Fotografie Lien

Fotografie Lien A picture is worth a thousand words!

Vrijdag stond de eerste controle-MRI op de planning. De allereerste sinds de behandelingen. De eerste keer zonder actiev...
28/07/2026

Vrijdag stond de eerste controle-MRI op de planning. De allereerste sinds de behandelingen. De eerste keer zonder actieve behandeling, maar met heel veel spanning.

Wat doet het restje tumor? Is alles stabiel? Heeft de behandeling gedaan wat we zo hard gehoopt hadden?

Het ziekenhuis, de onderzoeken... jammer genoeg zijn ze intussen bijna routine geworden. Charlie weet ondertussen perfect wat er gaat gebeuren, de strijd om een handeling te kunnen uitvoeren is zo beperkt geworden. Zo ongelooflijk flink. ❤️

Maandag hadden we een afspraak bij de oncoloog. We besloten Charlie thuis te laten. De lange autorit en het lange wachten maken hem niet gelukkiger. Een extra dagje bij zijn juf was voor hem veel leuker.

Maar jammer genoeg waren de resultaten van de MRI nog niet binnen.
“Tussen nu en morgenvroeg krijgen jullie een telefoontje.”
Niet het gesprek waarop je hoopt. Dus gingen we opnieuw naar huis met nog evenveel vragen en nog meer stress.

Rond het avondeten ging eindelijk de telefoon.
“Het is goed nieuws.”
Vier woorden die we zó hard nodig hadden.
Na 14 maanden vol onzekerheid, behandelingen, angst en hoop, kregen we eindelijk eens écht goed nieuws.

De tumor is stabiel. ❤️

Geen actieve behandelingen meer. Geen ziekenhuis dat ons leven bepaalt. We mogen nu leven in de tijd tussen de controles in. Of zoals de mama van een lotgenoot het zo mooi verwoordde: we leven nu van verlenging naar verlenging.
En dat is oké. We leven, mét ons kind.
Nu mogen we even ademhalen. Genieten van gewone dagen. Herinneringen maken.
Tot de volgende scan in oktober.
Maar nu... nu vieren we dit mooie nieuws. 💛

Foto: 𝙲𝚊𝚙𝚝𝚞𝚛𝚎𝚍𝚜𝚘𝚞𝚕𝚜𝚙𝚘𝚎𝚝𝚛𝚢♡

Jackjack, Jackyboy, onze kleinste superheld. 🦸💙Vandaag word jij één jaar! En dat vieren we… op je allereerste vakantie. ...
11/07/2026

Jackjack, Jackyboy, onze kleinste superheld. 🦸💙

Vandaag word jij één jaar! En dat vieren we… op je allereerste vakantie. ☀️🌴

Wat een bijzonder jaar is het geweest. Geen jaar op een roze wolk, maar eentje met de nodige uitdagingen. Toch maakte jouw stralende lach zoveel goed. ❤️

Ondertussen begint jouw heerlijke persoonlijkheid steeds meer naar boven te komen. En één ding is zeker: iedereen hoort je! 😅 Ik ken weinig kindjes die zó luid kunnen zijn.

Je zorgt voor leven in huis, kijkt enorm op naar je grote broer en doet er alles aan om dicht bij hem te zijn en samen te spelen. Al ziet Charlie dat soms nét iets anders… “Niet afpakken!” 🤭

Blijf maar lekker groeien, kleine superheld. Blijf nieuwsgierig, vrolijk en helemaal jezelf.

Gelukkige eerste verjaardag, lieve Jack. We zien je ontzettend graag. 💙🎂

Wat een jaar is het geweest… Eén om het liefst zo snel mogelijk achter ons te laten.Een jaar waarin we soms veel te dich...
06/07/2026

Wat een jaar is het geweest… Eén om het liefst zo snel mogelijk achter ons te laten.

Een jaar waarin we soms veel te dicht op elkaar zaten. Een jaar vol uitdagingen, waarin we door de diepste dalen gingen. Maar ook een jaar waarin we, stap voor stap, weer naar boven zijn geklommen.

