Khangari Emanuel Canada

08/31/2026

O znakach zbliżania się końca świata
24:3

A gdy siedział na Górze Oliwnej, przystąpili do niego uczniowie na osobności, mówiąc: Powiedz nam, kiedy się to stanie i jaki będzie znak twego przyjścia i końca świata?
24:4

A Jezus odpowiadając, rzekł im: Baczcie, żeby was kto nie zwiódł.
24:5

Albowiem wielu przyjdzie w imieniu moim, mówiąc: Jam jest Chrystus, i wielu zwiodą.
24:6

Potem usłyszycie o wojnach i wieści wojenne. Baczcie, abyście się nie trwożyli, bo musi się to stać, ale to jeszcze nie koniec.
24:7

Powstanie bowiem naród przeciwko narodowi i królestwo przeciwko królestwu, i będzie głód, i mór, a miejscami trzęsienia ziemi.
24:8

Ale to wszystko dopiero początek boleści.
24:9

Wtedy wydawać was będą na udrękę i zabijać was będą, i wszystkie narody pałać będą nienawiścią do was dla imienia mego.
24:10

I wówczas wielu się zgorszy i nawzajem wydawać się będą, i nawzajem nienawidzić.
24:11

I powstanie wielu fałszywych proroków, i zwiodą wielu.
24:12

A ponieważ bezprawie się rozmnoży, przeto miłość wielu oziębnie.
24:13

A kto wytrwa do końca, ten będzie zbawiony.
24:14

I będzie głoszona ta ewangelia o Królestwie po całej ziemi na świadectwo wszystkim narodom, i wtedy nadejdzie koniec.
24:15

Gdy więc ujrzycie na miejscu świętym ohydę spustoszenia, którą przepowiedział prorok Daniel - kto czyta, niech uważa -
24:16

Wtedy ci, co są w Judei, niech uciekają w góry;
24:17

Kto jest na dachu, niech nie schodzi, aby co wziąć z domu swego;
24:18

A kto jest na roli, niech nie wraca, by zabrać swój płaszcz.
24:19

Biada też kobietom brzemiennym i karmiącym w owych dniach.
24:20

Módlcie się tylko, aby ucieczka wasza nie wypadła zimą albo w sabat.
24:21

Wtedy bowiem nastanie wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd, i nie będzie.
24:22

A gdyby nie były skrócone owe dni, nie ocalałaby żadna istota, lecz ze względu na wybranych będą skrócone owe dni.
24:23

Gdyby wam wtedy kto powiedział: Oto tu jest Chrystus albo tam, nie wierzcie.
24:24

Powstaną bowiem fałszywi mesjasze i fałszywi prorocy i czynić będą wielkie znaki i cuda, aby, o ile można, zwieść i wybranych.
24:25

Oto przepowiedziałem wam.
24:26

Gdyby więc wam powiedzieli: Oto jest na pustyni - nie wychodźcie; oto jest w kryjówce - nie wierzcie.
24:27

Gdyż jak błyskawica pojawia się od wschodu i jaśnieje aż na zachód, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego,
24:28

Bo gdzie jest padlina, tam zlatują się sępy.
O końcu świata
24:29

A zaraz po udręce owych dni słońce się zaćmi i księżyc nie zajaśnieje swoim blaskiem, i gwiazdy spadać będą z nieba, i moce niebieskie będą poruszone.
24:30

I wtedy ukaże się na niebie znak Syna Człowieczego, i wtedy biadać będą wszystkie plemiona ziemi, i ujrzą Syna Człowieczego, przychodzącego na obłokach nieba z wielką mocą i chwałą,
24:31

I pośle aniołów swoich z wielką trąbą, i zgromadzą wybranych jego z czterech stron świata z jednego krańca nieba aż po drugi.
Wezwanie do czujności
24:32

A od figowego drzewa uczcie się podobieństwa: Gdy gałąź jego już mięknie i wypuszcza liście, poznajecie, że blisko jest lato.
24:33

Tak i wy, gdy ujrzycie to wszystko, wiedzcie, że blisko jest, tuż u drzwi.
24:34

Zaprawdę powiadam wam: Nie przeminie to pokolenie, aż się to wszystko stanie.
24:35

Niebo i ziemia przeminą, ale słowa moje nie przeminą.
24:36

A o tym dniu i godzinie nikt nie wie; ani aniołowie w niebie, ani Syn, tylko sam Ojciec.
24:37

Albowiem jak było za dni Noego, takie będzie przyjście Syna Człowieczego.
24:38

Bo jak w dniach owych przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali, aż do tego dnia, gdy Noe wszedł do arki,
24:39

