07/09/2026
Dat je op een feestje of event bent waar veel mensen zijn en even dat rustmoment opzoekt.
Harde muziek, mensen dicht op elkaar, veel stemmen en dat je in elkaars oor moet gillen om enigszins een gesprek te kunnen voeren.
Dat je op een gegeven moment even naar het toilet gaat.
De deur valt achter je dicht.
Het geluid wordt gedempt.
De muziek klinkt ineens ver weg en je hoort alleen nog het zachte geroezemoes achter de deur.
En je denkt:
Eeeeven rust…
Misschien ben ik hier een uitzondering in, maar ik hou van die momenten.
Even uit de wervelstorm en even niet hoeven reageren, praten (of gillen), luisteren of deelnemen.
Gewoon een paar minuten in die gedempte ruimte aanwezig zijn.
Het geeft me lucht en vooral ruimte.
En het gevoel dat ik weer even bij mezelf terugkom.
Dat is ook waarom ik mezelf op deze foto laat omhullen door mijn schilderij Liora.
Ik mag even in deze natuurlijke en rustige wereld stappen.
Een plek waar het geluid van buiten wat verder weg raakt.
Niet om me af te sluiten van de wereld.
Maar om daarna weer helemaal mee te kunnen doen.
