16/06/2026
To był naprawdę ważny rok! Po długiej drodze w poszukiwaniu połączenia dwóch moich największych pasji: fotografii i psychologii, trafiłam w miejsce wprost idealne - studia na kierunku "Fotografia w terapii i rozwoju osobistym" na Akademii Górnośląskiej w Katowicach. Decydując się byłam jednak przekonana, że bardziej rozwinę się fotograficznie, a okazało się, że poprzez fotografię wróciłam do psychologii. I choć od skończenia psychologii mija właśnie 19 lat, to czuję, że tyle właśnie musiało minąć, żebym poczuła się gotowa do wykorzystywania w pełni tej wiedzy. Choć to dość banalne, to musiałam najpierw pomóc sobie, a w moim przypadku może nawet bardziej - poznać siebie, żeby zacząć z pełną odpowiedzialnością pomagać innym.
Tak więc w ostatnią niedzielę zakończyłam ten ważny etap. Podczas trzech intensywnych dni, ogromu wzruszeń, radości i łez, jeszcze bardziej zbliżyłam się do każdej z pięknych kobiet, z którymi wcześniej przeżywałam kolejne etapy studiów. I tak sobie myślę, że gdyby nie zaufanie, otwartość, empatia i życzliwość tej niezwykłej grypy, nie powstałoby tyle wyjątkowych, kreatywnych, osobistych i bardzo poruszających prac. Być może nie powstałaby też moja, która wymagała ode mnie otworzenia się i podzielenia tym, co siedzi bardzo głęboko. Za to jestem bardzo wdzięczna.
Moja praca nosi tytuł "Oswojenie" i dotyczy procesu wspierającego oswajanie diagnozy ADHD przy użyciu technik fototerapeutycznych. Temat dla mnie fascynujący, a w połączeniu z wykorzystaniem fotografii - wciągający mnie całkowicie. Po wielu miesiącach poznawania technik fototerapeutycznych wiedziałam już, jak wielką moc ma fotografia, jednak dopiero wykorzystanie tej wiedzy w praktyce sprawiło, że to w pełni poczułam i przekonałam się, że to jest moja droga. Ale ta droga nie będzie jednokierunkowa, bez obaw 😊 Nie mogłabym sobie odebrać różnorodności doświadczeń i zabawy. Fotografia portretowa wciąż ze mną zostaje, jako niezależna dziedzina, ale też jako element nowej ścieżki.
