Φωτογραφία και Τέχνη, Αίγινα

Φωτογραφία και Τέχνη, Αίγινα Φωτογραφικές / εικονοληπτικές υπηρεσίες
Photo Studio
Γκαλερί
(1)

Το κατάστημα «Φωτογραφία & Τέχνη» λειτουργεί από το 2001 και προσφέρει ολοκληρωμένες υπηρεσίες Φωτογράφισης και Βιντεοσκόπησης γάμων, βαπτίσεων, κοινωνικών εκδηλώσεων, γεγονότων και διαφημιστικής φωτογραφίας. H φωτογράφος Ειρήνη Κουνάδη είναι απόφοιτος Α.Κ.Τ.Ο (τμήμα Φωτογραφίας) και κάτοχος του Diploma of Higher Education in Photography, από το πανεπιστήμιο Middlesex του Λονδίνου.
Ο εικονολήπτης

/ σκηνοθέτης Ανέστης Κορνέζος είναι απόφοιτος ΑΚΜΗ (τμήμα Σκηνοθεσίας / Κινηματογράφου & Τηλεόρασης), και πτυχιούχος του τμήματος Σκηνοθεσίας από το πανεπιστήμιο Queen Margaret του Εδιμβούργου.

Το κατάστημα "Φωτογραφία και Τέχνη" προσφέρει επίσης:

φωτογραφίες ταυτοτήτων, βιβλιαρίων, διαβατηρίων, διπλωμάτων κτλ
εκτύπωση και επεξεργασία φωτογραφιών από όλα τα μέσα (κάρτες, παντός τύπου φίλμ, CD, USB, κινητά τηλέφωνα, Internet κτλ)
ψηφιακές εκτυπώσεις σε όλα τα μεγέθη
ψηφιακά άλμπουμ
εκτυπώσεις σε πολλά υλικά (καμβάς, K-fix, μπλουζάκια, παζλ, ρολόγια κλπ)
φωτογραφίες σε πορσελάνη (απλές ή με κορνίζα)
μοντάζ & επεξεργασία βίντεο από κάθε μέσο (κάρτες, κινητά, DVD, Internet κλπ)
παραγωγή διαφημιστικών σποτ
αντιγραφή CD και DVD
μετατροπή οποιουδήποτε οπτικού μέσου σε DVD (βιντεοκασέτα, mini dv, video κινητού τηλεφώνου, internet videos κτλ)
μετατροπή κασετών ήχου σε CD
απομόνωση ήχου από βίντεο
ανάκτηση χαμένων δεδομένων από κάρτες, σκληρούς δίσκους κλπ
ποικιλία αγιογραφιών

ΚΟΡΝΙΖΕΣ:

Όλων των ειδών, υλικών & μεγεθών
Τελαρώματα
Κατασκευή κορνιζών (σε πολλά σχέδια και χρώματα)
Ετοιμοπαράδοτες ή κατόπιν παραγγελίας

«Πιάσε με για να χορέψω». Η ετήσια χορευτική εκδήλωση του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγίων Ασωμάτων και Κοντ...
03/06/2026

«Πιάσε με για να χορέψω». Η ετήσια χορευτική εκδήλωση του Πολιτιστικού και Εξωραϊστικού Συλλόγου Αγίων Ασωμάτων και Κοντού.

«Πιάσε με για να χορέψω». Μια φράση απλή, σχεδόν αυτονόητη. Κι όμως, μέσα σε αυτές τις πέντε μόλις λέξεις κρύβεται ολόκληρη η φιλοσοφία του παραδοσιακού χορού. Γιατί κανείς δεν χορεύει μόνος. Ο χορός προϋποθέτει το άγγιγμα, τη συνάντηση, την εμπιστοσύνη. Ένα χέρι που απλώνεται και ένα άλλο που ανταποκρίνεται. Μια πρόσκληση συμμετοχής. Μια δέσμευση κοινής πορείας.
Αυτό ακριβώς το διαχρονικό μήνυμα επέλεξε να αναδείξει και φέτος ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίων Ασωμάτων και Κοντού μέσα από την εξαίρετη ετήσια χορευτική του εκδήλωση, δανειζόμενος τον τίτλο από το αγαπημένο νησιώτικο τραγούδι «Το Γλέντι». Έναν τίτλο που λειτούργησε ως θεματική αφετηρία της παράστασης, αλλά και ως ουσιαστική προτροπή προς όλους μας: να πιαστούμε ξανά χέρι-χέρι γύρω από τον μεγάλο κύκλο της παράδοσης.

Γιατί ο παραδοσιακός χορός εκτός από μια αλληλουχία βημάτων, είναι και μια ζωντανή γλώσσα επικοινωνίας. Μια μορφή έκφρασης που γεννήθηκε μέσα από τις ανάγκες των ανθρώπων να συναντηθούν, να μοιραστούν χαρές και λύπες, να γιορτάσουν, να παρηγορηθούν, να νιώσουν ότι ανήκουν κάπου. Σε κάθε κύκλο χορού κρύβεται μια μικρή κοινωνία. Ένας κόσμος όπου δεν περισσεύει κανείς και όπου η δύναμη του συνόλου υπερβαίνει τη μοναχικότητα του ατόμου.

«Πιάσε με για να χορέψω» λέει ο στίχος. Όχι «κοίταξέ με να χορέψω». Όχι «άφησέ με να χορέψω». Αλλά πιάσε με. Γίνε μέρος της κίνησής μου. Μοιράσου τον ρυθμό μου. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη αξία της ελληνικής παράδοσης: η συλλογικότητα. Η βαθιά ριζωμένη ανάγκη του ανθρώπου να δημιουργεί κοινότητες, να υφαίνει σχέσεις και να μετατρέπει το «εγώ» σε «εμείς».

Ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίων Ασωμάτων και Κοντού υπηρετεί διαχρονικά αυτήν ακριβώς την αρχή. Από την πρώτη ημέρα της λειτουργίας του μέχρι σήμερα, εργάζεται με συνέπεια και αφοσίωση για τη διατήρηση και ανάδειξη του πολιτιστικού μας αποθέματος. Κάθε χορευτική του παράσταση αποτελεί το επιστέγασμα μιας ολόκληρης χρονιάς προσπαθειών, μελέτης και δημιουργίας. Μιας πορείας που στηρίζεται στην αγάπη των μελών του, στη συνεργασία, στη συλλογική προσφορά και στην καθοδήγηση ανθρώπων που αφιερώνουν χρόνο και ψυχή για να παραμείνει η παράδοση ζωντανή και ενεργή.

Και γι' αυτό οι στίχοι του διάσημου νησιώτικου τραγουδιού ταίριαξαν τόσο πολύ με τη φιλοσοφία της εκδήλωσης. Γιατί πίσω από το γλέντι και τη χαρά κρύβεται μια αλήθεια διαχρονική: την ανάγκη του ανθρώπου για τον άλλον. Για το χέρι που θα απλώσει, τη φωνή που θα τραγουδήσει μαζί του, τον κύκλο που θα τον χωρέσει.

Ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίων Ασωμάτων και Κοντού μας το υπενθύμισε για ακόμη μία χρονιά με τον πιο όμορφο τρόπο, μέσα από τη μουσική, τον χορό και τη δύναμη της συλλογικής συμμετοχής. Και καθώς οι τελευταίες νότες της βραδιάς χάνονταν στον καλοκαιρινό αέρα, έμειναν να αντηχούν οι στίχοι του τραγουδιού που έδωσαν τον τίτλο στην εκδήλωση και που τελικά υποδηλώνουν και το σκοπό κάθε παραδοσιακής εκδήλωσης:

«πωπω, γλέντι πού 'ναι τούτο…»

Χοροδιδάσκαλος: Μάρθα Χαρτοφύλακα
Ηχοληψία: Sound & Vision (Nikos Kostakos)

Ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος, τιμά την Αγία Τριάδα.Υπό τη σκέπη τη Αγίας Τριάδας Βαθέος, εκεί όπου η ...
01/06/2026

Ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος, τιμά την Αγία Τριάδα.

Υπό τη σκέπη τη Αγίας Τριάδας Βαθέος, εκεί όπου η πίστη, η παράδοση και η συλλογικότητα συνυπάρχουν αρμονικά, υφαίνεται κάθε χρόνο ένας ιστός που συνδέει το παρελθόν με το μέλλον. Γενεσιουργός αιτία του, η ετήσια χορευτική εκδήλωση του Μορφωτικού και Εκπολιτιστικού Συλλόγου Βαθέος, αφιερωμένη στην Αγία Τριάδα, την προστάτιδα και πνευματικό φάρο της κοινότητας.

Η εορτή της Αγίας Τριάδας κατέχει ιδιαίτερη θέση στην ορθόδοξη παράδοση, καθώς συμβολίζει την πληρότητα της θείας παρουσίας μέσα από την ενότητα των τριών προσώπων: του Πατέρα, του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Είναι η εορτή της αρμονίας μέσα από τη διαφορετικότητα, της συνύπαρξης χωρίς απώλεια της ταυτότητας, της αγάπης που ενώνει χωρίς να καταργεί. Και γι’ αυτό η σύνδεσή της με τον χορό να μοιάζει τόσο φυσική. Γιατί και ο παραδοσιακός χορός είναι μια πράξη ενότητας. Άνθρωποι διαφορετικών ηλικιών, εμπειριών και χαρακτήρων ενώνονται σε έναν κοινό κύκλο, ακολουθούν τον ίδιο ρυθμό και μοιράζονται την ίδια συγκίνηση, χωρίς ποτέ να χάνουν τη δική τους μοναδικότητα.

Μέσα σε αυτή τη βαθύτερη συμβολική, ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος πραγματοποίησε και φέτος μια εκδήλωση με σεβασμό στην τοπική παράδοση αλλά και με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην πολιτιστική κληρονομιά του τόπου, με τα μέλη και τους χορευτές του συλλόγου να δίνουν ζωή σε ένα πολύχρωμο ψηφιδωτό μουσικών, χορών και εικόνων από γωνιές της Ελλάδας.

Και όταν η παράσταση ολοκληρώθηκε, έδωσε τη θέση της στο πανηγύρι, έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς του λαϊκού μας πολιτισμού. Μια συνθήκη συνάντησης, ανταλλαγής και κοινωνικής συνοχής, εκεί όπου οι άνθρωποι αφήνουν για λίγο στην άκρη τις καθημερινές τους έγνοιες και θυμούνται πως αποτελούν μέλη μιας κοινότητας.

Ο Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος, πιστός στη μακρόχρονη διαδρομή και στην προσφορά του, απέδειξε για ακόμη μία φορά πως ο πολιτισμός δεν είναι μια αφηρημένη έννοια ούτε μια υπόθεση απλών επετειακών εκδηλώσεων. Είναι μια καθημερινή πράξη φροντίδας απέναντι στη μνήμη, την ιστορία και τους ανθρώπους. Είναι η διαρκής προσπάθεια να κρατηθούν ζωντανές οι γέφυρες που ενώνουν τις γενιές, μέσα από τη συλλογικότητα.

Και αυτό είναι το βαθύτερο μήνυμα της ημέρας της Αγίας Τριάδας: πως η δύναμη δεν βρίσκεται στη μοναχική πορεία, αλλά στην ενότητα. Εκεί όπου οι άνθρωποι συναντιούνται, δημιουργούν, θυμούνται και συνεχίζουν, όλοι μαζί, τον ίδιο μεγάλο κύκλο της ζωής.