I nie spostrzegli się, że nastał potop i zmiótł wszystkich, tak będzie i z przyjściem Syna Człowieczego.
24:40

Wtedy dwóch będzie na roli, jeden będzie wzięty, a drugi zostawiony.
24:41

Dwie mleć będą na żarnach, jedna będzie wzięta, a druga zostawiona.
24:42

Czuwajcie więc, bo nie wiecie, którego dnia Pan wasz przyjdzie.
24:43

A to zważcie, że gdyby gospodarz wiedział, o której porze złodziej przyjdzie, czuwałby i nie pozwoliłby podkopać domu swego.
24:44

Dlatego i wy bądźcie gotowi, gdyż Syn Człowieczy przyjdzie o godzinie, której się nie domyślacie.
Podobieństwo o wiernym i niewiernym słudze
24:45

Kto więc jest tym sługą wiernym i roztropnym, którego pan postawił nad czeladzią swoją, aby im dawał pokarm o właściwej porze?
24:46

Szczęśliwy ów sługa, którego pan jego, gdy przyjdzie, zastanie tak czyniącego.
24:47

Zaprawdę powiadam wam, że postawi go nad całym mieniem swoim.
24:48

Jeśliby zaś ów zły sługa rzekł w sercu swoim: Pan mój zwleka z przyjściem,
24:49

I zacząłby bić współsługi swoje, jeść i pić z pijakami,
24:50

Przyjdzie pan sługi owego w dniu, w którym tego nie oczekuje, i o godzinie, której nie zna.
24:51

I usunie go, i wyznaczy mu los z obłudnikami; tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.

08/31/2026

08/31/2026

Ezechiel – wizja chwały Bożej
Otworzyły się niebiosa i doświadczyłem widzenia Bożego.
(Księga Ezechiela 1, 1b)
Nasz bohater, prorok Ezechiel, pochodził z rodu kapłańskiego i sam był kapłanem. Wraz z Izraelitami deportowanymi do Babilonu w 597 r. przed Chr. znalazł się na wygnaniu. Zamieszkał w Tell-Abib nad rzeką (kanałem) Kebar.
Pięć lat później miał spektakularne widzenie chwały Bożej. W opisie tego, co zobaczył, występuje wiele porównań, określeń przybliżonych i symbolicznych. Obrazy przesuwające się przed jego oczami były po ludzku nie do opisania, przekraczały możliwości naszego języka.
Całe to wydarzenie jest bardzo wyjątkowe. W tamtych czasach, kiedy Duch Święty zstępował tylko na niektóre osoby i do specjalnych zadań, „zwykli” ludzie nie mogli zobaczyć Bożej chwały. Nawet bali się, że to spowodowałoby ich śmierć. Od razu zatem wiemy, że Ezechiel został przez Boga wybrany i powołany do specjalnej misji. Jest to równocześnie powołanie go na proroka – ma przekazywać Izraelitom słowa samego Boga. I będzie to robić przez ponad dwadzieścia lat.
W obserwowanej scenie Ezechiel widzi Boży „rydwan”: Patrzyłem, a oto wiatr gwałtowny nadszedł od północy, wielki obłok i ogień płonący „oraz blask dokoła niego”, a z jego środka [promieniowało coś] jakby połysk stopu złota ze srebrem, „ze środka ognia” (Ez 1, 4).
Wewnątrz znajdowały się cztery istoty żywe o postaci człowieka. Każda posiadała cztery twarze i cztery skrzydła – z prawej strony była to twarz człowieka i lwa, z lewej cielca i orła. Pod skrzydłami miały ręce. Każda posuwała się prosto przed siebie; szły tam, dokąd duch je prowadził; idąc nie odwracały się (Ez 1, 12).
Jakby ten widok nie był dość skomplikowany, w środku ukazały się i poruszały niby żarzące się w ogniu węgle, podobne do pochodni (Ez 1, 13b). Istoty żyjące biegały jak błyskawice tam i z powrotem. Przy każdej z nich było na ziemi koło błyszczące jak topaz, wszystkie cztery jakby jedno w drugim. Poruszały się razem z istotami żyjącymi i tworzyły obręcz pełną oczu. Ponad nimi rozciągało się jakby sklepienie niebieskie, jakby kryształ lśniący (Ez 1, 22b). Natomiast ponad sklepieniem było coś, co wyglądało jak szafir, a miało kształt tronu, a na nim zarys postaci człowieka (Ez 1, 26b). Wokół niej roztaczał się blask. Taka wizja z pewnością może oszołomić!

