Co to jest strona internetowa?

https://www.redbubble.com/people/piotrfront, https://www.wydrukujfotografie.pl/Piotr.Front

Piotr Front - Bezkrwawe łowy, Kraków (2026)

23/03/2024

🐦 Wróbel (The house sparrow, Passer domesticus)

Gatunek małego ptaka osiadłego z rodziny wróbli, zamieszkującego Europę, Azję i północną Afrykę. Pochodzi prawdopodobnie z Półwyspu Arabskiego i Azji Mniejszej. Skolonizował ludzkie osiedla wraz z rozwojem rolnictwa, prawdopodobnie przed kilkoma tysiącami lat. Występuje wszędzie tam, gdzie mieszka człowiek.

U samca wierzch ciała brązowy z ciemniejszymi paskami, spód szary. Policzki szare, a kark i obszar za okiem ciemnobrązowy. Wierzch głowy szary. Na gardle czarny śliniak. Na policzku, w odróżnieniu od mazurka, brak czarnej plamki. Dziób w okresie lęgowym czarny, a poza nim jaśniejszy. Nogi brązowe lub różowe. Samice o szarobrązowym upierzeniu, na grzbiecie paskowanym, bez wyraźnych cech charakterystycznych. Nad okiem nie zawsze wyraźna jaśniejsza brew. Nogi różowe, dziób szary.

Pożywienie stanowią głównie nasiona, faworyzują owies i pszenicę, ale zjadają także nasiona dzikich roślin – szczawiu, gwiazdnicy, ziół, traw. Jak wiele ptaków, żywią się również odpadkami z domostw. Wiosną w skład diety wchodzą pączki roślinne i kiełkujące liście. Żerują zarówno na ziemi, jak i w roślinności. Nie omijają owadów i ich larw, którymi karmią pisklęta.

Są to ptaki towarzyskie, zwykle żyją w niewielkich lub w luźnych koloniach. W Europie na wolności wróble osiągają wiek 20 lat.

21/02/2024

🐦Lodówka zwyczajna (The long-tailed duck, Clangula hyemalis)

Można powiedzieć, że u lodówek dzień jak co dzień

07/02/2024

🐦 Pliszka górska (The grey wagtail, Motacilla cinerea)

W Polsce jest częściowo osiadła, wielkości wróbla, choć w porównaniu z nim ma bardziej wydłużoną sylwetkę. Nieznacznie większa od pliszki siwej, bywa mylona z pliszką żółtą. Samiec ma czarne gardło. Samica mniej skontrastowana, nie tak jednolicie żółta od spodu, z białym gardłem.

Pomimo nazwy gatunkowej, można ją spotkać nie tylko w górach i wyżynach na południu, ale również w północnej Polsce, na terenach od Bałtyku po Noteć. Wynika to z tego, że ptak nie wymaga terenu górskiego. Żyje nad dzikimi, wartkimi, naturalnymi wodami płynącymi – zajmuje brzegi czystych potoków i rzek o rwącym nurcie i kamienistych, zarośniętych brzegach oraz piaszczystym lub żwirowym dnie. Jest zatem w znacznym stopniu uzależniona od wody, co powiązane jest z pokarmem, na który poluje. W diecie pliszki górskiej dominują bezkręgowce (owady i ich larwy, mięczaki), rzadziej zjada kijanki i małe ryby.

Chodząc, energicznie porusza ogonem w górę i w dół. Szybko lata, torem głęboko falistym. To ptak ruchliwy i łatwo rzucający się w oczy w pobliżu potoków. Nie waha się wylatywać na zupełnie odsłonięte tereny, najczęściej przebywa na ziemi, a siada na wyżej położonych kamieniach, krzakach lub słupkach. Nie kryje się przed człowiekiem.

