เว็บไซต์คืออะไร?

https://www.facebook.com/101293031858687/

To Our Short Time In This Wonderful World, Bangkok (2026)

27/03/2022

8,700 km vs technology

01/12/2021

บางทีเราก็แค่ต้องเดินต่อไปจนกว่าจะเจอแสงที่ปลายอีกฝั่งของอุโมง

06/11/2021

Movie Review(ละมั้ง): Last Night in Soho
คุยกันก่อนอ่าน – ทุกอย่างเป็นความรู้สึกของเราล้วน ๆ เชื่อสิถ้าคุณไปดูคุณก็จะรู้สึกต่างกับเรา หรือถ้าอยากอ่านอะไรสั้น ๆ ก็ไถข้ามไปสรุป
เราเลือกโรงภาพยนตร์แห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในกลางย่าน Soho
เราใช้เวลาก่อนที่หนังจะฉายกว่าสามชั่วโมงเดินไปมาตามตรอกซอกซอย เพื่อซึมซับบรรยากาศของสถานที่และผู้คนให้เต็มอิ่มก่อนจะถึงเวลา เราเดินอาบแสงไฟนีออนจากผับและร้านอาหารสองข้างถนน เห็นนักดื่มจำนวนมากที่จับกลุ่มกันหน้าผับ แก๊งเพื่อนสาวในคืนวันศุกร์ที่ออกมาเมาและเดินร้องเพลงด้วยกันอย่างมีความสุขผ่านตรอกแคบที่แสงไฟเข้าไม่ถึงโดยไม่รู้เลยว่าบ้านหลายหลังในซอยนั้นนั้นกำลังมีหญิงขายบริการคอยให้ความอบอุ่นกับผู้ชายมากหน้าหลายตาสู้กับอากาศหนาวช่วงต้นเดือนพฤศจิกายนของลอนดอน ธุรกิจผิดกฎหมายหลายอย่างแอบซ่อนอยู่อย่างแนบเนียนห่างจากโรงละครชื่อดังและถนนใหญ่ไปไม่ถึงห้าสิบก้าว แล้วพอนาฬิกาตีบอกเวลาอันสมควร ก็ถึงเวลาที่เราจะเดินกลับไปเสพหนังที่เรารอมานานสักที
Last Night in Soho พาเราไปวิ่งตามดูชีวิตของผู้หญิงสองคนจากสองยุคผ่านย่าน Soho และแสดงให้เราเห็นถึงความแตกต่างของเวลาในสองยุคสมัย ที่ถึงแม้หลายอย่างจะเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาแต่กลิ่นอายของย่าน Soho ยังคงเหมือนเดิมและอัดแน่นอยู่ทุกตรอกซอกซอยของมัน
เอ็ดการ์ ไรต์ยังใช้ดนตรีในหนังได้ตามสไตล์ของตัวเองเหมือนเดิม เราชอบอยู่แล้ว ภาพก็สวย แสงก็งาม จบ
น้องจอยยังน่ารักเหมือนเดิม โดยเฉพาะสิ่งที่เราชอบมากที่สุดนอกจากการแสดงของเขาคือรูปร่างที่มีน้ำมีนวลแบบของเขา ไม่ได้สวยหุ่นนางแบบเหมือนที่เราชอบเห็นกันตามหนังทั่วไป
โทมาซิน แม็คเคนซี่เล่นเป็นเอลลี่นางเอกของเรื่องได้น่ารักดีเข้าถึงอารมร์ของเด็กบ้าน ๆ เข้าเมืองใหญ่ที่น่าตื่นตาจนจนทำให้เราคิดย้อนกลับไปหาสมัยเพิ่งเข้าเรียนมหาลัยครั้งแรกในชีวิต
โดยส่วนตัวเรามองว่าหนังเรื่องนี้น่าลุกขึ้นมาเต้นตอนดูมากกว่าจะมองมันเป็นหนัง Thriller หรือหนังผีซะอีก(เออ แต่มันเป็นหนังผีนะ) แถมยังมันยังพาความรู้สึกโหยหาอดีตที่ดู"เหมือน"สวยงามกว่าเวลานี้อีกครั้ง ตั้งแต่ผู้คน สถานที่ เสียงเพลง และทุกอย่างรอบตัวเรา ทั้งที่ถ้าเราแค่หยุดตัวเองแล้วมองทุกอย่างให้ดี เราจะพบว่าจิตวิญญาณของทุกอย่างรอบตัวเรามันยังคงอยู่และแทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปเลย
—
สรุป (แบบมักง่าย)
ชอบเอ็ดการ์ ไรต์ = ไปดูซะ
ชอบน้องจอย = ไปดูซะ
ชอบโทมาซิน แม็คเคนซี่ = ก็ดูได้
อยากไปดูหนังผี = ดูได้แต่อย่าคาดหวัง
อยากดูหนัง Thriller = ดูได้ จับตาดูทุกรายละเอียดดี ๆ แล้วคุณจะไม่ผิดหวัง ถ้าดูธรรมดาปล่อยผ่านก็จะกลายเป็นหนังกลาง ๆ เรื่องหนึ่ง

