Stil Afscheid

Stil Afscheid Alessandra Mignardi
Afscheidsfotografie – onopvallend aanwezig bij uitvaarten
📷 Liefde die blijft, in beeld. Sinds 2016
Tilburg, NL

Na een reportage begint een deel van het werk dat bijna niemand ziet.Terwijl de dag voor de familie voorbij is, open ik ...
02/06/2026

Na een reportage begint een deel van het werk dat bijna niemand ziet.

Terwijl de dag voor de familie voorbij is, open ik de beelden opnieuw. Ik kijk terug naar de kleine momenten, de blikken, de gebaren en de details die samen het verhaal van die dag vertellen.

Daarna begint het selecteren en zorgvuldig bewerken. Niet om de werkelijkheid te veranderen, maar om de sfeer, het licht en de verbondenheid van dat moment recht te doen.

En dan komt het bijzondere moment.

De galerij gaat online.

Een afgeschermde, privé omgeving waar familie de foto’s kan bekijken, downloaden en delen met de mensen die dichtbij hen staan.

Elke keer weer vraag ik me af wie als eerste zal kijken. Welke foto direct opvalt. Welk moment opnieuw binnenkomt.

Want achter iedere galerij zit een verhaal. En achter iedere klik een herinnering die opnieuw wordt aangeraakt.

Na 10 jaar afscheiden fotograferen heb ik vooral dit geleerd:Nabestaanden willen later niet alleen terugzien wat er gebe...
29/05/2026

Na 10 jaar afscheiden fotograferen heb ik vooral dit geleerd:
Nabestaanden willen later niet alleen terugzien wat er gebeurde.
Ze willen terugzien wie er voor hen was.
De arm om een schouder.
Een kus op een voorhoofd.
Een hand die even wordt vastgepakt.
Een blik die zegt: ik ben hier.
Juist die momenten worden vaak het meest gekoesterd.

Niet omdat ze het afscheid laten zien, maar omdat ze laten zien hoeveel liefde er was. Hoe mensen elkaar droegen. Hoe een familie, ondanks het gemis, dicht bij elkaar bleef.

Een afscheidsreportage is daarom voor mij geen verslag van verdriet.

Het is een herinnering aan verbondenheid.

Aan liefde die zichtbaar wordt in kleine gebaren.
In samenwerking met de altijd betrokken Els Barnhoorn .

De vraag die ik het vaakst krijg tijdens een kennismakingsgesprek: wat krijgen we eigenlijk?De kaarsen branden. De dag g...
28/05/2026

De vraag die ik het vaakst krijg tijdens een kennismakingsgesprek: wat krijgen we eigenlijk?
De kaarsen branden. De dag gaat voorbij. En daarna — wat blijft er dan over?
Na een afscheidsreportage ontvangen jullie een privé online diashow met alle beelden — om samen te bekijken, te downloaden, te delen met familie die er niet bij kon zijn.
Daarnaast is er de mogelijkheid om een fotoalbum te laten maken. Of een mini-harmonicaboekje — klein genoeg om bij je te dragen, groot genoeg om iets te bewaren van die dag.
Maar het begint altijd met de reportage zelf. Met mijn stille aanwezigheid op de dag. Met oog voor wat er tussen de momenten leeft — de handen die elkaar vasthouden, de blikken, de kleine gebaren die later het meest betekenen.
Tarieven en werkwijze vind je op mijn website. Link in bio.

 afscheidsreportage herinneringen

‘We waren zo blij dat er iemand was die oplette terwijl wij er niet aan konden denken.’Dit zeiden ze tegen me toen ik de...
26/05/2026

‘We waren zo blij dat er iemand was die oplette terwijl wij er niet aan konden denken.’
Dit zeiden ze tegen me toen ik de fotoalbums ging afleveren.
Een afscheid gaat zo snel. Je bent er, en tegelijk ben je er niet helemaal. Je probeert aanwezig te zijn voor je kinderen, voor je moeder, voor elkaar — en de dag glijdt voorbij in een waas.
Dat is precies het gevoel dat ik wil geven. Niet de fotograaf die regisseert, maar degene die aanwezig is. Die ziet. Die zorgt dat er iets overblijft van een dag die in een waas voorbijging.
Zodat je later, als de rust terugkomt, kunt terugkijken. En kunt zien hoe jullie er waren. Samen. Voor hem.
Als je wilt weten hoe ik werk en wat een reportage inhoudt, stuur me gerust een bericht. Ik vertel je er graag meer over.

