ARTFO

24/10/2026

Het drieluik leest als één verhaal over aanwezigheid.
Drie vrouwen, drie eeuwen, drie houdingen, extase, waardigheid en spel, allemaal gevangen in dezelfde oude stenen. Het maakt van architectuur geen decor, maar een bewaarplaats voor vrouwelijke geesten. De gebouwen zijn zwaar, mannelijk, eeuwenoud. Zij maken ze weer bewoonbaar.
Door voor cyanotypie te kiezen geef ik ze de kleur van blauwdrukken, van archieven, van dromen. Het zijn geen perfecte foto’s. En precies daarom voelen ze waar.

21/10/2026

Samen op weg…

Er zit een enorme tederheid in dit beeld zonder dat het sentimenteel wordt. Het is de universaliteit van de eerste vriendschap, van samenhorigheid zonder woorden. Hand in hand de wereld in, zonder te weten wat er achter de bocht ligt. Door de blauwe sluier lijkt het alsof we naar een herinnering kijken, niet naar een moment. Een beetje vervaagd, een beetje gedroomd, maar de kern, dat gebaar van vasthouden, is kraakhelder.

21/10/2026

Samen onder weg…

Er zit een enorme tederheid in dit beeld zonder dat het sentimenteel wordt. Het is de universaliteit van de eerste vriendschap, van samenhorigheid zonder woorden. Hand in hand de wereld in, zonder te weten wat er achter de bocht ligt. Door de blauwe sluier lijkt het alsof we naar een herinnering kijken, niet naar een moment. Een beetje vervaagd, een beetje gedroomd, maar de kern, dat gebaar van vasthouden, is kraakhelde

21/10/2026

Samen op weg…

Er zit een enorme tederheid in dit beeld zonder dat het sentimenteel wordt. Het is de universaliteit van de eerste vriendschap, van samenhorigheid zonder woorden. Hand in hand de wereld in, zonder te weten wat er achter de bocht ligt. Door de blauwe sluier lijkt het alsof we naar een herinnering kijken, niet naar een moment. Een beetje vervaagd, een beetje gedroomd, maar de kern, dat gebaar van vasthouden, is kraakhelde.

20/10/2026

Twee blauwdrukken van dezelfde adem, in twee tijden gevangen.
Beide zijn geen foto’s, maar schaduwen. Licht heeft hier zelf getekend. Waar de plant het papier raakte, bleef het maagdelijk wit bewaard. Overal eromheen dronk de chemie de zon en werd diep Pruisisch blauw, nachtblauw, bijna kosmisch. Je ziet de hand van de maker in de brede, levende penseelstreek waarmee de emulsie is opgebracht. De rand is niet perfect, hij rafelt, ademt. Dat maakt het ambachtelijk en levend, ver weg van een digitale print.

14/10/2026

12/10/2026

Dit is een Bruinrode heidelibel - Sympetrum striolatum. Dit exemplaar is een mannetje.
Het is een echte laatvlieger. Je ziet hem van juli tot soms ver in november, vaak ver weg van water - op een bank, een schutting, een tuinpad. Hij houdt ervan om op een zonnige plek te zitten en van daaruit korte jachtvluchtjes te maken. Heel typisch dus dat hij even op de bank kwam uitrusten. Zo had ik de kans om hem te fotograferen.

05/10/2026

Model shooting at Kirby Hall.
With special thanks to Zuzana Baisova.

04/10/2026

Duizenden dauwdruppels, elk een perfecte bol, geregen als parels op een draad die bijna niet bestaat. In de zon worden ze geen water meer, maar glas. Kristal. Elk druppeltje is een kleine lens die de wereld achter zich - dat zachte, groene bokeh van ochtendbladeren - omkeert en verklein