23/04/2026
Σαν σήμερα ξημερώματα έχασα την Λόλα από ανακοπή ευτυχώς δεν πόνεσε. Την Λόλα την γατάκι μικρό η μάνα μου όταν πήγαινε στην λαϊκή πετάχτηκε κάτω από ένα αμάξι και χώθηκε κάτω από το καρότσι της . Εκείνη είπε (Κειτα μωρέ ζητάει βοήθεια) και έτσι η Λόλα ήρθε σπίτι. Της έδωσε και άλλα ονόματα καμοματουσα , κοντέσσα , ψιψι , ψιψικι, Ντοσα , αλλά αυτό που επεκράτησε ήταν το Λόλα . Αν και εγώ την φρόντιζα καθαριζα την τουαλέτα της αγόραζα το φαγητό της , κοιμόταν στο δωμάτιο της μάνας μου και της άρεσε το σημείο στο κρεβάτι στο κενό άφηναν τα πόδια της από το κρεβάτι. Όταν έκανα το χειρουργείο στην χολή πήγαινε μέσα στο δωμάτιο μου και με έψαχνε και τελικά όταν γύρισα ήρθε και ξάπλωσε στα πόδια μου κατάλαβε ότι κάτι έγινε . Κάποια στιγμή η μάνα μου αρρώστησε βαριά και φώναξα ασθενοφόρο να την πάρει . Η Λόλα είδα όλη την σκηνή με τους νοσοκόμους να την παίρνουν έφυγα και εγώ μαζί ειμουν στο νοσοκομείο πολλές ώρες μετά γύρισα κουρασμένος . Ήρθε και εκείνη στο δωμάτιο σε ένα κουτί που της είχα στο κομοδίνο πάνω και ξάπλωσε . Κάποια στιγμή μέσα στον υπνο άκουσα έναν ήχο σαν φτέρνισμα εκεί πήγε στο μυαλό μου η Λόλα έπαθε όμως ανακοπή μάλλον από την στεναχώρια της ήταν 8 ετών . Το πρωί όμως κατάλαβα τι έγινε . Η Λόλα δεν άντεξε την απωλεια του ανθρωπου που την έσωσε . Έπρεπε να λέω και ψέματα στην μάνα μου στο νοσοκομείο γιατί με ρωτούσε όλη την ώρα . Μετά από λίγο καιρώ εγκατέλειψε τον άθλιο αυτό κόσμο και η μάνα μου. Την αγάπησα τόσο πολύ που δεν μπόρεσα ποτέ να φέρω άλλη γάτα από τότε στο σπίτι . Ακόμα νομίζω πως θα δω το κεφάλι της να ξεπροβάλει από καμία πόρτα . Από τότε βοηθάω όσα αδέσποτα μπωρο και αντέχει η τσέπη μου δεν ζήτησα ποτέ κρυφά από κανένα δεν πήγα ποτέ να πάρω τροφές από κανέναν Δήμο ούτε ζήτησα ποτέ on line . Περπατώ περίπου 12 χιλιόμετρα την ημέρα με τροφές στην πλάτη και όπου δω αδέσποτα γίνω κάτι . Είπα από φέτος να μην κάνω ανάρτηση και να της κόψω σιγά σιγά αλλά δεν άντεξα. Αυτή ήταν η Λόλα . Ήρθε σπίτι Αυγούστο του 2010 και έφυγε μετά 8 χρόνια σαν σήμερα .
