• Amonica •

• Amonica • ❶ Mirësevini në Amonicë të Vlorës 🧡 E dini pse e duam Amonicën...?

Në rradh të parë e duam sepse është origjina jonë...:) Eshtë vendi ku kemi lindur, rritur dhe luajtur me ato pak lojra që ishin interesante dhe ne kënaqeshim së tepërmi...:D E duam Amonicën sepse na e zbardh faqen gjithmonë në cdo situatë, kur themi: "Jam Amoniciot/e"...(Y) Të bëhet zemra mal kur nga goja e një njeriu tjetër dëgjon: "Je nga Amonica, sa mirë"...:3 E duam Amonicën sepse ajo na jep n

grohtësi dhe na mbush me shpresë...8) E pra një Big Like shkon për ata që e duan, dhe e mbrojnë Amonicën dhe vendlindjen e tyre...:))

...:)) ♥♥♥

Gjëja më e shtrenjtë! Vendi ku u lindëm e u rritëm, ku morëm mësimet e fëmijërisë, ku jetuam gëzimet dhe hidhërimet tona....;) Aty u formuam, hodhëm hapat e parë dhe nisëm rrugën e jetës...:) Vendlindja është kjo tokë, këta gurë e drurë që në çdo moment na kujtojnë origjinën tonë....(Y) Lavdia e të parëve është dritë për pasardhësit! Është thirrja e kohës për të njohur Vendlindjen dhe kushtrimi i të parëve për të dashur atdheun...:)

Amonica është e rrethuar me kodra dhe pyje të bukur, të cilat edhe më tepër ia shtojnë bukurinë...(Y)

Mos e hiqni nga harta Bashkinë e Selenicës! Mos i hiqni zërin Labërisë! 🤲🏻Selenica nuk është thjesht një emër në hartë. ...
01/08/2026

Mos e hiqni nga harta Bashkinë e Selenicës! Mos i hiqni zërin Labërisë! 🤲🏻

Selenica nuk është thjesht një emër në hartë. Është zemra e Labërisë, është histori, traditë, kulturë dhe identitet i ndërtuar brez pas brezi. Bashkë me 47 fshatrat e saj, ajo përfaqëson një komunitet që ka ditur të ruajë zakonet, këngën labe, mikpritjen dhe krenarinë e kësaj treve.

Shkrirja e Bashkisë së Selenicës dhe bashkimi i saj me Bashkinë e Vlorës nuk është thjesht një ndryshim administrativ. Është rreziku që zëri i Labërisë të zbehet, që problemet e fshatrave të mbeten në hije dhe që zhvillimi i kësaj zone të mos ketë më përfaqësimin që meriton.

Bashkia jonë nuk duhet të varet nga Vlora për të kërkuar të drejtat e saj. Ajo meriton një bashki që njeh çdo fshat, çdo rrugë, çdo nevojë dhe çdo banor. Meriton një administratë pranë njerëzve, jo një vendimmarrje të largët që mund të mos i japë përparësi kësaj zone.

Selenica ka historinë, territorin, potencialin dhe njerëzit për të qenë një bashki më vete. Kjo nuk është vetëm çështje kufijsh administrativë, është çështje dinjiteti, identiteti dhe respekti për mijëra banorë që nuk duan të humbasin përfaqësimin e tyre.

Sot është koha të ngremë zërin. Jo për përçarje, por për drejtësi. Jo kundër askujt, por në mbrojtje të asaj që na përket. Nëse sot heshtim, nesër mund të jetë vonë.

Mos e lini Labërinë të humbasë zërin e saj. Mos e shuani Bashkinë e Selenicës. Selenica meriton të mbetet bashki, ashtu siç e meriton çdo fshat i saj të ketë përfaqësimin dhe vëmendjen që i takon. Labëria nuk kërkon privilegje kërkon vetëm të mos harrohet. 🫶🏻

29/07/2026

Ka net që nuk harrohen kurrë, dhe kjo ishte njëra prej tyre. 🫶🏻

Në zemër të Amonicës, aty ku çdo gur mban një kujtim e çdo rrugë njeh hapat tanë, nata u kthye në një festë të vërtetë.