Φωτό / Κείμενο: Ανέστης Κορνέζος

Χοροδιδασκαλία: Αγγελική Λαζάρου

Έπαιξαν οι μουσικοί: Δημήτρης Μπόγρης (βιολί), Χρήστος Λαβούτας (λαούτο)
Ηχοληψία: Παναγιώτης Κλήμης

Η Βάπτιση του Ιωάννη και του Μάριου / Μάρκου στην Ι.Μ. Αγίου ΝεκταρίουΥπάρχουν στιγμές στη ζωή που καθορίζονται, όχι από...
22/05/2026

Η Βάπτιση του Ιωάννη και του Μάριου / Μάρκου στην Ι.Μ. Αγίου Νεκταρίου

Υπάρχουν στιγμές στη ζωή που καθορίζονται, όχι από την ηλικία, αλλά από τη συνειδητότητα με την οποία τις βιώνουμε. Στιγμές βαθιές, ουσιαστικές και αληθινές, που γεννιούνται μέσα από την προσωπική επιλογή και την εσωτερική ανάγκη της ψυχής. Και η σημερινή ημέρα ήταν ακριβώς μια τέτοια στιγμή.

Δύο αδέρφια, δύο νέα παιδιά, στάθηκαν μαζί μπροστά στο φως του Θεού, επιλέγοντας συνειδητά να βιώσουν το ιερό μυστήριο της Βάπτισης. Όχι ως μια απόφαση άλλων για εκείνους, αλλά ως μια προσωπική διαδρομή πίστης, επίγνωσης και εσωτερικής ωρίμανσης. Γιατί όταν ένας άνθρωπος βαπτίζεται έχοντας πλήρη κατανόηση της σημασίας αυτής της στιγμής, τότε το μυστήριο αποκτά μια ξεχωριστή δύναμη και γίνεται μια βαθιά υπόθεση ψυχής, μια ελεύθερη επιλογή ευτυχίας.

Και πόσο πιο συγκινητικό γίνεται όταν αυτό το ταξίδι μοιράζεται ανάμεσα σε δύο αδέρφια. Δύο ανθρώπους που μεγάλωσαν μαζί, που έμαθαν να στηρίζουν, να προστατεύουν και να κατανοούν ο ένας τον άλλον χωρίς λόγια, αλλά με έργα. Η σχέση τους, δεμένη με αγάπη, εμπιστοσύνη και αμοιβαίο σεβασμό, στάθηκε σήμερα ακόμη πιο δυνατή, καθώς μαζί έκαναν ένα τόσο σημαντικό βήμα ζωής.

Γιατί η αδελφική αγάπη είναι ένας δεσμός σπάνιος και πολύτιμος. Είναι εκείνο το χέρι που βρίσκεται δίπλα σου από την αρχή της ζωής σου, εκείνη η σιωπηλή δύναμη που σε συνοδεύει ακόμη κι όταν όλα αλλάζουν. Και σήμερα, αυτή η σχέση φωτίστηκε ακόμη περισσότερο μέσα από μια κοινή πνευματική αρχή.

Ιωάννη και Μάριε / Μάρκο, σας ευχαριστούμε που μας επιτρέψατε να γίνουμε μέρος αυτής της τόσο ιδιαίτερης και βαθιά συγκινητικής ημέρας. Η επιλογή σας να προχωρήσετε συνειδητά σε αυτό το μυστήριο αποτελεί μια πράξη πίστης και εσωτερικής αλήθειας.
Ευχόμαστε ολόψυχα το φως που δεχτήκατε σήμερα να φωτίζει κάθε σας βήμα, να σας ενώνει ακόμη περισσότερο και να σας θυμίζει πάντοτε τη δύναμη που κρύβεται τόσο μέσα στην πίστη όσο και μέσα στη μοναδική σχέση που μοιράζεστε ως αδέρφια.
Να είστε πάντα αγαπημένοι, δυνατοί και φωτεινοί.
Νονά Παρασκευή, πάντα άξια.

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη / Ανέστης Κορνέζος

Άνθη: Karakasis Events
Γλυκά: Αιγίνειον - Εργαστήριο Ζαχαροπλαστικής
Δεξίωση: Δρομάκι

«Χρώμα σε Νερό». Η έκθεση του Νεκτάριου Κοντοβράκη στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας, είναι μια πράξη αντίστασης απέναντι ...
18/05/2026

«Χρώμα σε Νερό». Η έκθεση του Νεκτάριου Κοντοβράκη στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας, είναι μια πράξη αντίστασης απέναντι στη λήθη.

Υπάρχουν ζωγράφοι που αποτυπώνουν έναν τόπο και υπάρχουν εκείνοι που κατορθώνουν να αποτυπώσουν το ίχνος που αφήνει ο τόπος επάνω στον άνθρωπο. Ο κ.Νεκτάριος Κοντοβράκης ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία. Γιατί η ζωγραφική του λειτουργεί μεν ως μια αναπαράσταση της Αίγινας και των ανθρώπων της, αλλά και ως εσωτερική της μνήμη. Σαν ένα αδιάκοπο βλέμμα στραμμένο προς το φως, τη θάλασσα, τα πρόσωπα και τις σιωπές που συγκροτούν την ψυχή του νησιού.

Η έκθεση «Χρώμα σε νερό» που παρουσιάζεται στη Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας, αποτελεί μια αναδρομή σε δεκαετίες εικαστικής δημιουργίας αλλά και μια κατάδυση στον ίδιο τον τρόπο με τον οποίο ο καλλιτέχνης αντιλαμβάνεται τον κόσμο. Γιατί στην ακουαρέλα του κ.Κοντοβράκη, το νερό, ως τεχνικό μέσο, μετατρέπεται σε ζωντανό οργανισμό, σε φορέα μνήμης και συγκίνησης. Το χρώμα αντί να επιβληθεί επάνω στο χαρτί, κυλά, αναπνέει, υποχωρεί, επιστρέφει, όπως ακριβώς λειτουργεί και η ανθρώπινη ανάμνηση: ποτέ απόλυτη, ποτέ στατική, πάντα ρευστή και ανοιχτή στο απροσδόκητο.

