02/11/2022
📸 ჩემთვის ერთ-ერთი გამორჩეული პორტრეტი და ისტორია, რომელიც არასდროს დამავიწყდება.
ოჯახთან ერთად რამდენიმე დღით სიღნაღს ვესტუმრე. მშობლები წნორის ბაზარში პროდუქტების საყიდლად წავიდნენ. გვერდით მოხუცმა პაპამ ატმის ფასი იკითხა, ჩუმად დათვალა ხურდები და დაღონებული უკან გაბრუნდა. ჩემებმა იყიდეს ატამი და უთხრეს, ეს ჩვენგან გქონდეთო. მოერიდა, არ ართმევდა. დედამ უთხრა: ჩემი გარდაცვლილი ძმის სახელზე მაინც აიღეთო. გაჩერდა, თვალში ცრემლი მოადგა, გამოართვა, მადლობა გადაუხადა და წავიდა. ამ ამბავმა არ მომასვენა, მეორე დღესვე წავედით იმავე ადგილას და კითხვა-კითხვით მის სახლს მივადექით. დიდი სითბოთი მიგვიღო. აღმოჩნდა, რომ მისი შვილი ავტოკატასტროფაში დაიღუპა, რომელიც შვილს გადაფარებია. ამ ტკივილსთვის ვეღარ გაუძლია დედას... "ორი ძვირფასი ადამიანი დავკარგე მოკლე ხანში, შვილი და მეუღლე, შვილიშვილი ძლივს გამოვტაცეთ სიკვდილს ხელიდან"- თქვა და ცრემლი მოადგა. თავი ვეღარ შევიკავე და მეც ავტირდი. ბოლოს, ისევ აქეთ დაგვამშვიდა: "ცხოვრება მძიმეა და რთული, ბევრი დაუმსახურებელი ტკივილი შეიძლება შეგვხვდეს, მაგრამ ყოველთვის არის ვიღაც ვის გამოც ღირს სიცოცხლე, ესენი ჩემი შვილიშვილები არიან."
📸 წამოსვლისას ვთხოვე ფოტოს გადაღება. ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე სევდანარევი პორტრეტი, რომლის თვალებში დიდ ტკივილთან ერთად დიდი სიკეთე და სიყვარული იკითხება 😍
🙏 დიდი მადლობა მინდა გადავუხადო კომპანია ecowood -ს, რომელიც გვერდში დამიდგა და შევძელით ამ ოჯახს მცირედით მაინც დავხმარებოდით.