ILUSTRACJA MWM
I taki skutek wywarła na Ezechielu: Taki był widok tego, co było podobne do chwały Pańskiej. Oglądałem ją. Następnie padłem na twarz i usłyszałem głos Mówiącego (Ez 1, 28b). Ezechiel upadł na twarz, ponieważ doświadczył bardzo bliskiego spotkania z żywym i Wszechmocnym Bogiem. Przekonał się „namacalnie”, Kim On jest. I chociaż brakuje słów i obrazów, by oddać to wydarzenie, wywiera ono wpływ na całe dalsze życie proroka.
Zapewne ani ty, ani ja nie będziemy mieć aż tak niezwykłych przeżyć. Jednak każdy z nas ma możliwość spotkania z Bogiem nawet codziennie – On nas do tego zaprasza. Posłał nam i posyła nadal swojego Świętego Ducha, żebyśmy mogli „wchodzić” w Bożą bliską Obecność – zarówno w świętych sakramentach, jak podczas modlitwy i lektury Pisma Świętego.
Sam Bóg w Trójcy Jedyny pragnie być dzisiaj blisko ciebie. Jak Mu odpowiesz?

08/31/2026

To nie arka uratowała Noego… To jego posłuszeństwo” — Księga Rodzaju 6:22

Noe zbudował arkę, zanim spadł deszcz. Pracował, podczas gdy inni mogli go kwestionować, śmiać się z niego lub uważać jego wiarę za głupią. Mimo to Noe wytrwał – nie dlatego, że widział rezultat, ale dlatego, że zaufał Temu, który dał mu wskazówki.

Czasami Bóg prosi cię, abyś coś zbudował, zanim zrozumiesz dlaczego.

Może prosić cię o nieustanną modlitwę, gdy nic się nie zmienia.

O nieustanną służbę, gdy nikt nie zwraca na to uwagi.

O odwrócenie się od zła, nawet jeśli coś cię to kosztuje.

O pozostanie wiernym, gdy odpowiedź się opóźnia.

Nie zawsze wierz, że chodzi o udowadnianie siebie. Czasami wiara jest odpowiedzią na posłuszeństwo, które pochodzi z serca pełnego ufności Bogu.

Czasami Bóg prosi cię o nieustanną modlitwę, gdy nic się nie zmienia.

O nieustanną służbę, gdy nikt nie zwraca na to uwagi.

Ciągle odwracać się od tego, co złe, nawet jeśli to cię coś kosztuje.

Trzymać się wierności, gdy odpowiedź się opóźnia.

Nie zawsze wierz, że chodzi o udowadnianie swojej wartości. Czasami wiara jest odpowiedzią na posłuszeństwo, które pochodzi z serca pełnego ufności Bogu. Być może Bóg prosi cię dzisiaj, abyś „zbudował swoją arkę” – nie dosłownie, ale poprzez swoją wiarę, charakter, modlitwy, rodzinę, powołanie i decyzje, które podejmujesz, gdy nikt nie patrzy.

Nie czekaj, aż burza zacznie być posłuszna.

Buduj dalej. Módl się dalej. Wierz dalej. Bądź posłuszny.

Pewnego dnia to, co ludziom wydaje się głupie, będzie świadectwem, które dowodzi wierności Boga. 🙏🔥

„Noe uczynił wszystko, co Bóg mu nakazał” – Księga Rodzaju 6:22

08/31/2026

Aby spełnić wymagania starotestamentowego prawa, potrzebna była czerwona jałówka, aby pomóc dokonać oczyszczenia z grzechu – w szczególności potrzebne były prochy czerwonej jałówki. Czerwona jałówka to czerwonawo-brązową krowa, prawdopodobnie w wieku co najmniej dwóch lat. Miała być „bez skazy i wady" i nigdy nie nosić jarzma. Ofiara z czerwonej jałówki była wyjątkowa w prawie, składano ją z dala od wejścia do przybytku i była to jedyna ofiara, w której określono kolor zwierzęcia.

Ubój czerwonej jałówki opisano w 4 Ks. Mojżeszowej 19.1-10. Kapłan Eleazar miał nadzorować rytuał poza obozem Izraelitów. Po tym jak zwierzę zostało zabite, Eleazar miał siedmiokrotnie pokropić jej krwią przód przybytku (4 Ks. Mojżeszowa 19.4). Następnie ponownie opuścić obóz i nadzorować spalenie zwłok czerwonej jałówki (4 Ks. Mojżeszowa 19.5). Gdy paliła się czerwona jałówka, kapłan miał dorzucić do ognia „drewno cedrowe, hizop i karmazyn dwakroć farbowany” (4 Ks. Mojżeszowa 19.6).