Μέσα από περισσότερα από τριάντα χρόνια υδατογραφικής διαδρομής, ο θεατής βρίσκεται μπροστά σε τοπία, μορφές και θραύσματα ενός βιωμένου χρόνου. Παραλίες που λούζονται στο αιγινήτικο φως, λιμάνια που μοιάζουν να πάλλονται ακόμη από τις αφίξεις και τις αναχωρήσεις, πρόσωπα καθημερινά, άνθρωποι του μόχθου, φίλοι, περαστικοί, φιγούρες σχεδόν ονειρικές που εμφανίζονται και χάνονται μέσα στις διάφανες επιστρώσεις του χρώματος. Όλα μοιάζουν να αιωρούνται ανάμεσα στο πραγματικό και στο ανακαλούμενο, σαν εικόνες που αναδύονται από το βάθος του νερού λίγο πριν διαλυθούν ξανά μέσα του.

Και εκεί βρίσκεται η μεγάλη δύναμη του κ.Κοντοβράκη: στη βαθιά του κατανόηση πως το φως δεν είναι μόνο οπτικό γεγονός, αλλά ψυχική κατάσταση. Οι ακουαρέλες του πάλλονται από φως και χρώμα, διατηρώντας εκείνη τη διάφανη, σχεδόν εύθραυστη ποιότητα του αιγινήτικου τοπίου που τόσοι σπουδαίοι δημιουργοί αναζήτησαν πριν από εκείνον. Δεν είναι τυχαίο πως η σχέση του με τη μεγάλη εικαστική παράδοση του νησιού (από το Νίκο Νικολάου μέχρι το Μόραλη και τον Καπράλο) διαπερνά υπόγεια το έργο του. Ποτέ ως μίμηση, αλλά ως συνομιλία. Ως συνέχεια ενός καλλιτεχνικού βλέμματος που αντιμετώπισε την Αίγινα σαν τόπο εσωτερικής αποκάλυψης και ανασκαφής.

Η ζωγραφική του κ.Κοντοβράκη διαθέτει κάτι βαθιά εξπρεσιονιστικό, όχι όμως μέσα από ένταση ή κραυγή, αλλά μέσα από την ίδια τη χειρονομία της ευαισθησίας. Οι μορφές του συχνά μοιάζουν να διαλύονται από το ίδιο το φως που τις γεννά. Τα τοπία του χωρίς να εγκλωβίζονται σε περιγραφική ακρίβεια, διαστέλλονται, θρυμματίζονται και επανασυντίθενται μέσα από διαφάνειες, σκιάσεις και αιφνίδιες εκρήξεις χρώματος. Η ύλη υποχωρεί, για να παραχωρήσει χώρο στην αίσθηση.
Και μέσα σε αυτή τη ρευστότητα, η Αίγινα παραμένει πάντοτε παρούσα. Ως γεωγραφία, ως βιωμένος τόπος, ως εκείνη η ιδιαίτερη ισορροπία ανάμεσα στη γαλήνη και στην τραχύτητα, ανάμεσα στη λαϊκή καθημερινότητα και στη μεταφυσική του φωτός. Ο κ.Κοντοβράκης ζωγραφίζει την Αίγινα όπως κάποιος θυμάται ένα αγαπημένο πρόσωπο: μέσα από τις λεπτομέρειες και το συναίσθημα που άφησε επάνω του.

Η έκθεση «Χρώμα σε νερό» λειτουργεί έτσι σαν ένα προσωπικό ημερολόγιο μνήμης. Ένα αρχείο στιγμών που απαιτούν από τον θεατή να σταθεί, να παρατηρήσει, να αφεθεί. Γιατί η ακουαρέλα, ως τεχνική, δεν συγχωρεί την υπερβολή ούτε τον εντυπωσιασμό. Απαιτεί μέτρο, αυτοσυγκράτηση και βαθιά εμπιστοσύνη στο τυχαίο. Και ο κ.Κοντοβράκης μοιάζει να γνωρίζει καλά ότι η αληθινή τέχνη γεννιέται ακριβώς εκεί: στο σημείο όπου ο δημιουργός παύει να ελέγχει απόλυτα το έργο του και αρχίζει να συνομιλεί μαζί του.

Δεν είναι τυχαίο πως ακόμη και οι πιο μικρές του υδατογραφίες μοιάζουν να κρύβουν μέσα τους κάτι ανολοκλήρωτο και συγχρόνως πλήρες. Σαν στιγμές που μόλις συνέβησαν ή σαν αναμνήσεις που μόλις διασώθηκαν από τη λήθη. Το νερό παρασύρει το χρώμα, όπως ο χρόνος παρασύρει τις εικόνες της ζωής. Κι όμως, κάτι μένει πάντα πίσω. Ένα ίχνος. Μια διαφάνεια.

Και ίσως τελικά αυτό να είναι το ουσιαστικό περιεχόμενο αυτής της έκθεσης: η καταγραφή της ανθρώπινης ανάγκης να συγκρατήσει το εφήμερο πριν χαθεί. Να φυλάξει μέσα στο νερό του χρώματος όσα ο χρόνος απειλεί να ξεθωριάσει.

Έτσι το «Χρώμα σε νερό» εκτός από εικαστική πρόταση, μετατρέπεται σε μια πράξη αντίστασης απέναντι στη λήθη. Μια υπενθύμιση ότι ακόμη και τα πιο εύθραυστα πράγματα, όπως το φως, η μνήμη, το βλέμμα και η στιγμή μπορούν να επιβιώσουν, όταν κάποιος βρει τον τρόπο να τα ζωγραφίσει.

