06/02/2026
Was eergisteren op de MIA's en het was weer fijn om even te "hoe-is-t-en" en het antwoord was zoals steeds geruststellend.
Ik ga al sinds 1994 naar het sectorfeest (eerst de ZAMU's) en vanop een afstand lijkt er weinig te veranderen. Zelfs in de charts (streaming en airplay) lijkt alles bij het oude te blijven en is 80 à 90% in handen van de majors.
Toen ik begin jaren 90 bij EMI begon, werkten we daar met dik 100 man. Later is Antler-Subway bij ons gekomen en ook Virgin Records. In 2013 werd EMI verkocht en kwam het in België bij Warner terecht.
De evolutie van het personeelsbestand is wel frappant: van die 200 muziekprofessionals bij deze labels begin jaren 90 blijven er thans twee (2) over, zeg maar 1 procent. BMG is dan opgegaan in Sony en samen met Universal zijn dat de laatste der majors in België.
Naar schatting werkten er direct bij de grote platenfirma's in België (toen de "Big Six": Sony, EMI, PolyGram, BMG, Warner, MCA) samen zo'n 600 tot 900 mensen. Elk label had indertijd een volledig lokaal team met eigen directie, financiën, en vooral grote sales- en promotieafdelingen. Vandaag werken er bij de overgebleven "Big Three" (Universal, Sony, Warner) in hun Belgische kantoren samen naar schatting slechts 80 mensen.
Hoe is dat gekomen en hoe komt het dat majors die dominante positie op het vlak van streaming en airplay behouden?
Het model is natuurlijk helemaal veranderd. Je kan in 1 week je song opnemen, distribueren op alle platforms over de hele wereld, een website bouwen, merchandise verkopen en via socials potentieel de hele wereld bereiken. Toch is het moeilijker dan ooit om een carrière in de muziek op te bouwen en zijn majors nog steeds de "gatekeepers". Ze dicteren radio niet meer, maar domineren wel. Vroeger maakte de radio de hit (gestuurd door de labels). Nu bevestigt de radio de hit (die vaak al online is ontstaan). De macht van de Major is verschoven van controle over de toegang naar controle over de aandacht.
Radiozenders houden van "veilige", perfect geproduceerde popmuziek. Majors zijn fabrieken die precies dat leveren. Radio volgt nu de data: zenders (zoals MNM, Qmusic, StuBru) gebruiken software om te zien wat "scoort" op streaming en Shazam. Ze draaien wat mensen al leuk vinden en liefst zo lang mogelijk. Vandaar dat het veel makkelijker is voor een succesvolle Nederlandse act om omarmd te worden door de Belgische radio dan voor Belgische acts. Die instroom is dan ook bijna volledig eenzijdig.
Ik stel het natuurlijk iets te eenvoudig en generaliserend voor, maar wat ik probeer te vertellen is dat er ongelofelijk veel van nieuwe artiesten wordt gevraagd. Al die expertise die vroeger bij al die platenbonzen lag, wordt nu van de artiest gevraagd. In de hoop dat ze zich op de een of andere manier kunnen laten opvallen en wie weet gedistribueerd worden door een major, wat de kansen op een publiek vergroot.
Artiesten worden geacht zelf publiek aan te leveren voor ze een kans krijgen op aandacht. Zonder "volgers" kan je het wel schudden. Geen enkel label geeft je nog een gouden ticket. Er wordt van je verwacht dat je al groot bent voordat iemand je überhaupt in overweging neemt. Je moet bewijzen dat je volgers hebt voordat iemand je serieus neemt. Het is een beetje zoals je eerste sollicitatie, die je niet kreeg omdat je geen ervaring had, maar hoe kun je ervaring opdoen zonder een baan te hebben?
Plotseling ben je het label, de marketeer, de accountant, de tourmanager... en ergens tussendoor ook nog eens de artiest zelf.
Dat is waar CoPop om de hoek komt kijken. Je hebt geen label nodig. Je hebt een team nodig.
Wij kunnen je helpen met alle moeilijke stappen die komen kijken bij de distributie en promotie van je muziek. Maar we weten dat je niet alleen ‘label-diensten’ nodig hebt. Je hebt een partner nodig, een sparringpartner, een crew die er vanaf dag één bij is. Bij CoPop helpen we je niet alleen met het ontwikkelen van je sound, maar ook met het uitwerken van je visie. Van je eerste demo tot wereldheerschappij: we zijn er voor je tijdens het hele traject.
Check ons plan op www.copop.be!
