Akki Aryan Civilization

13/09/2026

13/09/2026

Liebe Frau Schwesig,

Sie können sich auf meine Stimme verlassen – ich unterstütze Sie von ganzem Herzen, zu 100% Prozent. Ich wünsche Ihnen weiterhin viel Kraft, Erfolg und vor allem Gesundheit für Ihre wichtige Arbeit für Mecklenburg-Vorpommern und für die Menschen hier.

Meine Stimme bekommen Sie ganz sicher von Herzen. InshaAllah – in der Hoffnung und im Vertrauen auf Gott. 🤲❤️

07/09/2026

Der beste Partei ist SPD.

07/09/2026

Ich wünsche der SPD und Frau Manuela Schwesig viel Erfolg, Gesundheit und alles Gute. Ich drücke die Daumen, weil die SPD meine Lieblingspartei ist. ❤️✊

24/07/2026

قدر انسان را تا زمانی که هست، بدانید...

ناموفق‌ترین زوج‌ها آن‌هایی نیستند که در تنگنای زندگی‌اند؛ بلکه آن‌هایی هستند که در کنار هم زندگی می‌کنند، اما دل‌هایشان از یکدیگر فاصله گرفته است. تمام محبت و دلسوزی‌شان را نثار دیگران می‌کنند، اما نزدیک‌ترین انسان زندگی‌شان از همان محبت بی‌بهره می‌ماند.

چه تلخ است که انسان برای غریبه‌ها لبخند بزند، برای فامیل از خود بگذرد، اما همسر، پدر، مادر، فرزند یا عزیزترین افراد زندگی‌اش، سال‌ها در حسرت یک نگاه، یک محبت و یک «دوستت دارم» بمانند.

تلخ‌تر از آن، این است که ارزش انسان‌های خوب را معمولاً زمانی می‌فهمیم که دیگر در کنارمان نیستند؛ یا مرگ آن‌ها را از ما گرفته است، یا روزگار میان دل‌ها فاصله انداخته است. آن روز، زبان‌ها به ستایش باز می‌شود، اما افسوس که دیگر گوشی برای شنیدن و دلی برای آرام گرفتن وجود ندارد.

انسان‌های خوب، تا هستند، عادی به نظر می‌رسند؛ مهربانی‌شان وظیفه شمرده می‌شود، سکوتشان نادیده گرفته می‌شود و فداکاری‌شان دیده نمی‌شود. اما وقتی جای خالی‌شان در زندگی پیدا می‌شود، همه می‌گویند: «چه انسان بزرگی بود...»؛ غافل از آنکه این جمله، دیگر هیچ زخمی را درمان نمی‌کند.

کاش پیش از آنکه حسرت جای محبت را بگیرد، قدر همدیگر را بدانیم. کاش پیش از آنکه دیر شود، دست کسانی را که دوستمان دارند، محکم‌تر بگیریم. زیرا هیچ دردی سنگین‌تر از این نیست که روزی بر سر مزار یک انسان، یا پشت درِ خانه‌ای که دیگر به روی ما باز نمی‌شود، بایستیم و با اشک بگوییم:

«کاش وقتی بودی، قدر حضورت را می‌دانستم...»

زیرا حقیقت زندگی همین است؛ قدر انسان‌های خوب را معمولاً وقتی می‌دانند که دیگر هیچ راهی برای جبران باقی نمانده است.