Të rinjtë e Amonicës, bijtë dhe bijat e kësaj t**e, u kapën dorë për dore si vëllai me vëllain, si motra me motrën, duke kërcyer me një gëzim që vetëm vendlindja di ta falë. Nuk kishte rëndësi mosha, largësia apo vitet që kishin kaluar. Atë natë ishim të gjithë një familje, të bashkuar nga rrënjët tona dhe nga dashuria për vendin ku u rritëm.

Humori, batutat, përqafimet dhe vallet e bënë natën të dukej magjike. Çdo këngë zgjonte një kujtim, çdo valle sillte një buzëqeshje, ndërsa çdo përqafim forconte edhe më shumë lidhjen mes nesh.

Amonica nuk është vetëm një fshat. Është shtëpia ku rikthehemi gjithmonë, vendi ku miqësitë nuk zbehen dhe ku çdo takim brezash na kujton se, pavarësisht se ku na ka çuar jeta, zemra jonë rreh gjithmonë këtu.

Le të mos shuhet kurrë kjo traditë e bukur. Le të vazhdojmë të mblidhemi, të këndojmë, të kërcejmë e të qeshim së bashku, sepse këto janë çastet që mbeten trashëgimi për brezat që do të vijnë.

Dorë për dore, si vëllai me vëllain, me zemrën plot dashuri për Amonicën tonë. ❤️

Korrik 2⚽️26 🫶🏻
28/07/2026

Korrik 2⚽️26 🫶🏻

19/07/2026

Ka lezet kur jemi të bashkuar gjithmonë 🫶🏻🇪🇸🤲🏻

18/07/2026

Ka vende që njihen për bukurinë e natyrës, por ka edhe vende që njihen për njerëzit e tyre. Amonica është pikërisht një prej tyre. Këtu miqësia nuk është thjesht një fjalë, por një vlerë që trashëgohet brez pas brezi. Djemtë e këtij fshati kanë ditur gjithmonë të jenë pranë njëri-tjetrit, në ditët e mira e në ato të vështira, duke e mbajtur të gjallë frymën e bashkimit që i ka karakterizuar ndër vite.

Një ditë vere, ashtu si dikur në fëmijëri, ata u mblodhën sërish pranë ujërave të kristalta. Jo për të sfiduar njëri-tjetrin, por për të sfiduar kohën. Për disa çaste harruan vitet që kishin kaluar dhe u kthyen sërish në ata djemtë e vegjël që qeshnin me gjithë shpirt, zhyteshin në ujë pa u lodhur dhe e shijonin jetën me zemër të pastër.

Në ato çaste nuk kishte rëndësi se kush kishte ikur larg e kush kishte mbetur në fshat. Nuk kishte rëndësi profesioni, mosha apo hallet e jetës. Të gjithë ishin njësoj, bij të Amonicës, të bashkuar nga kujtimet dhe dashuria për vendin ku hodhën hapat e parë.

Këto takime janë më shumë se një kujtim. Janë një premtim se traditat e bukura nuk do të humbasin kurrë. Janë një dëshmi se miqësia e vërtetë nuk zbehet me kalimin e viteve, por bëhet edhe më e fortë. Çdo përqafim, çdo batutë dhe çdo kujtim i ndarë mes tyre është një copëz historie që do t’u tregohet brezave që vijnë.

Le të mbetet gjithmonë kështu Amonica jonë. Me djem që dinë të bashkohen, të respektojnë njëri-tjetrin dhe të mos harrojnë kurrë rrënjët e tyre. Sepse pasuria më e madhe e një fshati nuk janë vetëm malet, liqenet apo natyra e tij, por njerëzit që e mbajnë gjallë shpirtin e tij.

