06/09/2024
Nostalgie? Choh, zeg nooit nooit.
's Avonds op dinsdag tijdens het schooljaar rond 23u in Herentals passeren, om nog door te rijden en dan met wat geluk om 23.45 u op mijn oprit te arriveren, na een werkdag van 6 of 9 uur. Te beginnen met de trein van 7.34 u de laatste tijd, of die rond het middaguur. Meestal reed hij, de trein. Ik was opeens zekerder op tijd dan wanneer ik de auto verder zou nemen. Wat een filestrijd heb ik gestreden... Ik kende wel wat alternatieve wegen, toen nog flits en trackingvrij. Niet dat dat veel zou hebben uitgemaakt, maar het helpt zeker, om wat geruster te rijden. Dus ja, de trein, om minder snel altijd vermoeid te zijn.
Een keer was ik toch om 00.45 u thuis. Kapot was ik. Niet normaal. Door de slopende voorbereiding, de erg lange werkdag, en dan, te laat in bed. Niet te vergeten, de dag erna komt erg snel.
Het was niet gezond. Na een tijd vraagt een mens zich ook werkelijk af, hoelang zal ik dit nog volhouden. Het antwoord kwam onlangs, en opeens, zoals dat gaat met vele dingen, uit onverwachte hoek.
Het is 8 maanden geleden sinds die laatste nachtelijke keer. De tijd tikt in deze dit schooljaar verder aan. Ik 'geef' namelijk mijn job in Mortsel aan Maarten. Veel succes. Het mogelijke einde van een periode is het, voor mij.
Sanne Weckx