06/01/2024

🐦 Kowalik (The Eurasian nuthatch, Sitta europaea)

Gatunek niewielkiego osiadłego ptaka z rodziny kowalików. Wielkości wróbla. Występuje przeważnie na niższych lub średnich wysokościach nad poziomem morza, preferuje luźne starodrzewy liściaste i mieszane, parki miejskie, aleje starych drzew.

Bierze ważny udział w ograniczaniu lokalnej populacji owadów. Wykorzystuje swoje możliwości poruszania się po pniach głową w dół. Potrafi to jako jeden z nielicznych ptaków, a spośród krajowych i europejskich – jako jedyny. Zbiera te owady, które zostały przeoczone przez ptaki chodzące głową do góry. Podważa swym długim i silnym dziobem korę, aby wydobyć spod niej owady – podobnie jak dzięcioły, choć nie jest z nimi blisko spokrewniony. Jednak kowalik przemieszcza się inaczej niż dzięcioły i pełzacze, które, gdy chodzą po pniu, podpierają się ogonem jak trzecią kończyną. Poruszając się po korowinie drzewa, kowalik zaczepia na nierównościach pazury swych silnych palców. Doskonale się wspina, chodzi nawet po spodniej stronie gałęzi.

Lęgnie się w dziuplach wykutych przeważnie przez dzięcioły (ale sam ich nie wykuwa). Jeżeli dziupla ma zbyt duży otwór, samica potrafi pomniejszyć go, używając gliny, błota i iłu (mieszając je wcześniej w dziobie ze śliną). Otwór wejściowy staje się na tyle mały, że sama z trudem potrafi się przez niego przecisnąć. Jest to dobry sposób obrony przed drapieżnikami i jednocześnie cecha rozpoznawcza dziupli zamieszkanych przez kowaliki. Żaden inny gatunek ptaków nie ma w zwyczaju pomniejszania wejść do swoich dziupli.

23/11/2023

🐦 Czapla siwa (The grey heron, Ardea cinerea)

Gatunek dużego ptaka wodnego z rodziny czaplowatych o rozpiętości skrzydeł do 155–175 cm. Zasiedla Europę, Azję i Afrykę. W Polsce nieliczny ptak lęgowy, częściowo osiadły. Zamieszkuje tereny wokół jezior, rzek i stawów, w dolinach rzecznych, na bagnach i rozlewiskach. Gniazduje w licznych koloniach lęgowych zwanych czaplińcami, w których podlega całkowitej ochronie.

Pożywienie bardzo urozmaicone, są to głównie ryby, poza tym drobne ssaki i małe ptaki, żaby, ślimaki, skorupiaki i węże. W trakcie polowania czapla siwa brodzi w wodzie lub stoi na jednej nodze, wypatrując zdobyczy. Posiada bardzo długi, sztyletowaty dziób, który służy jej do chwytania ryb i innych ofiar.

Czapla nie potrafi w pełni wyprostować szyi co wynika z jej specyficznej budowy anatomicznej. Podczas lotu wycofuje głowę chowając ją w skrzydła. Z tego też względu, nie byłaby w stanie sięgnąć do gruczołu kuprowego, występującego u innych ptaków wodnych. Gruczoł ten produkuje tłustą wydzielinę, która następnie jest rozprowadzana po upierzeniu. Zamiast tego, u czapli występują tzw. pióra pudrowe wytwarzające substancję złożoną z granulek kreatyny, która chroni pióra przed wilgocią. Pióra te są dostępne w miejscach gdzie ptak jest w stanie sięgnąć dziobem, rozkruszyć i rozprowadzić po pozostałych piórach.

25/10/2023

Dzień dobry, albo dobry wieczór 😊

Dzisiaj trochę nietypowo. Mam dla Was małą zabawę 🥳

Zasady są proste. Co trzeba zrobić?