Daarom keerden we terug naar ons vertrouwde plekje in Frankrijk. Een plek waar we al zo vaak mooie herinneringen maakten, maar deze keer voor het eerst samen met Jack. 🤍

Wat deed het deugd om even écht weg te zijn. Geen verplichtingen, geen haast, geen drukte. Gewoon samen genieten van elkaar en van de kleine momenten die uiteindelijk de grootste blijken te zijn. ♥️

Lieve Charlie 🌿🤎Vandaag vieren we jouw 4e verjaardag.
Vandaag vieren we jouw enorme kracht.
Vandaag vieren we jou.Vorig ...
13/06/2026

Lieve Charlie 🌿🤎
Vandaag vieren we jouw 4e verjaardag.
Vandaag vieren we jouw enorme kracht.
Vandaag vieren we jou.

Vorig jaar zag deze dag er helemaal anders uit. Er waren onzekere momenten, een tweede hersenoperatie, intensieve zorgen en oncologie. We probeerden tussen alle ziekenhuisdagen door toch een klein beetje te vieren.

Maar dit jaar kan het. Dit jaar vieren we extra. 💙

De afgelopen weken hebben we zoveel mogelijk gewone dingen gedaan. Gewoon naar school, zwemmen, ravotten in de speeltuin, spelen met vriendjes en de wereld ontdekken. Dingen die voor zoveel mensen vanzelfsprekend zijn, maar die voor ons een tijdlang heel ver weg leken.

En daar was jij weer. Onze vrolijke kleuter. Onze kleine deugniet. Onze zorgzame jongen met een hartje van goud, die altijd wil helpen en iedereen laat glimlachen. Jij bent nieuwsgierig, avontuurlijk en wordt door iedereen die jou kent zo graag gezien.

Veel mensen noemen jou een echte held. Niet alleen om alles wat je hebt doorstaan, maar vooral om wie je bent. Zo sterk, zo lief en zo ongelooflijk dapper, zonder dat je zelf beseft hoe bijzonder dat is.

Vandaag is jouw dag, Charlie. Een dag om te lachen, te spelen, te genieten en gewoon lekker kind te zijn. Precies zoals het hoort.

Blijf de wereld ontdekken met die fonkelende oogjes en die prachtige glimlach. Wij zijn elke dag opnieuw ontzettend trots op jou.

En vandaag vieren we niet alleen jouw vierde verjaardag… we vieren het leven. 🤎

En binnenkort? Dan volgt er nog een extra groot feest, helemaal voor jou en jouw kleine broer. 🎉

Exact een jaar geleden beleefden we de langste dag van ons leven. Charlie onderging zijn eerste hersenoperatie — ja, de ...
15/05/2026

Exact een jaar geleden beleefden we de langste dag van ons leven. Charlie onderging zijn eerste hersenoperatie — ja, de eerste, want daarna zouden er nog twee volgen. Meer dan negen uur lang deden de artsen er alles aan om zoveel mogelijk van de tumor te verwijderen. Uiteindelijk konden ze 60% wegnemen.
Na de operatie lag hij vijf dagen op intensieve zorgen, gevolgd door nog tien dagen op oncopediatrie. Dingen die vóór de operatie vanzelfsprekend waren, moest hij plots opnieuw leren.
Vandaag zijn we exact een jaar verder. Wat zijn we ongelooflijk trots op onze superheld. Wat een intens, zwaar en emotioneel jaar is dit geweest. En wat heeft hij het ongelooflijk goed gedaan.
Afgelopen week was de allereerste week zonder ziekenhuisbezoek. De eerste week waarin er geen rit naar Antwerpen of Gent op de planning stond. En wat deed dat deugd. De rust die Charlie — en ook wij — nu voelen, is echt merkbaar. We zijn er nog lang niet, maar we hopen dat we stilaan opnieuw wat rust mogen terugvinden.
Dankzij Tonnie en Trinette kreeg Charlie een verblijf in de Beekse Bergen cadeau. Voor Charlie waren de krokodillen zonder twijfel het hoogtepunt, maar eigenlijk waren alle activiteiten die we daar samen konden beleven bijzonder fijn. Charlie — en uiteraard ook Jack — hebben enorm genoten. En wij ook. Even konden we genieten van een zorgeloos moment samen.

Op 9 mei 2025 kregen we het nieuws dat je als ouder nooit wilt horen: “Er is een massa in zijn hoofdje die daar niet hoo...
27/04/2026

Op 9 mei 2025 kregen we het nieuws dat je als ouder nooit wilt horen: “Er is een massa in zijn hoofdje die daar niet hoort te zitten. Hij zal zo snel mogelijk geopereerd moeten worden.”