21/10/2021

แวะมาแชร์ภาพตลกขำกับมุขติดเรทนิดหน่อยที่เจอะรหว่างกำลังนั่งรถไฟกลับบ้าน

18/10/2021

Brighton ลมแรงมาก . . .
หลังจากย้ายบ้านเข้ามาอยู่ที่ลอนดอนอย่างเป็นทางการได้หนึ่งสัปดาห์ คืนหนึ่งเราก็โดนเพื่อนชวนมาเที่ยวที่ Brighton แบบไม่มีเวลาให้เตรียมตัว ทั้งซื้อตั๋วรถไฟและเดินทางเลยในเช้าวันถัดมา
เวลาแทบทั้งวันใน Brighton เราหมดไปกับการเดินเล่นริมทะเล ซื้อขนมกิน ยืนมองวิวจากท่าเรือ เข้าบ้านผีสิงข้างทาง แวะเข้าร้านขายของมือสอง ดูคนกระโดดลงจากท่าไปเล่นน้ำกลางอากาศหนาวของต้นฤดูใบไม้ร่วงทั้งที่ก็มีป้ายแปะอยู่ว่าห้ามกระโดดน้ำ และเอาหน้าโต้ลมริมทะเลที่พัดแรงเหลือเกิน
Brighton เป็นเมืองติดริมทะเลนั่งรถไฟจากลอนดอนไปไม่ นานค่าตั๋วก็ไม่ได้แพงมาก ในเมืองเต็มไปด้วยร้านอาหารวีแกน ร้านชา ของมือสอง งานฝีมือ ร้านขายคริสตัลของและอุปกรณ์ทางความเชื่อต่าง ๆ และสตรีทอาร์ทเต็มไปหมดจนทำให้ Brighton ดูคล้ายกับเมืองที่ความอินดี้และวัฒนะธรรมของยุค Millennial จากทุกช่วงปีมาเกาะอยู่ด้วยกันโดยไม่สนใจว่าตอนนี้อะไรกำลังเป็นเทรนด์อยู่
โดยรวมก็เป็นวันพักผ่อนที่สบายใจอีกหนึ่งวัน ให้เราได้ความทรงจำสนุก ๆ กับรูปภาพติดไม้ติดมือกลับมา

11/07/2021

สิ่งหนึ่งที่ยังคงทำให้เราตื่นตาได้เสมอคงหนีไม่พ้นการแสดงสดต่อหน้าผู้ชม ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบไหน ละครเวทีในโรงละครขนาดใหญ่ ลิเกแถววัดใกล้บ้านสมัยยังเป็นเด็ก

