My camera is deaf, can’t taste or smell and is even blind – until I lend my eye to it. I express the emotions I feel in my images. Yet music from home was my first love. But unlike my cousins and uncles as lyricist/composer Gus Roan and musical phenomenon John Roan (Arsenal), my musical concoctions – despite five years of solfège and a lasting love for music – were not high-flyers. With the same p
assion but just a little more innate talent, then I made my profession out of another passion: light and colour and capturing that one moment. In the meantime we are 40 years older, tens of thousands of photos, hundreds of restaurant visits and, yes – you have to take the blunder with the bump – also a lot of kilos further on. No regrets. On the contrary. More than ever I feel privileged. A Sunday child who could do his job as a photographer in 22 countries and for more than a thousand clients. A playbird who got the chance to work with numerous chefs and creatives from the front row. Photography, architecture, interior design, fashion and – also – cooking give colour to my life more than ever and more brightly than ever before. Rudy Roan Photographer, Luxury Places, AGX Workspaces among others, and the ‘feelgood newspaper’ Nie Neutenaar – De A-politieke Goed Nieuws krant, are not so silent witnesses of this. What do you think, shall we have a chat?
‘Fotografie moet tot leven wekken’ – zo denkt Rudy over zijn eigen werk. De combinatie van chef opleiding en fotografie & de vele klanten in binnen- en buitenland geven inspiratie bij het opmaken van de setting en de sfeer in het bord. Wanneer je naar één van zijn foto’s kijkt, zie je niet alleen het vakmanschap. Je ademt ook de vreugde van het trouwfeest. Je voelt het deinen van het paard doorheen je hele lichaam. Ja, je wil een hap nemen van de geserveerde maaltijd alvorens je te realiseren dat het maar een foto is! Rudy’s trademark is eenvoud en zintuigelijkheid. Hij wil via zo minimaal mogelijke (en dus ook kost- en tijdsefficiënte) methodes er in slagen een belichaamde sensatie tot leven te brengen: je voelt én beleeft een hele wereld achter de foto. Via het visuele medium slaagt hij er in de snaren van de tast, het gehoor, de smaak en de geur te bespelen als een ware virtuoos. Het komt allemaal tot leven. En ook de emoties blijven niet onberoerd. Rudy’s foto’s raken tot in de ziel – op een goede manier! Meer nog: je kan zelfs spreken van empathische fotografie. Empathisch? Wel, de foto’s appelleren telkens aan een gevoel, een emotie bij de toeschouwer. Men ervaart als het ware de emotionele boodschap als was het je eigen gevoel.
2) Wie is Rudy Roan? Het artistieke bloed stroomt rijkelijk door Rudy’s aderen. Niet alleen is hij begeesterd door fotografie, maar ook is hij bezig met muziek en is koken zijn tweede grote passie. Hij heeft dan ook een koksopleiding genoten en zelfs een jaar mogen werken als kok. Affiniteit met muziek loopt trouwens door de famillie. Zo is hij de neef van zowel artiest en muziekant Gus Roan als van Arsenal-zanger John Roan. Al sinds jonge leeftijd (12 jaar!) is Rudy gebeten door fotografie. Hij was 15 jaar oud toen hij vol trots zijn eerste fototoestel kocht. Rudy heeft er dan ook al meer dan 40 jaar ervaring op zitten als fotograaf. Uit die ervaring put hij om snel en efficiënt werk te verzetten, steeds in de geest van eenvoud en professionaliteit.