“Neem alles dat je wilt en maak iets moois van.”Aan het einde van de plechtigheid lag er een zee van witte rozen — elk m...
21/05/2026

“Neem alles dat je wilt en maak iets moois van.”
Aan het einde van de plechtigheid lag er een zee van witte rozen — elk met liefde meegebracht door iemand die er was. Zo mooi, en zo vergankelijk.
Een deel van die bloemen ging mee. Thuis maakte ik er een compositie van en fotografeerde ze — zodat de familie voor altijd een tastbare herinnering heeft aan die rozen. Aan die dag. Aan alle liefde die er was.
Eén van deze beelden wordt afgedrukt op groot formaat. Niet als een herinnering aan verlies, maar aan alles wat er leefde.
Met dank aan Ingrid Maas van Els Uitvaartzorg voor de warme begeleiding van dit afscheid 🤍 🙏🏻

Een afscheidsreportage is geen registratie van een event.Ik fotografeer ook de bloemen, de kist, de volgorde van de dag....
19/05/2026

Een afscheidsreportage is geen registratie van een event.

Ik fotografeer ook de bloemen, de kist, de volgorde van de dag. Maar niet als een checklist. Alles wat ik vastleg, leg ik vast met aandacht — voor wat het betekent, voor wie het heeft uitgekozen, voor de zorg die erin zit.

En dan zijn er de momenten daartussen. De broer die zijn zusje iets in het oor fluistert. De handen die elkaar vasthouden en niet meer loslaten. De stilte tussen twee mensen die geen woorden meer nodig hebben.

Ik ben zichtbaar onzichtbaar. Ik observeer, ik voel aan wat er leeft, en ik leg de emoties vast die later misschien pas duidelijk worden: dat jullie er waren, samen, voor hem.

Wil je weten hoe ik te werk ga tijdens een afscheidsreportage? Je vindt meer op mijn website. Link in bio.

De koffie staat in de houder. De tas ligt achter in de auto. De navigatie is ingesteld.Zo begint elke reportagedag.Ik ze...
16/05/2026

De koffie staat in de houder. De tas ligt achter in de auto. De navigatie is ingesteld.
Zo begint elke reportagedag.
Ik zet de radio aan, rij de straat uit en laat de ochtend even voor wat het is.
Onderweg bereid ik me niet voor op wat ik ga fotograferen. Maar op hoe ik er wil zijn: rustig, aanwezig, zo onzichtbaar mogelijk.
Want deze dag is van hen, niet van mij.
Ik ben er om te zorgen dat ze er later op terug kunnen kijken.

Ik werk zo onzichtbaar mogelijk. Dat is een keuze.Niet omdat ik er niet wil zijn, maar omdat de dag niet van mij is.Een ...
13/05/2026

Ik werk zo onzichtbaar mogelijk. Dat is een keuze.

Niet omdat ik er niet wil zijn, maar omdat de dag niet van mij is.

Een afscheid is iets wat families met elkaar delen. Ik kom daarin als een stille gast. Ik beweeg rustig. Ik vraag niets. Ik onderbreek niets.

Ik fotografeer wat er vanzelf gebeurt. En juist daardoor zijn de beelden later zo herkenbaar.

‘Ik zag je bijna niet,’ zeggen families soms achteraf. Dat is precies wat ik wil horen.

Als kind begreep ik niet waarom zij zoveel tijd aan haar planten besteedde.Nu sta ik zelf met mijn handen in de aarde en...
10/05/2026

Als kind begreep ik niet waarom zij zoveel tijd aan haar planten besteedde.
Nu sta ik zelf met mijn handen in de aarde en begrijp ik het precies.
Sommige dingen geef je niet bewust door. Ze groeien gewoon — stilletjes, vanzelf.
Voor alle moeders die iets hebben achtergelaten dat nu bloeit in iemand anders.
Fijne moederdag. 🩷

Vrijheid begint voor mij bij verbondenheid.Bij mijn kinderen die gewoon naar buiten kunnen.Bij thuiskomen zonder angst.B...
04/05/2026

Vrijheid begint voor mij bij verbondenheid.
Bij mijn kinderen die gewoon naar buiten kunnen.
Bij thuiskomen zonder angst.
Bij afscheid kunnen nemen in rust.
Vandaag denk ik aan hoe dun die grens is.
Tussen een gewoon leven en een leven dat ineens niet meer van jou lijkt.
En ik denk aan bruggen.
Tussen vroeger en nu.
Tussen wie er niet meer is en wie verder moet.
Tussen mensen die elkaar niet kennen, maar toch even samen stil zijn.
Twee minuten maar.
Maar soms is stilte precies de plek waar verbondenheid begint.

Adres

Tilburg
5014PA

Meldingen

Wees de eerste die het weet en laat ons u een e-mail sturen wanneer Stil Afscheid nieuws en promoties plaatst. Uw e-mailadres wordt niet voor andere doeleinden gebruikt en u kunt zich op elk gewenst moment afmelden.

Contact

Stuur een bericht naar Stil Afscheid:

Delen