การแสดงแต่ละแบบก็ย่อมมีเรื่องให้เราใจเต้นได้ต่างกันไป ทั้งจากเพลงประกอบ การแสดง เรื่องราว

แต่สิ่งหนึ่งที่ถึงแม้เราจะดูมันก็ครั้งก็ยังคงประทับใจกับมันทุกรอบ ก็คงหนีไม่พ้นคณะละครสัตว์และการแสดงในนั้น

นักกายกรรมที่เหินไปบนอากาศราวกับเวทมนตร์ สิงห์นักบิดที่แสดงโชว์เสี่ยงตายต่อหน้าผู้ชมนับร้อย การแสดงโยนรับของที่ทำให้คนประสาทสัมผัสช้าอย่างเราตะลึงทุกครั้ง ดนตรีประกอบที่เร้าใจและจังหวะการแสดงที่สมบูรณ์แบบ ทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่น่าอัศจรรย์มากสำหรับเราในวัยเด็ก

ไม่คิดเลยว่าเราจะมีโอกาสได้มาชมการแสดงแบบนี้อีกครั้งหลังจากผ่านมาเป็นสิบปี

The Circus of Horrors you are the best circus show I've ever seen. Thank you for the show

06/07/2021

ไปลอนดอนครั้งนี้เวลาส่วนใหญ่ของพวกเราหมดไปกับการเดินเข้าออกพิพิธภัณฑ์และร้านหนังสือมากมาย ลอนดอนเป็นเมืองที่ทำให้เรารู้สึกหลงไหลไปกับมันได้อย่างน่าประหลาดใจ ภายในตรอกซอยซอยของเมืองเต็มไปด้วยเรื่องราวที่น่าค้นหาและน่าสนใจ น่าเสียดายที่ครั้งนี้เราแค่ไปท่องเที่ยวตามที่สำคัญเท่านั้น เอาไว้สิ้นปีเราได้ย้ายมาอยู่ที่นี่คงจะได้เดินเที่ยวอย่างสมใจแล้วล่ะ

01/06/2021

“I didn’t like having to explain to them, so I just shut up, smoked a cigarette, and looked at the sea.” ― Albert Camus

29/05/2021

And so I wake in the morning and I step outside
And I take a deep breath and I get real high
And I scream from the top of my lungs
"What's going on?"

And I say, ........

23/04/2021

“You can only chase a butterfly for so long.” ― Jane Yolen

เราชอบถ่ายรูปมานานแล้วตั้งแต่สมัยมัธยม แต่ก็แค่ถ่ายเล่นไปวัน ๆ ก่อนหยุดไปตอนที่เข้ามหาลัย

แต่ก่อนเรามีแนวภาพที่ชอบมากที่สุด เราพยายามถ่ายตาม พยายามฝึกให้สามารถถ่ายรูปแบบนั้นได้

แต่ยิ่งพยายาม ยิ่งถ่ายรูปมากขึ้น
ภาพของเรามันก็ยิ่งห่างไกลจากภาพสไตล์นั้นมากขึ้น

มันทำเราจิตตกอยู่ช่วงหนึ่ง
เราได้แต่สงสัยว่าทำไมเราถ่ายรูปแบบที่ชอบไม่ได้สักที
มันเป็นอะไร ทำไมยิ่งถ่ายก็ยิ่งออกมาเป็นอะไรก็ไม่รู้

ช่วงเวลาหลายเดือนที่ผ่านมานี้เราได้มีโอกาสนั่งอยู่กับที่ไม่ได้ออกไปไหน ได้มีโอกาสย้อนกลับไปดูภาพเก่า ๆ ของเรา

ยิ่งเราย้อนกลับไปดู เราก็ยิ่งเจอรูปที่เราถูกใจ รูกที่เราเคยคัดมันทิ้งเพราะมันไม่ใช่ภาพแบบที่เราพยายามจะไล่ตาม

