10/08/2026
Plaats als herinnering
We herinneren ons plaatsen anders dan we ze daadwerkelijk hebben ervaren.
De afgelopen weken ben ik met iets bezig geweest wat voor mij best bijzonder is. Niet zomaar een serie foto's maken, maar eerst een idee ontwikkelen en dat vervolgens helemaal uitwerken tot een serieus fotografisch project.
Het resultaat is Plaats als herinnering.
Ik fotografeer graag herinneringen. Dat hoeft helemaal geen duidelijke herinnering aan een bepaalde plek te zijn. Het kan ook een gevoel zijn, een moment, een bepaalde lichtval, beweging of iets wat je nauwelijks onder woorden kunt brengen.
Voor dit project wil ik onderzoeken wat er gebeurt met een plaats zodra die onderdeel wordt van een herinnering. Wat blijft er over? Wat verdwijnt? En kan een foto een plaats herkenbaar maken zonder hem werkelijk te laten zien zoals hij is?
Herkenning zonder zekerheid is daarom niet alleen de ondertitel, maar eigenlijk de kern van het project.
Ik wil de komende maanden vooral veel bewegen. Lopen, fietsen, autorijden en kijken. Soms doelbewust naar een plek, soms gewoon onderweg. Met zo weinig mogelijk apparatuur en met veel aandacht voor licht, beweging, afstand en het moment.
Voor mij is dit ook een nieuwe manier van werken. Ik heb niet eerder een persoonlijk project op deze manier zo serieus en gestructureerd aangepakt. Foto's maken is één ding. Daarna kritisch blijven kijken, foto's wegstrepen omdat ze misschien wel mooi zijn maar niet bij het verhaal horen, en uiteindelijk een samenhangende serie durven maken, is iets heel anders.
Ik heb het project inmiddels ingediend voor het Fujifilm GFX Challenge Grant Program 2026.
Nu is het afwachten.
Wordt vervolgd.
En ondertussen blijft de belangrijkste vraag staan: wat herinner je je eigenlijk wanneer je je een plaats herinnert?
Ik weet alles nog van dit vage trapje.... Waar, wanneer, met wie, waar we eerst waren, wat er om de hoek is, waar onze fietsen staan alles. ;-)
