Doppio K , Photography

20/02/2015

Κι εσύ βρε ηλίθιο ον, θα κάτσεις να κάνεις παιδί για να έχουν οι γονείς σου να παίζουν; Παρ’ τους μια κουδουνίστρα.
Ή μήπως νομίζεις ότι τα παιδιά φυτρώνουν και μεγαλώνουν με πότισμα; Ξέρεις γιατί η δική μας γενιά έχει βγει γεμάτη ανασφάλειες και τεράστια ψυχικά προβλήματα; Γιατί οι γονείς μας αποφάσισαν να αποκτήσουν αυτόν τον τίτλο πολύ πριν νιώσουν πραγματικά έτοιμοι, επειδή και οι προγενέστεροί τους είχαν οχτώ παιδιά μέχρι να φτάσουν τριάντα.

Από τη Γιοβάννα Κοντονικολάου.

Βιολογικά ξυπνητήρια. Από τη Γιοβάννα Κοντονικολάου.

23/01/2015

Δεν είσαι άντρας, κάθαρμα όταν σαπίζεις στο ξύλο μια γυναίκα. Όταν της βουλώνεις το μάτι και νιώθεις καλά με αυτό. Όταν την αναγκάζεις να κυκλοφορεί με γυαλιά και μαντήλια στο λαιμό για να μη καταλάβει τίποτα η γειτονιά.
Δεν είσαι άντρας όταν τη πιάνεις απ’ το λαιμό και τη κολλάς στο τοίχο για να της επιβληθείς. Όταν στο άκουσμα της φωνής σου τη πιάνει τρέμουλο. Όταν κρατάει την ανάσα της για να μη σ’ ενοχλήσει.

Από την Κατερίνα Χήναρη.

Δεν περνιέσαι για άντρας. Από την Κατερίνα Χήναρη.

09/01/2015

Σπάστηκα με την ατάκα σου “Κοίτα να διασκεδάσεις”.
Δε γουστάρω να περνάω καλά χωρίς εσένα. Θέλω να λες από μέσα σου να είναι όλα μαύρα εκεί που πάει χωρίς εμένα. – γιατί έτσι λέω κι εγώ. Τι να σου κάνω ανωτερότητες; Γιατί είμαστε έτσι φτιαγμένοι να μη μας αρέσει να περνάει καλά ο άλλος χωρίς εμάς.

«Είμαι πάνω από όλους και κάτω από αυτόν».

06/04/2014

"Είναι αυτά που στα χρόνια του Δημοτικού, θα κρυφτούν κάτω απ'το τραπέζι την ώρα του μεσημεριανού, για να κρεμάσουν μανταλάκια στα παντελόνια των αδελφών τους.
Είναι αυτά που θα βάλουν αφρό ξυρίσματος στα παπούτσια των πατεράδων.
Είναι εκείνα, που θα τυλιχτούν απ'τη μέση της μάνας τους, καθώς εκείνη θα δαγκώνει τα χείλη της, μην ακουστεί ένας λυγμός."

Ο κλόουν της Κυριακής. Από την Κατερίνα Κεχαγιά.

11/02/2014

"Η ζωή με την Ελένη, ήταν γλυκιά και ήσυχη.
Μου μαγείρευε, μου έραβε τα πουκάμισα, με αγκάλιαζε στον ύπνο της. Με αγαπούσε.
Δεν τσακωθήκαμε ποτέ. Λέξη άσχημη δεν μου είπε, χέρι στο τραπέζι δεν χτύπησα.
Την αγκάλιαζα και εγώ.
Αλλά ήταν σα να αγκαλιάζω την αδελφή μου."

Editorial, από την Κατερίνα Κεχαγιά.

Λάμπρος και Frida. Από την Κατερίνα Κεχαγιά.

07/02/2014

"Ήταν η κινητή μπριτάνικα της τέχνης.
Μαζί του μάθαινες μουσική, βιβλία, στέκια.
Ήταν όμως παράλληλα και αδιόρατα χειριστικός.
Πολλές φορές ειρωνικός με τους ανθρώπους που δεν άνηκαν στο στρατόπεδο του.
Στην κουλτούρα του."

Νέα pillowfighter, η Αφροδίτη Μήττα.

Έμπλεξες και εσύ με διανοούμενο; Από την Αφροδίτη Μήττα.

05/02/2014

"Είχε πάρει επάνω της, όλοκληρο το μερίδιο της ευθύνης.
Ήταν γλωσσοκοπάνα έλεγε, τον προκαλούσε έλεγε, τα ρούχα της δεν ήταν καθωσπρέπει έλεγε.
Και όσο του χάριζε εκείνη το άλλοθι, τόσο εκείνος το εκμεταλλευόταν και έχωνε τα νύχια του, όλο και πιο βαθιά στο δέρμα της."

Από τη Μαρία Τριγώνη.

Ξεφορτώσου το δυνάστη σου. Από τη Μαρία Τριγώνη.

28/01/2014

"Έρωτας είναι το αναπάντεχο και άνευ λόγου τηλεφώνημα.

Έρωτας είναι να σου λείπει, ακόμη και αν απουσιάσει λίγες μέρες.
Έρωτας είναι να σου λείπει, το οχτάωρο που θα πάει στη δουλειά.
Έρωτας είναι να σου λείπει, ενώ είναι δίπλα σου και σου χαϊδεύει το πόδι."

Από την Αγγελική Μαρμαγκιώλη.

Και η χαρά πανηγύρι. Από την Αγγελική Μαρμαγκιώλη.

22/01/2014

"Χαμόγελα συνθήκης τα παρεϊστικα Σάββατα, που τα φιλικά ζευγάρια μπαίνουν σε έναν (όχι και τόσο) υποσυνείδητο διαγωνισμό επίδειξης ευτυχίας.
Χαμόγελα που συνήθως μετατρέπονται σε σιωπές, μόλις η εξώπορτα κλείσει πίσω τους.
Άνθρωποι αδύναμοι, συμβιβασμένοι, βαθιά δυστυχισμένοι.
Στην πολυκατοικία σου, στον όροφό σου, στο διαμέρισμά σου, στο κρεβάτι σου."

Oι αγαπημένες μας "πλάτες", δε γινόταν να λείπουν από το Pillowfights.
Στο δεύτερο Editorial, από την Κατερίνα Κεχαγιά.

Πατούσες παγωμένες. Της Κατερίνας Κεχαγιά.

05/12/2013

"Όποιος έχει αισθανθεί την κάθαρση, μετά το ξέσπασμα και τη δημιουργία, μετά τα αναφιλητά, γνωρίζει καλά ότι ο πόνος είναι ένας μικρός Θεός και ένας μεγάλος δάσκαλος."

Οι υπέροχες στιγμές που πονάς. Της Κατερίνας Κεχαγιά.

21/08/2013

21/08/2013