เราเอาภาพในปัจจุบันที่เราประทับใจผลงานตัวเองตอนนี้เป็นสารตั้งต้น แล้วพยายามหารูปเก่า ๆ ที่เป็นสไตล์เดียวกัน

เราเจอมันเต็มไปหมด และเราก็ชอบมันมาก จนตอนนี้เราชอบมันมากกว่าสไตล์ภาพที่เราพยายามวิ่งตามไปแล้ว

เออ มันก็ตลกดีนะ มัวแต่วิ่งตามสไตล์คนอื่นมาเป็นสิบปี เพิ่งรู้ตัวว่าระหว่างนั้นรูปของเรามันก็มีสไตล์ที่ค่อย ๆ ถูกพัฒนาขึ้นตลอดเวลาเป็นสิบปีโดยที่เราไม่รู้ตัว

อัลบัมนี้ก็เหมือนกัน พวกมันคือรูปเก่าที่เราเคยมองข้ามไป คิดว่ามันเบลอไปบ้าง คิดว่ามันมืดไป หรือคิดว่ามันไม่เห็นมีอะไรน่าสนใจเลยจนเราลืมมันไปหมดแล้ว แต่พอกลับไปค้นดู เราก็ยิ่งชอบพวกมันมากขึ้นกว่าเดิมมากเลย

25/03/2021

I know your eyes in the morning sun
I feel you touch me in the pouring rain
And the moment that you wander far from me
I wanna feel you in my arms again
And you come to me on a summer breeze
Keep me warm in your love, then you softly leave
And it's me you need to show
How deep is your love?

Beautiful music from 정아로 / ARO

25/03/2021

เราออกเดินทางกันตั้งแต่เช้าและใช้เวลาเกือบทั้งวันหมดไปกับการเดินรับลมเย็นริมทะเลและนั่งเล่นกันเกือบทั้งวันก่อนที่จะหอบร่างขึ้นเรือเที่ยวสุดท้ายกลับมาในตอนที่ฟ้ามืดแล้ว

Isle of Wight เป็นเกาะที่อยู่ทางตอนใต้ของอังกฤษ สามารถเดินทางมาจาก London ในเวลาเพียงแค่สองชั่วโมงกว่าทำให้เกาะนี้เป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวที่คนอังกฤษหลายคนมากันในวันหยุดพักผ่อน

การเดินทางไปที่เกาะสามารถทำได้ผ่านท่าเรือที่เมือง Southampton หรือ Portsmouth โดยใช้เวลาเดินทางแค่ประมาณ 30 นาทีถึง 1 ชั่วโมงเท่านั้นเอง

เรากับเพื่อนมองเกาะนี้กันมาตั้งแต่ช่วงเดือนแรกที่มาถึงที่นี่แล้ว แต่ด้วยสถานการณ์ต่าง ๆ ทำให้เราไม่มีโอกาสได้ไปซะทีทั้งที่ท่าเรืออยู่ห่างจากหอพักเราไปแค่ 20 นาทีเดินเท้าเท่านั้นเอง

บนเกาะมีชายหาดและสถานที่ท่องเที่ยวจำนวนมาก ในครั้งนี้เราเดินทางเป็นทริปสั้นไปเช้าเย็นกลับ แต่ถ้าใครอยากเที่ยวให้ทั่วทางที่ดีก็ควรใช้เวลาอยู่บนเกาะนี้สัก 2-3 วันโดยประมาณเลยจะดีกว่า ถึงสามารถเก็บบรรยากาศบนเกาะนี้ได้แบบเต็มที่โดยที่ไม่รู้สึกรีบร้อนจนเกินไป

To Our Short Time In This Wonderful World

27/03/2022

01/12/2021

06/11/2021

21/10/2021

18/10/2021

11/07/2021

06/07/2021

01/06/2021

29/05/2021

23/04/2021

25/03/2021

25/03/2021

ที่อยู่

เว็บไซต์

แจ้งเตือน

ทางลัด

แชร์