Prochy czerwonej jałówki zbierano i przechowywano „w ceremonialnie czystym miejscu poza obozem.” Prochy były używane „w wodzie oczyszczenia; dla oczyszczenia z grzechu” (4 Ks. Mojżeszowa 19.9). Prawo dalej szczegółowo opisuje, kiedy i jak resztki popiołu z czerwonej jałówki mają być użyte do oczyszczenia osób, które miały kontakt ze zwłokami: „Kto dotknie jakiegokolwiek zmarłego człowieka, będzie nieczysty przez siedem dni. Powinien on oczyścić się wodą oczyszczenia trzeciego dnia i siódmego dnia i wtedy będzie czysty.” (4 Ks. Mojżeszowa 19.11–12). Proces oczyszczania obejmował użycie popiołu z czerwonej jałówki w następujący sposób: „wezmą tedy dla tego nieczystego nieco popiołu z pogorzeliska po ofierze za grzech i naleją nań do naczynia żywej wody. Człowiek czysty weźmie hizopu, zanurzy go w wodzie i pokropi namiot, wszystkie naczynia i wszystkie osoby, które tam były oraz tego, który dotknął kości lub zabitego mieczem, lub umarłego, lub grobu” (4 Ks. Mojżeszowa 19.17-18).

Obraz czerwonej jałówki jest kolejną zapowiedzią ofiary Chrystusa za grzech wierzących. Pan Jezus był „bez skazy”, tak jak miała być czerwona jałówka. Tak jak jałówka została poświęcona „poza obozem” (4 Ks. Mojżeszowa 19.3), Jezus został ukrzyżowany poza Jerozolimą (Hebrajczyków 13.11-12). I tak jak prochy czerwonej jałówki oczyszczały ludzi ze skażenia śmiercią, tak ofiara Chrystusa ratuje nas od kary i zepsucia śmierci.

Rytuał czerwonej jałówki został ustanowiony w Prawie Mojżeszowym; w międzyczasie judaizm dodał wiele dodatkowych elementów do tego, co pierwotnie było zwykłym, raczej prostym zestawem instrukcji. Tradycja talmudyczna mówi o rodzaju sznura, którym miała być związana czerwona jałówka, o kierunku, w jakim miała stać podczas uboju, o słowach wypowiadanych przez kapłana, noszeniu sandałów podczas rytuału itp. Reguły rabinackie wymieniały wiele rzeczy, które dyskwalifikowały czerwoną jałówkę do złożenia jej w ofierze: czy miała na sobie jarzmo i czy była tknięta przez byka, czy nosiła już jakieś nakrycie, czy siadał na niej ptak i czy miała dwa czarne lub białe włosy, a także wiele innych warunków.

Według tradycji rabinicznej od czasów Mojżesza złożono w ofierze dziewięć czerwonych jałówek. Od czasu zburzenia drugiej świątyni nie zabijano czerwonych jałówek. Rabin Majmonides (1135—1204) nauczał, że dziesiąta czerwona jałówka zostanie poświęcona przez samego Mesjasza. Ci, którzy przewidują budowę trzeciej świątyni, pragną znaleźć czerwoną jałówkę, która spełni wszystkie warunki, ponieważ popioły z czerwonej jałówki będą niezbędne do oczyszczenia nowej świątyni. Wielu uważa, że pojawienie się czerwonej jałówki będzie zwiastunem budowy świątyni i powrotu Chrystusa. Według Temple Institute [muzeum, instytut badawczy i centrum edukacyjne w Starym Mieście w Jerozolimie- wyjaśnienie od tłum.] grupy opowiadającej się za budową trzeciej świątyni, w sierpniu 2018 roku w Izraelu urodziła się nieskazitelna czerwona jałówka.

Według futurystycznej osi czasu eschatologii, w Jerozolimie rzeczywiście będzie trzecia świątynia Boga. Jezus przepowiedział zbezczeszczenie świątyni podczas ucisku (Ew. Mateusza 24.15; por. 2 Tesaloniczan 2.4); aby tak się stało, oczywiście będzie musiała istnieć świątynia w Jerozolimie. Zakładając, że ci, którzy poświęcą świątynię czasów ostatecznych, będą przestrzegać żydowskiego prawa, będą potrzebować popiołu czerwonej jałówki zmieszanego z wodą do ceremonialnego oczyszczenia. Jeśli naprawdę urodziła się wolna od skaz czerwona jałówka, może być postrzegana jako kolejny element układanki, prowadzący do spełnienia biblijnego proroctwa.