➡️ polubić tego posta, może być nawet "ha ha" 🙂
➡️ ️udostępnić publicznie na swoim profilu, to "publicznie" jest ważne, gdyż bez tego nie będę w stanie tego zobaczyć

Wśród osób, które to zrobią, wylosuję 10, do których wyślę taki zestaw kalendarzy jak na obrazku :)
Listę zamykam w niedzielę 29.X godz 22:00, więc jest jeszcze trochę czasu do namysłu, ale nie odkładajcie tego na ostatnią chwilę ;)

21/10/2023

🐦 Potrzos (The common reed bunting, Schoeniclus schoeniclus)

Mały ptak wędrowny z rodziny trznadlowatych. Przeloty III-IV i IX-XI, część osobników zimuje w kraju. Rozmiarem przypomina wróbla, ale jest smuklejszy od niego i barwniej upierzony. Potrzos jest jednym z najpopularniejszych ptasich śpiewaków, zasiedlających nadwodne trzcinowiska. Po okresie lęgowym przenosi się na siedliska bardziej suche. Najłatwiej wypatrzeć go na czubkach trzcin i turzyc, siedzący na szczycie trawy ptak wyraźnie odróżnia się kształtem od otoczenia i dzięki temu łatwo go zlokalizować.

Potrzos zwyczajny najchętniej żywi się nasionami traw, a latem małymi owadami, ślimakami i robakami. Sporadycznie łapie nawet owady w locie.

Wyraźny dymorfizm płciowy. Samiec w szacie godowej charakteryzuje się czarną głową z białym wąsem, oddzieloną białą obrożą od brązowego wierzchu ciała z brunatnymi smugami i rdzawymi skrajami lotek. Samica brązowo-szara z czarnym wąsem, jasną brwią i brązowymi policzkami.

Do nietypowych zachowań można zaliczyć m.in. trzepotanie skrzydłami po ziemi, jakby miał złamane skrzydło. Celem takiego zachowania potrzosa jest odwrócenie uwagi drapieżników od swojego gniazda. Niektóre samce nie są monogamiczne, ale opiekują się kilkoma gniazdami, w każdym z nich samica wysiaduje swoje jaja.

01/10/2023

Dzisiaj Światowy Dzień Ptaków :)
Na zdjęciu łabędź przegania awanturującą się łyskę, choć miała dobre podstawy ku temu gdyż łabędź chciał staranować jej maleństwo (widoczne po prawej).

27/09/2023

🐦 Płochacz halny (The alpine accentor, Prunella collaris)

Ptak wielkości wróbla. Jest bardzo rzadkim osiadłym gatunkiem lęgowym. W miarę towarzyski, tworzący małe grupy. Lot jego jest szybki. Jeden z najbardziej wysokogórskich gatunków krajowej awifauny. Występuje w wysokich górach powyżej granicy lasu, do około 2000 m n.p.m. Preferuje otwarte obszary z nagimi skałami i rumoszem skalnym, górskie hale oraz tereny porośnięte trawami i krzewinkami. Zimą przemieszcza się w niższe partie gór i koczuje w niedalekiej odległości.

Żywi się zarówno pokarmem roślinnym (nasionami) jak i bezkręgowcami (owadami, pajęczakami, mięczakami, pierścienicami). Czasem pożywia się także odpadkami. Pokarm zdobywa na ziemi.

W Polsce bardzo nieliczny ptak lęgowy (kilkaset par). W polskiej Czerwonej Księdze uznany został za gatunek bliski zagrożenia. Występuje punktowo w Karpatach i Sudetach, a głównie w Tatrzańskim Parku Narodowym. Tu znajduje się największa krajowa populacja - dokładne liczenia wykazały prawie 360 par lęgowych w Tatrach, ponad 100 występowało w Dolinie Pięciu Stawów Polskich, dużo mniej w Dolinie Gąsienicowej i Kotle Morskiego Oka. Mniej liczne stanowisko znajduje się na Babiej Górze, gdzie około 10 par lęgowych wyprowadza młode. Polskie płochacze są najbardziej na północ występującymi ptakami tego gatunku w Europie.

