28/07/2015
De vesting was geïntegreerd in de noordelijke vestinggordel, die aan het einde van de 17e eeuw van het Kanaal via Luxemburg tot aan Straatsburg en Bazel liep en de grens van Frankrijk beschermde. Tien jaar lang was het bouwwerk een essentiële operationele basis voor het Rijnleger van Lodewijk XIV. De 50 hectare grote kern van de vesting, ongeveer 200 meter boven de Moezel, werd omgeven door een bijna 3 kilometer lange en op bepaalde plekken 30 meter hoge hoofdwal, met 5 bastions en 3 boltorens versterkt en door talrijke buitenwerken beschermd. In het Grote Koninklijke Hoofdkwartier was een tenten- en barakkenkamp opgezet, waar 12.000 man verbleven. Eveneens waren er stallen voor 3000 paarden, een handelswijk en een kleine stad met een eigen rechtspraak. In 1690 bedroeg de gevechtssterkte van de vesting 14 regimenten en in het arsenaal en de voorraaddepots bevonden zich wapens en goederen voor een heel leger. Mont Royal was destijds het grootste vestingcomplex en behoorde tevens tot de 9 'nieuwe steden' die tussen 1679 en 1698 naar de ontwerpen van de befaamde bouwmeester Sébastien Le Prestre de Vauban uit het niets werden opgetrokken, vormgegeven en versterkt.
Het lot van Mont Royal is gekoppeld aan de militaire conflicten tijdens de Successieoorlog van de Palts, ofwel de Negenjarige Oorlog (1688-1697) en de droom van Lodewijk XIV om in het oosten van zijn koninkrijk een doorlopende, natuurlijke grens te hebben in de vorm van de Rijn Op het moment dat Frankrijk de 'geannexeerde' gebieden moet afstaan, stort deze droom in. Vervolgens laat Lodewijk XIV de vesting na de Vrede van Rijswijk in de lente van 1698 vervallen.