08/31/2026

Cherubowie/ cheruby są istotami anielskimi związanymi z uwielbieniem i chwałą Bożą. Po raz pierwszy Biblia wspomina o nich w 1 Księdze Mojżeszowej 4.24: „I tak wygnał człowieka, a na wschód od ogrodu Eden umieścił cheruby i płomienisty miecz wirujący, aby strzegły drogi do drzewa życia.” Zanim szatan sprzeciwił się Bogu był cherubem (Księga Ezechiela 28.12-15). Skrzynia Przymierza i Świątynia wraz z różnymi jej przyborami często zawierała wizerunki cherubów (2 Księga Mojżeszowa 25.17-22; 26.1, 31; 36.8; 1 Księga Królewska 6.23-35; 7.29-36; 8.6-7; 1 Księga Kronik 28.18; 2 Księga Kronik 3.7-14. 3.10-13; 5.7-8; Hebrajczyków 9.5).

Rozdziały 1 i 10 Księgi Ezechiela opisują „cztery żyjące stworzenia” (Księga Ezechiela 1.5) będące tymi samymi istotami co cheruby (Księga Ezechiela 10). Każda z nich miała cztery twarze- człowieka, lwa, wołu i orła (Księga Ezechiela 1.10; także 10.14) i każda cztery skrzydła. Z wyglądu cheruby „przypominały człowieka” (Księga Ezechiela 1.5). Cheruby te używały do latania dwóch skrzydeł, a pozostałymi dwoma zakrywały swoje ciała (Księga Ezechiela 1.6, 11, 23). Pod ich skrzydłami znajdowały się ręce ludzkie (Księga Ezechiela 1.8; 10.7-8, 21).

Obraz z Księgi Objawienia 4.6-9 wydaje się opisywać cheruby. Cheruby służą dla chwały świętości i mocy Bożej. Na kartach Biblii czytamy, że to główne zadanie cherubów. W związku z tym, że wielbią Boga śpiewem, w widoczny sposób przypominają także o Bożym majestacie i Jego chwale oraz ciągłej obecności Boga pośród swojego ludu.

08/30/2026

Izajasza 43:1

Pan jedynym odkupicielem
43:1

Lecz teraz - tak mówi Pan - który cię stworzył, Jakubie, i który cię ukształtował, Izraelu: Nie bój się, bo cię wykupiłem, nazwałem cię twoim imieniem - moim jesteś!
43:2

Gdy będziesz przechodził przez wody, będę z tobą, a gdy przez rzeki, nie zaleją cię; gdy pójdziesz przez ogień nie spłoniesz, a płomień nie spali cię.
43:3

Bo Ja, Pan, jestem twoim Bogiem, Ja, Święty Izraelski, twoim wybawicielem; daję Egipt na okup za ciebie, Etiopię i Sabę zamiast ciebie.
43:4

Dlatego że jesteś w moich oczach drogi, cenny i Ja cię miłuję, więc daję ludzi za ciebie i narody za twoje życie.
43:5

Nie bój się, bo Ja jestem z tobą. Ze Wschodu przywiodę twoje potomstwo i z Zachodu zgromadzę cię.

PSALM 91:4

Piórami swymi okryje cię. I pod skrzydłami jego znajdziesz schronienie. Wierność jego jest tarczą i puklerzem.
91:5

Nie ulękniesz się strachu nocnego Ani strzały lecącej za dnia,
91:6

Ani zarazy, która grasuje w ciemności, Ani moru, który poraża w południe.
91:7

Chociaż padnie u boku twego tysiąc, A dziesięć tysięcy po prawicy twojej, Ciebie to jednak nie dotknie.
91:8

Owszem, na własne oczy ujrzysz I będziesz oglądał odpłatę na bezbożnych.
91:9

Dlatego, że Pan jest ucieczką twoją, Najwyższego zaś uczyniłeś ostoją swoją,
91:10

Nie dosięgnie cię nic złego I plaga nie zbliży się do namiotu twego,
91:11

Albowiem aniołom swoim polecił, Aby cię strzegli na wszystkich drogach twoich.
91:12

Na rękach nosić cię będą, Byś nie uraził o kamień nogi swojej.
91:13

Będziesz stąpał po lwie i po żmii, Lwiątko i potwora rozdepczesz.
91:14

Ponieważ mnie umiłował, wyratuję go, Wywyższę go, bo zna imię moje.
91:15

Wzywać mnie będzie, a Ja go wysłucham, Będę z nim w niedoli, Wyrwę go i czcią obdarzę,
91:16

Długim życiem nasycę go I ukażę mu zbawienie moje.

08/30/2026

https://vt.tiktok.com/ZSVvCBbV1/

08/30/2026

Wyjścia 17:12
Czasami Bóg nie zdejmuje ciężaru.
Posyła ludzi, aby pomogli nam go nieść.