Cechą szczególną płochaczy jest poligynandria (wiele samców kopuluje z wieloma samicami). Na obszarach o małym zagęszczeniu osobniczym tworzą pary monogamiczne, ale gdy płochaczy na danym terenie jest więcej, dobieranie w pary ma bardziej złożony przebieg. Również system rodzicielstwa jest osobliwy. Gdy istnieje ku temu sposobność wyprowadza potomstwo nie dwoje partnerów, ale grupy płochaczy złożone z 3-4 samic i 3-4 samców. Zwykle wśród samców dominuje najstarszy osobnik i to on ma pierwszeństwo w kopulowaniu ze wszystkimi samicami. Pozostałe samce też mają jednak czasem szansę na ojcostwo, przynajmniej części piskląt. Poza tym to samice starają się o względy dominującego partnera. Taki układ skutkuje tym, że każda samica ma wprawdzie tylko swoje jaja w gnieździe, ale wśród nich wyklują się młode mające różnych ojców. W trakcie wychowywania młodych samce pomagają wszystkim samicom z grupy, ale najczęściej tej, z którą spółkowali przed złożeniem jaj.

01/09/2023

🐦 Wrona siwa (The hooded crow, Corvus cornix)

Ptak z rodziny krukowatych o rozpiętości skrzydeł do 100cm. Występują na terenie całego kraju, ale najczęściej można je spotkać w górach i okolicach wody. Od wielu dekad coraz chętniej osiedlają się w miastach. Od blisko spokrewnionego czarnowrona, pozbawionego szarych piór, różni się głównie tylko upierzeniem. Większe od gołębia, ale znacznie mniejsze od kruka. Łączą się w pary na całe życie, gniazda budują w koronach drzew. Poza okresem lęgowym są mało płochliwe, choć zwykle daleko ostrożniejsze od kawek i gawronów. Są wszystkożerne. Polują na małe ptaki i ssaki, nie gardzą padliną, zjadają owady, dżdżownice, ślimaki i inne bezkręgowce. Pokarm roślinny stanowią m.in. trawy, zboża, ziemniaki, owoce i warzywa.

Podobnie jak inne ptaki z rodziny krukowatych są bardzo inteligentne i przebiegłe. Potrafią używać prymitywnych narzędzi (np. patyk do wydłubania pokarmu) i rozumieją proste zależności przyczynowo skutkowe. Jak wykazują badania wrony są zdolne również rozpoznawać ludzkie twarze i je zapamiętywać. Słyną z rzucania orzechów włoskich na asfalt i pod koła samochodów celem ich rozłupania.

03/08/2023

🐦 Biegus zmienny (The dunlin, Calidris alpina)

Najczęściej spotykany i najliczniejszy wśród biegusów w Polsce. Wielkości szpaka. Na zdjęciu w szacie godowej z charakterystyczną czarną plamą na brzuchu. W okresie poza lęgowym plama znika, a skrzydła przybierają szarą barwę. Zakrzywiony dziób ułatwia wybieranie pokarmu z wody, mułu i piasku. Żywią się mięczakami, bezkręgowcami, ślimakami, larwami owadów i skorupiaków oraz zielonymi częściami roślin.

Można je spotkać w Polsce głównie na wybrzeżu podczas przelotów. Jedyny gatunek biegusów, który gniazdował w naszym kraju, jednak ostatnie potwierdzone dane o lęgu pochodzą z 2004 roku. Są to ptaki długowiecznie, najstarsze obserwowane osobniki miały ponad 20 lat. Mimo to, w Polsce biegus zmienny jest uznawany za gatunek silnie zagrożonym wyginięciem z uwagi na drastycznie malejącą ilość siedlisk dogodną do ich bytowania.

Piotr Front - Bezkrwawe łowy

23/03/2024

21/02/2024

07/02/2024

06/01/2024

23/11/2023

25/10/2023

21/10/2023

01/10/2023

27/09/2023

01/09/2023

03/08/2023

Adres

Strona Internetowa

Ostrzeżenia

Skróty

Udostępnij