Amonica na mësoi të jemi shokë. Jeta na shpërndau nëpër botë. Por zemra na kthen gjithmonë aty ku filloi gjithçka. ❤️

Sa herë shohim misrin duke u pjekur mbi prush, nuk na vjen ndër mend vetëm shija e tij. Na rikthehen vitet më të bukura ...
16/07/2026

Sa herë shohim misrin duke u pjekur mbi prush, nuk na vjen ndër mend vetëm shija e tij. Na rikthehen vitet më të bukura të fëmijërisë. ✍️

Në mbrëmjet e verës, kur dielli fshihej pas perëndimir dhe ajri mbushej me aromën e druve që digjeshin, mblidheshim të gjithë pranë zjarrit. Prisnim me padurim të piqeshin kallinjtë e misrit, duke i rrotulluar ngadalë mbi prush e duke qeshur me njëri-tjetrin. Nuk kishim telefona, nuk kishim luks, por kishim një pasuri që sot vështirë ta gjesh, kohën e bukur të kaluar bashkë. 😔

Një misër i pjekur, të tjerë në prush dhe shumë të qeshura mjaftonin për të na bërë të lumtur. Ato ishin çastet kur zemra mbushej pa e ditur se po krijonim kujtime që do t’i mbanim me vete gjithë jetën. 👋🏻

Sot, sa herë ndizet një zjarr e piqet një kalli misri, nuk shijojmë vetëm ushqimin. Shijojmë aromën e fëmijërisë, zërat e shokëve, dashurinë e prindërve dhe netët e qeta të Amonicës, ku lumturia gjendej në gjërat më të thjeshta.

Sepse fëmijëria nuk matet me atë që kishe, por me kujtimet që të ngrohin zemrën sa herë i kujton. ❤️

14/07/2026

Natyra ka qenë bujare me Amonicën. I ka falur gjithçka që një vend mund të dëshirojë. 🤲🏻

Sipër ngrihet madhështor mali, që ruan fshatin si një rojtar i përjetshëm. Poshtë shtrihet liqeni, i qetë dhe pasqyrë e qiellit, që i shton hijeshi çdo mëngjesi e çdo perëndimi. 🫶🏻

Mes tyre jeton Amonica jonë, e rrethuar nga gjelbërimi, ajri i pastër, ullinjtë, lulet dhe njerëzit punëtorë që e kanë mbajtur gjallë këtë vend brez pas brezi. 🥰

Kush e sheh një herë këtë pamje, e kupton se bukuria e Amonicës nuk është vetëm në natyrë, por edhe në shpirtin e saj. Është një vend që të mbush zemrën me qetësi dhe krenari, një vend që nuk harrohet kurrë.

Amonicë është bekim i natyrës dhe krenari e të gjithë bijve të saj. ❤️🌿🏞️

11/07/2026

KROI I MADH NË AMONICË NJË THIRRJE PËR NDËRGJEGJËSIM.

Ka vende që nuk maten me madhësinë e tyre, por me kujtimet që mbajnë. Për ne, amoniciotët, një prej këtyre vendeve është Kroi i Madh.

Për dekada me radhë ai nuk ishte thjesht një burim uji. Ishte vendi ku takoheshin njerëzit, ku pushonin pas një dite të lodhshme pune, ku fëmijët mbushnin ujë me buzëqeshje dhe ku jeta e fshatit rrihte më fort. Çdo pikë e ujit të tij mbart një copëz historie të Amonicës.

Sot, ai që dikur ishte krenaria e fshatit, qëndron i heshtur, duke pritur që bijtë dhe bijat e Amonicës ta shohin sërish me dashurinë që meriton.

A nuk ia kemi borxh këtij kroi?

Ai na dha ujë të pastër, freski dhe jetë. Sot është radha jonë t’i japim atij kujdes, dinjitet dhe jetë të re.

Nuk kërkohen mrekulli. Mjafton që secili prej nesh të japë një kontribut, sado i vogël qoftë. Kur bëhemi bashkë, gjërat e mëdha lindin nga zemrat e mira.