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη
Κείμενο: Ανέστης Κορνέζος

-

Διάρκεια έκθεσης: 17.05 έως 22.06.2026
Δημοτική Πινακοθήκη Αίγινας (Κτήριο ΟΤΕ) - Παλαιάς Χώρας 6, Αίγινα
Ημέρες & ώρες λειτουργίας: 10:00 – 13:00 & 18:00 – 20:00 / Τρίτη – Τετάρτη κλειστά

Οργάνωση: Δήμος Αίγινας - Municipality of Aegina Island / Επιτροπή Δημοτικής Πινακοθήκης Αίγινας
Επιμέλεια έκθεσης: Ίρις Κρητικού
Γραφιστικός σχεδιασμός: Φωτεινή Κάτσα / Yellow Fish Design
Catering: Φώτης Πούντος

Η βάπτιση της Αναστασίας / Ελένης στον Ι.Ν. Αγίας ΒαρβάραςΠοιος δεν έχει θαυμάσει έστω μία φορά την ομορφιά μιας πεταλού...
17/05/2026

Η βάπτιση της Αναστασίας / Ελένης στον Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας

Ποιος δεν έχει θαυμάσει έστω μία φορά την ομορφιά μιας πεταλούδας; Ποιος δεν έχει σταθεί μαγεμένος μπροστά στα πολύχρωμα φτερά της και στο ελεύθερο, ανάλαφρο πέταγμά της; Η πεταλούδα δεν είναι απλώς ένα από τα πιο όμορφα πλάσματα της φύσης· είναι ένα σύμβολο γεμάτο νόημα, ένα σύμβολο ελπίδας, αλλαγής και αναγέννησης.

Η σημερινή μας μικρή πρωταγωνίστρια επέλεξε να ντύσει τη σημαντικότερη ημέρα της ζωής της με τα χρώματα και τη χάρη της πεταλούδας. Και όχι τυχαία. Γιατί η πεταλούδα συμβολίζει τη μετάβαση σε μια νέα ζωή, την πνευματική εξέλιξη, την ελευθερία της ψυχής και την ομορφιά που γεννιέται μέσα από κάθε νέα αρχή. Από μια μικρή χρυσαλλίδα μεταμορφώνεται σε κάτι φωτεινό και μοναδικό, σκορπίζοντας γύρω της χρώμα και φως.

Όπως ακριβώς και η βάπτιση. Μια ιερή στιγμή που σηματοδοτεί ένα νέο ξεκίνημα, μια πνευματική αναγέννηση γεμάτη ευλογία και αγάπη. Σήμερα, η μικρή μας ηρωίδα, η Αναστασία / Ελένη, αγκαλιάστηκε από το Φως του Χριστού και άνοιξε τα δικά της φτερά για το μεγάλο ταξίδι της ζωής. Ένα ταξίδι γεμάτο όνειρα, ελπίδα και αμέτρητα χρώματα.

Αγαπητοί Δέσποινα και Χρήστο, σας ευχαριστούμε από καρδιάς που μας κάνατε μέρος αυτής της τόσο ξεχωριστής ημέρας. Η αγάπη και η τρυφερότητα που περιβάλλουν το μικρό σας κορίτσι είναι η πιο όμορφη δύναμη για να πετάξει ελεύθερα και να ανθίσει.

Ευχόμαστε ολόψυχα η ζωή της να είναι γεμάτη φως, χαμόγελα και πολύχρωμες στιγμές. Να έχει πάντα τη δύναμη να μεταμορφώνεται, να εξελίσσεται και να πετά ψηλά, σκορπίζοντας γύρω της ομορφιά, καλοσύνη και ελπίδα.
Νονέ Ηλία, πάντα άξιος.
Να σας ζήσει!

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη / Ανέστης Κορνέζος

Candy bar: e creations / Φρόσω Λυκούρη
Γλυκά: Φώτης Πούντος
Βαπτιστικός σταυρός: Ενδηίδα
Πακέτο βαπτιστικών: e-vaptisi / Λάμπρου Κόσμημα
Μπομπονιέρες κεριά: Golden Αegina
Το μακιγιάζ της μητέρας επιμελήθηκε το BLUSH / Άννα Ανδρεουλή
Δεξίωση: Φάρος
DJ: Γιώργος Χατζηανδρουλής

Επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των πεσόντων του αντιτορπιλικού «Ύδρα».Σε λαμπρό κλίμα και με μια ξεχωριστή, επιθαλάσ...
25/04/2026

Επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των πεσόντων του αντιτορπιλικού «Ύδρα».

Σε λαμπρό κλίμα και με μια ξεχωριστή, επιθαλάσσια τελετή, πραγματοποιήθηκε σήμερα 25 Απριλίου από το Δήμο Αίγινας, το Πολεμικό Ναυτικό, το Λιμενικό Σώμα και ομάδα εθελοντών, επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως των πεσόντων του αντιτορπιλικού «Ύδρα», το οποίο βυθίστηκε στις 22 Απριλίου του 1941.

Υπάρχουν στιγμές που η ιστορία στέκεται σιωπηλή, αλλά μιλά πιο δυνατά από κάθε φωνή. Όπως τότε που το ηρωικό πλήρωμα του αντιτορπιλικού «Ύδρα» στάθηκε απέναντι στον κίνδυνο, γνωρίζοντας πως ίσως δεν θα επιστρέψει ποτέ, αφήνοντας πίσω του ένα ναυάγιο, αλλά και ένα σύμβολο θυσίας και καθήκοντος.

Ο ουρανός και η θάλασσα έγιναν τότε βουβοί μάρτυρες μιας τραγωδίας. Μιας στιγμής όπου η ζωή διαχωρίστηκε σε ένα λεπτό, αδυσώπητο όριο. Και σήμερα, χρόνια μετά, η μνήμη αυτών των ανθρώπων συνεχίζει να ζει ξανά, μέσα από τις σημερινές γενιές που επιμένει να την τιμά.

Γιατί η ιστορία μας θυμίζει.
Και η ζωή μας ζητά να μάθουμε.

-

Για την ιστορία, το «Ύδρα ΙV» / D-97 ήταν αντιτορπιλικό τύπου ‘DARDO’ από το 1932 στο Ελληνικό Ναυτικό. Παραγγέλθηκαν από την ελληνική κυβέρνηση στα ιταλικά Ναυπηγεία «Odero – Terni – Orlando Sestri 1929» το 1929. Καθελκύστηκε στις 11 Οκτωβρίου 1931. Συμμετείχε στις επιχειρήσεις του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου (1940-1941) και στην επιδρομή στο στενό του Οτράντο στις 14-15/11/1940. Στις 22/04/1941 βυθίστηκε από σφοδρή αεροπορική γερμανική προσβολή κοντά στη νησίδα Λαγούσα του Σαρωνικού. Στη διάρκεια της επιδρομής και του ναυαγίου του πλοίου σκοτώθηκε ο κυβερνήτης του αντιπλοίαρχος Θ. Πεζόπουλος, ο ύπαρχος πλωτάρχης Βλαχάβας και 2 ακόμη αξιωματικοί, 12 υπαξιωματικοί και 26 ναυτοδίοποι.