Vandaag, na heel wat behandelingen, kregen we eindelijk goed nieuws. Het doel was om de tumor te stabiliseren, maar hij is zelfs lichtjes verkleind. Dit is het beste nieuws dat we konden krijgen — nieuws dat we niet hadden verwacht. Wel gehoopt, maar niet verwacht.

We hebben zoveel liefde mogen ervaren van iedereen om ons heen. Het hele proces voelt soms onwerkelijk. We zijn er nog niet, maar we hopen binnenkort weer wat ademruimte te krijgen, om ons kind weer gewoon kind te zien zijn.

Wat zijn we ongelooflijk trots op onze kleine spiderheld ♥️

Je kan er niet omheen: de chemo’s werden steeds zwaarder. Ze begonnen meer en meer door te wegen, niet alleen fysiek maa...
21/04/2026

Je kan er niet omheen: de chemo’s werden steeds zwaarder. Ze begonnen meer en meer door te wegen, niet alleen fysiek maar ook emotioneel. Hij heeft veel angsten ontwikkeld die te maken hebben met het ziekenhuis. Toch gaat hij nog altijd mee, zonder dat we hem moeten dwingen, maar er vloeien telkens weer zoveel tranen. Dat breekt ons hart.

De laatste chemoreeks heeft ook zwaar ingehakt op zijn lichaam. Na zeven dagen kreeg hij een diepe dip. Hij was opnieuw neutropeen, opnieuw zonder afweersysteem, opnieuw extra voorzichtig zijn. Tijdens de paasvakantie, net wanneer al zijn vriendjes vrij hadden. Maar uitstel is geen afstel. Er komen nog zoveel mooie momenten, dat moet!

Deze week waren er opnieuw witte bloedcellen. Hopelijk blijven die nu stabiel, zonder zware terugvallen, en kunnen we stilaan weer leuke dingen doen. Kleine uitstapjes die ons opladen, waarvan we genieten, waarbij we niet constant over elke stap, elke maaltijd en elke persoon moeten nadenken.

Momenteel hebben we enkel nog follow-upafspraken, MRI’s, vervolggesprekken en nog enkele testen. Geen actieve behandelingen meer. We blijven erin geloven. We móéten erin blijven geloven. Aan het einde van de week hebben we onze “eerste” MRI.

De eerste “schade” hebben we deze week al te horen gekregen: zijn gehoor heeft een zware klap gekregen, zowel door de bestralingen als door de chemo. Maar als dit het maar is… daarvoor zouden we tekenen.

Vandaag is de dag voor onze laatste chemoreeks. Of toch: de dag voor de laatste stap van ons protocol. Deze middag hadde...
07/04/2026

Vandaag is de dag voor onze laatste chemoreeks. Of toch: de dag voor de laatste stap van ons protocol.

Deze middag hadden we een afspraak bij anesthesie om te bekijken of alles nog in orde is voor de MRI eind april. Spannend, maar tegelijk ook weer niet. Ze hebben een beginbeeld nodig om te zien hoe de tumor reageert zodra de behandelingen stoppen en dat kunnen ze nog niet twee weken na de laatste chemo.

We hadden een ontzettend fijn weekend. Eitjes gaan rapen, niet in de grote massa, maar in een eigen tijdslot met zijn vriendjes. Met de liefste mama’s en papa’s die alles mee verzetten om erbij te kunnen zijn.
We zijn ook gaan zwemmen… iets wat zo “normaal” lijkt, maar in een oncologisch traject bijna onmogelijk is of toch zo leek.

De keerzijde waar weinig over gesproken wordt: hij is moe. Hij voelt dat zijn lichaampje niet meer kan wat vroeger vanzelf ging. Wandelen, lang spelen… het lukt niet meer zoals voor de diagnose.
We zien een kleuter die vaak droevig is, die huilt zonder duidelijke reden, die veel rustmomenten nodig heeft en het liefst dicht bij mama blijft.

Dus ja, iedereen is moe.

Laat deze dagen maar snel voorbijgaan, zodat we hopelijk enkel nog kunnen spreken over herstel. ♥️

Adres

Bredabaan 716
Brasschaat
2930

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Fotografie Lien nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Fotografie Lien:

Snelkoppelingen

Delen