Le ta pastrojmë, ta sistemojmë dhe ta kthejmë Kroin e Madh në një kënd të bukur pushimi e relaksi, ku çdo vizitor të ndalet me admirim dhe çdo amoniciot të ndiejë krenari.

Kroi i Madh nuk është vetëm një burim uji. Ai është pjesë e identitetit tonë, pjesë e historisë sonë dhe një trashëgimi që nuk duhet ta lëmë të humbasë.

Le të bashkohemi për ta rikthyer në shkëlqimin që ka pasur dikur. Sepse një fshat që ruan historinë e tij, ruan edhe shpirtin e tij.

Amonica e meriton. Kroi i Madh e meriton. Dhe ne kemi mundësinë ta bëjmë këtë realitet. 🇦🇱💙💧

Ditët e bukura të verës në fshat...☀️🌿Ka diçka magjike në verën e vëndlindjes. Pemët janë mbushur me fruta të pjekura, k...
09/07/2026

Ditët e bukura të verës në fshat...☀️🌿

Ka diçka magjike në verën e vëndlindjes. Pemët janë mbushur me fruta të pjekura, kopshtet me perime të freskëta dhe çdo degë duket sikur fal bekimin e natyrës. Aroma e luleve përzihet me ajrin e pastër të kodrave dhe të mbush shpirtin me qetësi.

Shtëpitë e vogla e të bukura të fshatit, me oborret plot gjelbërim, duken edhe më të ngrohta në këto ditë vere. Rrugicat që dikur i shkelnim dhe gumëzhinin, tani kanë shumë pak zëra njerëzish dhe sjellin shumë trishtim, mbrëmjet sjellin freskinë si dikur, por bisedat e gjata nëpër avlli kanë vite që nuk janë më sepse një pjesë e mirë janë larguar...

Kudo jeta nuk është e thjeshtë, por e pasur me dashuri, punë dhe respekt. Njerëzit zgjohen herët, punojnë gjithë ditën dhe e mbyllin ditën me krenarinë që u jep buka e fituar me mund.

Amonica nuk të fal vetëm pamje të bukura, të fal kujtime, aromë fëmijërie, qetësi dhe mall. Është vendi ku zemra gjen gjithmonë rrugën për t’u kthyer, pavarësisht se sa larg të çon jeta.

Le të ruajmë këtë thesar, natyrën, traditat dhe njerëzit punëtorë e me shpirt të pasur 🫶🏻

Fëmijëria në Amonicë… ❤️⚽Nuk kishim telefona, internet apo playstation 5. Lumturia jonë kishte një emër të thjeshtë, një...
08/07/2026

Fëmijëria në Amonicë… ❤️⚽

Nuk kishim telefona, internet apo playstation 5. Lumturia jonë kishte një emër të thjeshtë, një top dhe shokët e fëmijërisë. 🫶🏻

Mjaftonte të mblidheshim në oborrin e shkollës apo në fushën e sportit dhe dita bëhej e paharrueshme. Luanim derisa binte nata, qeshnim pa fund, ziheshim për një penallti e pas pesë minutash ishim përsëri krahë për krahë. ☀️

Ato kujtime nuk kanë çmim. Ishte një kohë kur zemra ishte plot, edhe pse ishim aq sa numëroheshim me gishta. Një top, disa shokë të mirë dhe një fëmijëri e mbushur me gëzim, kjo ishte pasuria jonë më e madhe. 🤲🏻

Amonica na dhuroj kujtime që koha nuk i zbeh kurrë. Sepse fëmijëria nuk matet me atë që kishe, por me buzëqeshjet që ndave me shokët e tu. 😎

Address

Amonica

Alerts

Be the first to know and let us send you an email when • Amonica • posts news and promotions. Your email address will not be used for any other purpose, and you can unsubscribe at any time.

Shortcuts

Share

Category