Φωτό: Ανέστης Κορνέζος

Οργάνωση: Δήμος Αίγινας - Municipality of Aegina Island, Πολεμικό Ναυτικό, Λιμενικό Σώμα Αίγινας
Συντονισμός τελετής / Εκφώνηση: Roula Saradou

Ο γάμος της Karolina και του Χρήστου στο Δημαρχείο Αγίας ΠαρασκευήςΗ αγάπη για να λάμψει δε απαιτεί φώτα, λεπτομέρειες κ...
21/04/2026

Ο γάμος της Karolina και του Χρήστου στο Δημαρχείο Αγίας Παρασκευής

Η αγάπη για να λάμψει δε απαιτεί φώτα, λεπτομέρειες και φανταχτερές βιτρίνες. Η αλήθεια της κρύβεται ακριβώς στην απλότητα, εκεί όπου όλα είναι καθαρά και ουσιαστικά.

Η Karolina και ο Χρήστος επέλεξαν να τιμήσουν την αγάπη τους με τον πιο απλό τρόπο. Μακριά από υπερβολές ή περιττή επιτήδευση, στάθηκαν ο ένας απέναντι στον άλλον έχοντας ως μοναδικό στολισμό τα συναισθήματά τους, μια όμορφη ανθοδέσμη και τους αγαπημένους τους συγγενείς. Στο Δημαρχείο της Αγίας Παρασκευής, μέσα σε μια λιτή αλλά γεμάτη νόημα τελετή, ένωσαν τις ζωές τους αποδεικνύοντας πως η ουσία του γάμου βρίσκεται στη σύνδεση δύο ανθρώπων που επιλέγουν συνειδητά να πορευτούν μαζί.

Γιατί κάθε γάμος είναι μοναδικός, όπως μοναδικοί είναι και οι άνθρωποι που τον ζουν, ειδικά όταν εκφράζουν την αλήθεια της καρδιάς. Στη δική τους περίπτωση, η αλήθεια βρισκόταν στη λιτότητα, στη ζεστασιά των στιγμών και στα βλέμματα που έλεγαν όσα δεν μπορούν να εκφράσουν τα λόγια.

Η Karolina και ο Χρήστος μας θύμισαν πως η αγάπη δεν έχει ανάγκη από εντυπωσιασμό για να ξεχωρίσει. Έχει ανάγκη από παρουσία, από ειλικρίνεια, από εκείνη τη σιωπηλή υπόσχεση που δίνεται με ένα βλέμμα και κρατιέται μια ολόκληρη ζωή.

Αγαπητοί Karolina και Χρήστο, σας ευχαριστούμε που μας επιτρέψατε να γίνουμε μέρος αυτής της τόσο ουσιαστικής στιγμής της ζωής σας. Ευχόμαστε ολόψυχα η κοινή σας πορεία να είναι γεμάτη από εκείνη τη γαλήνη που γεννιέται όταν δύο άνθρωποι ξέρουν πως βρίσκονται ακριβώς εκεί που πρέπει: ο ένας δίπλα στον άλλον.
Να ζήσετε ευτυχισμένοι!

Φωτό: Ανέστης Κορνέζος

Η Βάπτιση της Χρυσούλας / Ελένης στον Ι.Ν. Αγίας ΒαρβάραςΠοιος δεν έχει ονειρευτεί έστω μια φορά να φορέσει ένα στέμμα; ...
16/04/2026

Η Βάπτιση της Χρυσούλας / Ελένης στον Ι.Ν. Αγίας Βαρβάρας

Ποιος δεν έχει ονειρευτεί έστω μια φορά να φορέσει ένα στέμμα; Ποιος δεν έχει νιώσει τη μαγεία που κρύβει, τη λάμψη και τον συμβολισμό μιας μικρής, πολύτιμης κορώνας; Γιατί ένα στέμμα εκτός από ένα όμορφο στολίδι, είναι ένα σύμβολο αξίας, μοναδικότητας και εσωτερικής δύναμης. Και κάπως έτσι, η σημερινή μας πρωταγωνίστρια ήρθε να μας θυμίσει πως κάθε μικρή ψυχή είναι γεννημένη για να λάμπει.

Η Χρυσούλα / Ελένη, με την αγνότητα και τη γλυκύτητα που τη συνοδεύει, επέλεξε ένα concept αντάξιο της λάμψης της. Το στέμμα έγινε το σύμβολο της ημέρας της, μιας ημέρας που σηματοδοτεί μια νέα αρχή στη ζωή της γεμάτη φως και ευλογία. Γιατί κάθε παιδί είναι βασιλιάς και βασίλισσα στον κόσμο της οικογένειάς του, και σήμερα η μικρή μας ηρωίδα πήρε τη θέση που της ανήκει: στο κέντρο της αγάπης όλων.

Και τί πιο ξεχωριστό από την είσοδό της; Μια άφιξη που έκλεψε καρδιές και χαμόγελα, καθώς η μικρή μας πριγκίπισσα έκανε την εμφάνισή της μέσα σε ένα τηλεκατευθυνόμενο αυτοκίνητο, αποδεικνύοντας πως η χαρά, η φαντασία και η αθωότητα μπορούν να μετατρέψουν κάθε στιγμή σε παραμύθι. Ένα παραμύθι αληθινό, γεμάτο χαρά, γέλια και συγκίνηση.

