23/06/2026
Festiwal OFF RZESZÓW 2026 - dzień 3
Teatr im. Wandy Siemaszkowej w Rzeszowie
Analog Collective w spektaklu "MLEKO W TUBCE - O DZIECIŃSTWIE W LATACH 90."
Mam wrażenie, że żyjemy w czasach, w których wszyscy próbujemy zrozumieć swoje dzieciństwo.
Rozmawiam z ludźmi, słucham ich historii i coraz częściej słyszę o terapii, traumach, przepracowywaniu, odzyskiwaniu siebie. Coraz więcej uwagi poświęcamy wydarzeniom sprzed lat i ich wpływowi na nasze dorosłe życie.
Właśnie dlatego tak poruszył mnie spektakl „Mleko w tubce...” Analog Collective.
To spektakl o spojrzeniu na swoje dzieciństwo z czułością, bez potrzeby rozdrapywania starych ran.
Artyści opowiadają o własnych wspomnieniach z lat dziewięćdziesiątych. O sytuacjach, które z perspektywy dorosłego mogą wydawać się niewielkie, a dla dziecka były całym światem. Dziecko nie zna jeszcze skali ważności wydarzeń. Każda emocja jest prawdziwa. Każde zawstydzenie, rozczarowanie czy lęk zostają zapisane w pamięci z ogromną siłą.
Najbardziej poruszyło mnie ciepło, z jakim twórcy wracali do tych doświadczeń. W tych historiach było miejsce na trudne emocje, a jednocześnie na zrozumienie i wdzięczność wobec samego siebie sprzed lat. Ten spektakl to dostrzeżenie małego człowieka, który przeżywał wszystko po raz pierwszy, przyjęcie własnej historii jako części siebie, spojrzenie z życzliwością na dziecko, które robiło wtedy wszystko najlepiej, jak potrafiło.
I chyba właśnie wtedy zakręciła mi się łezka w oku. Słuchałam tych historii i co chwilę wracała do mnie myśl: przecież to też jest trochę o mnie.
Po spektaklu odbyło się spotkanie z twórcami, poprowadzone przez Katarzynę Knychalską. Dopiero wtedy dowiedzieliśmy się, że wszystkie historie są prawdziwe a nawet imiona bohaterów pozostały niezmienione. Każdej opowieści towarzyszył też prawdziwy przedmiot związany z danym wspomnieniem - "przedmiot czułości" - mały nośnik pamięci, który uruchamiał kolejne historie.
Rozmowa po spektaklu była równie ważna jak samo przedstawienie. Na widowni spotkały się osoby, które przeżywały lata dziewięćdziesiąte jako dzieci, oraz pokolenie ich rodziców. I nagle te same historie zaczęły wybrzmiewać zupełnie inaczej:
z jednej strony wspomnienia dzieci - pełne emocji, często bardzo intensywnych, zapisanych w pamięci jako coś ogromnego. Z drugiej strony perspektywa dorosłych, którzy w tamtym czasie po prostu próbowali sobie radzić najlepiej, jak potrafili.
Dziękuję Analog Collective za ten wieczór.
TWÓRCY:
Reżyseria: Agata Biziuk
Tekst: Agata Biziuk i Anna Domalewska
Scenografia i kostiumy: Maks Mac
Muzyka: Grzegorz Rdzak
Choreografia: Krystyna Lama Szydłowska
WYSTĘPUJĄ:
Izabela Zachowicz, Marek Zimakiewicz, Miłosz Konieczny, Rafał Derkacz, Malwina Czekaj