αποδείξεις ότι ξέρεις, αλλά να ανακαλύψεις τι πραγματικά βλέπεις.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και το πιο δύσκολο στη διδασκαλία της φωτογραφίας. Όχι να μάθεις σε κάποιον πώς να κάνει μια «σωστή» εικόνα, αλλά να του δώσεις το θάρρος να εμπιστευτεί το βλέμμα του, να αντέξει την αμφιβολία, να χαθεί λίγο και να ξαναβρεί τον δικό του δρόμο. Γιατί ο δάσκαλος δεν μπορεί να δείξει στον μαθητή τι πρέπει να φωτογραφίσει. Μπορεί μόνο να του ανοίξει τον δρόμο μέχρι το σημείο όπου θα αρχίσει να βλέπει μόνος του.
«To open eyes.» — «Να ανοίγω τα μάτια.»
— Josef Albers
Σκέψεις σε μια φωτογραφική διαδρομή με τους μαθητές μου στη Νότια Κορέα.
Mokpo
21.08.2026
METApolis Road Trip — South Korea 2026 📷🇰🇷
Φωτογραφία: Γιάννης Ανδρώνης John Andronis