04/01/2022
Vandaag, exact negen jaar geleden, richtte ik met een klein hartje mijn eenmanszaak BreerZ op. Net vandaag (louter toevallig dezelfde datum) heb ik beslist om die eenmanszaak stop te zetten. Niet omdat de zaken slecht gingen, maar omdat ik ondertussen een andere onderneming uit de grond heb gestampt (kijk maar eens op Watt’s Next) die uiteindelijk veel meer van mijn tijd vraagt dan waar ik aanvankelijk op had geanticipeerd. Dat maakt dat copywriting en vooral professionele fotografie uiteindelijk in een soort van hobbyhoekje terecht zijn gekomen. En op die manier keer ik terug naar hoe het allemaal is gestart, schrijfsels op een blogsite, maar dan nu gecombineerd met beelden.
In die negen jaar heb ik mezelf meermaals heruitgevonden, altijd ingegeven vanuit een interesse, een aanvoelen of een gok. Vertalen en copywriting waren altijd aanwezig. De copywriting deed ik aanvankelijk voor werkzoekenden, waarvoor ik sollicitatiebrieven schreef als ghostwriter. Cv's gaf ik een eigentijds jasje. Via die activiteit ben ik in de wondere wereld van loopbaanbegeleiding terechtgekomen. Voor ik het goed en wel besefte gaf ik workshops, gastcolleges en lezingen, niet alleen over brieven en cv's, maar ook over hoe je aan je eigen branding kan werken door te durven inzetten op sociale media en vernieuwende tools om op te vallen tijdens sollicitatie.
In 2016 heb ik die activiteiten teruggeschroefd om baan te ruimen voor copywriting. Aanvankelijk schreef ik nieuwsbrieven en blogs voor bedrijven, maar merkte ik redelijk snel dat korte, krachtige boodschappen me meer lagen. Ik spitste me toe op sociale media, het bedenken van slagzinnen voor bedrijven, ja, zelfs bedrijfsnamen passeerden de r***e. Ondertussen reed ik al enkele jaren elektrisch en voerde ik voor een bedrijf -actief in de sector- reeds verschillende copywritingtaken uit. Vanaf 2018 zouden die activiteiten toenemen.
Omdat me vaak werd gevraagd om bij de copy voor sociale media ook een gepaste afbeelding te voorzien, besloot ik om het heft in eigen handen te nemen door mezelf om te scholen tot fotograaf. Ik startte een opleiding in 2017, volgde extra cursussen en stortte me redelijk snel in het experimenteren met diverse technieken en onderwerpen: productfotografie, modefotografie, evenementen, food, natuur, straat en landschap. Mensen fotograferen lag me qua interesseveld wat minder. Het besef groeide snel dat ik me toch vooral op natuur- en straatfotografie zou toespitsen. Ik verfijnde de technieken en deed ondertussen mee aan internationale wedstrijden. Zoals jullie weten heb ik enkele awards gewonnen en behaalde ik in 2020 het Europese EP-certificaat dat me op de kaart zette als professionele fotograaf.
En dan kwam het elektrisch rijden. Ik was er al een tijdje mee bezig, aanvankelijk als liefhebber, dan als copywriter en uiteindelijk als consultant en verkoper van laadpunten. Noem het gerust een samenloop van omstandigheden of zaken die in de sterren stonden geschreven. Ik heb sowieso een nerdverleden en ben altijd geboeid geweest door technologische ontwikkelingen. Elektrisch rijden kreeg bij mij dan ook pas echt mijn interesse toen ik een wagen kocht die ook bidirectioneel kan laden, wat betekent dat die kan ingezet worden als thuisbatterij. Ik zie hier echt toekomst in, niet alleen als oplossing voor onze energiebevoorrading thuis, maar ook als antwoord op de doelstellingen in de Europese Green Deal. Het was een van de redenen om een nieuw bedrijf op te richten dat zulke oplossingen kenbaar zou maken, dat particulieren, overheid en bedrijven zou duidelijk maken dat de nieuwe technologie uitkomst zou bieden en dit decennium weleens een belangrijke rol zou worden toebedeeld. En zo geschiedde. Op 4 december 2020 werd Watt's Next opgericht en timmer ik samen met een team fantastische mensen aan een groenere toekomst. Gestadig, maar met een duidelijke visie. Kijk zeker eens op wattsnext.be. Maar de keerzijde is natuurlijk dat ik beroepsmatig niet verder kan gaan met BreerZ, ik vind er geen tijd meer voor. Inspiratie zat, daar niet van, maar in het leven moeten we soms eens durven een afslag te nemen, zonder te weten waar het pad eindigt.
De camera blijft mijn trouwe metgezel tijdens wandelingen in de natuur, de straat, op reis. Dit jaar hoop ik eindelijk het noorderlicht te kunnen fotograferen. Ik tel alvast af. Van zodra ik nieuwe beelden heb die ik de moeite waard vind, zal ik ze zeker nog delen op dit platform of op Instagram. Bedankt alvast om me al die jaren te steunen en te volgen ;-)!
For now ... sayonara