Όπως ένα στέμμα στέκεται ψηλά, φωτεινό και περήφανο, έτσι και η σημερινή ημέρα αποτελεί την πρώτη λαμπερή κορυφή στη ζωή της. Μέσα από το μυστήριο της βάπτισης, η Χρυσούλα / Ελένη αγκαλιάστηκε από την αγάπη του Θεού, αποκτώντας το πιο πολύτιμο πνευματικό στολίδι: την αγάπη, την πίστη και τις ευχές όλων όσων τη συνοδεύουν.

Αγαπητοί Ξανθή και Νεκτάριε, σας ευχαριστούμε από καρδιάς που μας κάνατε μέρος αυτής της τόσο ξεχωριστής ημέρας. Η αγάπη που περιβάλλει τη μικρή σας είναι το πιο όμορφο βασίλειο μέσα στο οποίο θα μεγαλώσει. Ευχόμαστε ολόψυχα η Χρυσούλα / Ελένη να προχωρά στη ζωή της με λάμψη, αυτοπεποίθηση και καλοσύνη, να φορά πάντα το αόρατο στέμμα της καρδιάς της και να φωτίζει τον κόσμο γύρω της με την παρουσία της.

Σταματίνα και Θεοφανία, πάντα άξιες.
Να σας ζήσει!

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη / Ανέστης Κορνέζος

Γλυκά: Μελένιο Αίγινα

Ο Χορός της Λαμπρής στην Παλιαχώρα. Γλέντι στους πρόποδες της Παράδοσης και στη σκιά της Ιστορίας."Της Παλιαχώρας ο χορό...
15/04/2026

Ο Χορός της Λαμπρής στην Παλιαχώρα.
Γλέντι στους πρόποδες της Παράδοσης και στη σκιά της Ιστορίας.

"Της Παλιαχώρας ο χορός είναι γλυκός σαν μέλι, γιατί τονέ χορεύανε κορίτσια σαν αγγέλοι"

Στο μεγάλο πλατύ της παλιάς πόλης της Αίγινας, την πρώτη πρωτεύουσα του νησιού, εκεί όπου οι Αιγινήτες του 16ου αιώνα έβρισκαν καταφύγιο από τον διαβόητο Μπαρμπαρόσα και το πλιάτσικο των Σαρακηνών, στους πρόποδες του επιβλητικού και προστατευτικού λόφου της Παλιαχώρας με τις, σύμφωνα με το θρύλο, 365 εκκλησιές, τα τραπέζια στήθηκαν, οι χορευτές πήραν ξανά τη θέση τους, ένωσαν για άλλη μια φορά τα χέρια και οι πασχαλιάτικες νότες ήχησαν ξανά. Στη σκιά του Αιγινήτικου Μυστρά, πραγματοποιήθηκε και πάλι με επιτυχία ο ξακουστός «Χορός της Παλαιάς Χώρας», σε οργάνωση όπως πάντα του ιστορικού και πάντοτε δραστήριου Μορφωτικού Συλλόγου Αίγινας «Ο Καποδίστριας». Ένα έθιμο αιώνων, αειθαλές και αγέρωχο όπως και τα 38 εκκλησάκια που στέκονται ακόμα όρθια, σπαρμένα στις άκρες του υψώματος, θεματοφύλακες μιας ζωής αλλοτινής, με αξίες, προτεραιότητες και ανάγκες διαφορετικές από τις τωρινές, αλλά με κοινή αναφορά τους, το μήνυμα ελπίδας που συμβολίζει τ’ Άγιο Πάσχα.

Η μεσαιωνική Ακρόπολη της Αίγινας, έστησε για άλλη μια φορά αφτί για ν’ ακούσει τις μελωδίες της Λαμπρής, τα γιορτινά ακούσματα της Πασχαλιάς συνοδευόμενα από τα ρυθμικά βήματα των χορευτών επάνω στο χώμα της, το βαδισμένο από Έλληνες, Οθωμανούς και Βενετούς.

Μετά τη νηστεία και τη μελαγχολική σιγαλιά της Μεγάλης Εβδομάδας, η Ανάσταση έρχεται πάντα να μας δείξει το δρόμο του Φωτός. Εκείνου του Φωτός, που υπό τη λάμψη του, ο άνθρωπος μπορεί να δει καθαρά, να γλεντήσει όσο τραβά η ψυχή του, να χορέψει σαν να μην υπάρχει η φθορά της θνητότητας, να χαρεί που βρίσκεται πλάι στο είδος του αδερφωμένος, να τραγουδήσει, να τσουγκρίσει αβγό και κρασοπότηρο. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να ανασταίνεται αλλά και να ανασταίνει.

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη / Ανέστης Κορνέζος
Κείμενο: Ανέστης Κορνέζος

Οργάνωση: Μορφωτικός Σύλλογος Αίγινας "Ο Καποδίστριας"
Μουσικοί: Δημήτρης Εικοσπεντάκης, Σταύρος Σώρρος, Βασίλης Χαλδαίος, Γρηγόρης Μαλτέζος, Κώστας Βώρος
Ηχοληψία: Γιάννης Κάσσης
Χόρεψε το τμήμα του Μορφωτικού Συλλόγου, σε χοροδιδασκαλία της κ.Αρετής Κουκούμη

Το Κάψιμο του Ιούδα στην Πέρδικα. Ένα έθιμο διαχρονικά επίκαιρο με «φλεγόμενο» συμβολισμό.Υπάρχουν έθιμα που αναπαριστού...
14/04/2026

Το Κάψιμο του Ιούδα στην Πέρδικα.
Ένα έθιμο διαχρονικά επίκαιρο με «φλεγόμενο» συμβολισμό.

Υπάρχουν έθιμα που αναπαριστούν απλώς μια πράξη και άλλα που την κουβαλούν μέσα τους, τη μετασχηματίζουν και τη μεταδίδουν από γενιά σε γενιά σαν άτυπη παρακαταθήκη μνήμης και συνείδησης. Το Κάψιμο του Ιούδα στην Πέρδικα της Αίγινας ανήκει σε αυτήν ακριβώς την κατηγορία: είναι όχι μόνο ένα πασχαλινό δρώμενο, αλλά μια τελετουργία κάθαρσης, μια σιωπηλή και ταυτόχρονα εκκωφαντική συνομιλία του ανθρώπου με την έννοια της προδοσίας.

