06/06/2026
Drie weken geleden dwong mijn lichaam me om te doen wat mijn hoofd al maanden negeerde: rust nemen.
Toen besefte ik dat je niet eindeloos kunt blijven doorgaan. Soms moet je jezelf ook eens op de eerste plaats zetten.
Hoofdjob, bijjobs, mama zijn, het huishouden, opdrachten afwerken, sociale media onderhouden, een bedrijfje proberen op poten te zetten, alles altijd alleen moeten dragen… op een bepaald moment raakt de emmer gewoon vol. En wanneer daar dan ook nog zorgen rond mijn eigen paard bijkomen, wordt het gewoon te veel.
Dus nam ik rust.
Geen camera. Geen shoots. Geen posts. Geen druk om zichtbaar te blijven.
En ja, ondertussen zakten mijn views. Het algoritme wacht niet op iemand die even moet herstellen. Maar mijn gezondheid en welzijn zijn belangrijker dan eender welk cijfer op een scherm.
Misschien hebben we soms meer moed nodig om te rusten dan om door te gaan.
Dus, … dit is een reminder aan mezelf en aan iedereen die dit leest: je hoeft niet altijd sterk te zijn. Je hoeft niet altijd productief te zijn. En je hoeft jezelf al helemaal niet uit te putten om te bewijzen dat je hard genoeg werkt.
Soms is rust ook vooruitgang…
📸 Deze prachtige dalmatiër Pixel van mag mijn eerste post zijn. Foto’s genomen tijdens een meeloopdag van in Nederland.