11/04/2026
Πάσχα.
Μια έννοια που δεν αφορά μόνο το “μετά”, αλλά κυρίως το “πριν”.
Το τι αντέχεις, τι διορθώνεις και τι επιλέγεις να κρατήσεις όρθιο, όταν γύρω σου όλα δοκιμάζονται.
Σε μια εποχή όπου η προχειρότητα βαφτίζεται κανονικότητα και η ευθύνη μεταφέρεται πάντα στον επόμενο, η πραγματική Ανάσταση δεν είναι συμβολική. Είναι πράξη. Είναι στάση.
Είναι να συνεχίζεις να σχεδιάζεις σωστά, ακόμη κι όταν το περιβάλλον σε πιέζει να συμβιβαστείς με το “αρκετά καλό”.
Καλή Ανάσταση, με καθαρή σκέψη, αντοχή και μέτρο. Γιατί στο τέλος της ημέρας, αυτά είναι που χτίζουν ό,τι αξίζει να μείνει.