Γιατί ο Ιούδας, εκτός από πρόσωπο, είναι και ένα αρχέτυπο. Είναι η στιγμή εκείνη που η εμπιστοσύνη ραγίζει, που η πίστη μετατρέπεται σε συναλλαγή, που το «μαζί» διαλύεται μέσα σε τριάντα αργύρια, ή σε ό,τι ο καθένας ορίζει ως το δικό του τίμημα. Και ίσως γι’ αυτό το κάψιμό του δεν αποτελεί πράξη κάθαρσης, αλλά ανάγκη. Ανάγκη να δοθεί μορφή σε κάτι άυλο και σκοτεινό, για να μπορέσει να αποβληθεί.

Στην Πέρδικα, το έθιμο αποκτά μια ιδιαίτερη βαρύτητα. Όχι μόνο για την εικόνα του ομοιώματος που υψώνεται και παραδίδεται στη φωτιά, αλλά για τη διαδρομή που προηγείται. Για τα χέρια που το κατασκευάζουν, παιδικά και ενήλικα μαζί, για το θόρυβο των ντενεκεδένιων κουδουνισμάτων που διαπερνά τον αέρα σαν ξόρκι, για την πορεία μέσα στα στενά του χωριού που μοιάζει με μια μικρή λιτανεία του ανθρώπινου σφάλματος.

Η φωτιά, όταν τελικά ανάβει, καταστρέφει το ομοίωμα καταπίνοντας συμβολικά όλα εκείνα που βαραίνουν τη συλλογική και ατομική συνείδηση. Τις μικρές και μεγάλες προδοσίες, τις σιωπές που πλήγωσαν, τις λέξεις που δεν ειπώθηκαν ποτέ, τις πράξεις που δεν αναιρέθηκαν. Και μέσα σε αυτήν την καύση, γεννιέται μια αίσθηση ανακούφισης, όχι επειδή ο άνθρωπος ξεχνάει, αλλά επειδή αναγνωρίζει.

Το έθιμο αυτό, βαθιά ριζωμένο στο παρελθόν, αποδεικνύεται τραγικά επίκαιρο. Σε έναν κόσμο όπου η προδοσία αλλάζει μορφές αλλά όχι ουσία, όπου οι σχέσεις δοκιμάζονται και συχνά διαρρηγνύονται, το Κάψιμο του Ιούδα λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ο άνθρωπος δεν σταματά να παλεύει με τα ίδια του τα σκοτάδια. Ότι η ανάγκη για κάθαρση παραμένει ζωντανή.

Και όμως, μέσα σε αυτήν την τελετουργία τιμωρίας, υποβόσκει κάτι βαθύτερο: η δυνατότητα της υπέρβασης. Γιατί αν η προδοσία είναι μέρος της ανθρώπινης φύσης, τότε και η συγχώρεση, ή έστω η επιθυμία για αυτήν, είναι εξίσου ανθρώπινη. Η φωτιά δεν είναι μόνο τέλος. Είναι και αρχή.

Στην Πέρδικα, κάθε χρόνο, το ομοίωμα του Ιούδα υψώνεται για να καεί. Και μαζί του υψώνεται και ένα ερώτημα που δεν απαντάται εύκολα:
πόσα από εκείνα που καταδικάζουμε, κουβαλάμε μέσα μας;

Όπως λέει χαρακτηριστικά και η ψυχή του δρώμενου, η διευθύντρια του Δημοτικού Σχολείου Πέρδικας κ.Σωζία Αποσπόρη: «όλοι μας έχουμε προδοθεί και έχουμε προδώσει»...

Ίσως τελικά, το αληθινό νόημα του εθίμου να μην βρίσκεται στη στιγμή της καύσης, αλλά στη στιγμή που προηγείται. Στην αναγνώριση. Στην ειλικρίνεια. Στην απόφαση, έστω και για λίγο, να σταθούμε απέναντι στον εαυτό μας χωρίς άλλοθι.
Και τότε, η φωτιά θα κάψει, εκτός από το ομοίωμα, και ό,τι πρέπει να αφήσουμε πίσω για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε μπροστά λίγο πιο καθαροί, λίγο πιο αληθινοί.
Γιατί στην προδοσία, όσο παλιά κι αν είναι, ο άνθρωπος εξακολουθεί να απαντά με τον ίδιο τρόπο: με την ανάγκη να την κάψει και με την ελπίδα να την ξεπεράσει.

Πρωτοβουλία / Οργάνωση / Επιμέλεια: Σωζία Αποσπόρη
Συνδιοργάνωση: Δημοτικό Πέρδικας, Δήμος Αίγινας - Municipality of Aegina Island, ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΠΕΡΔΙΚΑΣ ΑΙΓΙΝΑΣ
Παραδοσιακοί χοροί: Μορφωτικός και Εκπολιτιστικός Σύλλογος Βαθέος
Χοροδιδάσκαλος: Αγγελική Λαζάρου
Ηχοληψία: Γιάννης Κουκούλης
Κεράσματα προσέφεραν η Κοινότητα και οι επιχειρηματίες της Πέρδικας

Φωτό: Ειρήνη Κουνάδη /Ανέστης Κορνέζος
Κείμενο: Ανέστης Κορνέζος

Address

Κυβερνείου 12
Aegina
18010

Opening Hours

Monday 08:00 - 21:00
Tuesday 08:00 - 21:00
Wednesday 08:00 - 21:00
Thursday 08:00 - 21:00
Friday 08:00 - 21:00
Saturday 08:00 - 21:00

Telephone

+302297023406

Website

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when Φωτογραφία και Τέχνη, Αίγινα posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Contact The Business

Send a message to Φωτογραφία και Τέχνη, Αίγινα:

Shortcuts

Share

Category