Kynologisch Centrum Wolfhalla

31/08/2026

Meet the Team!

Marra

Ik bedacht het Snuffelbos omdat honden ruimte nodig hebben om veilig, autonoom en ongestoord te kunnen snuffelen en foerageren. Maar bedenken is een ding. Het vervolgens iedere week draaiende houden is iets anders. Het Snuffelbos onderhouden doe ik niet alleen. Dit zijn de mensen die ervoor zorgen dat er iedere week iets te snuffelen valt!

Rianne

"Al een aantal jaren genieten wij van het Snuffelbos, waar we regelmatig komen. Onze honden vinden het heerlijk om daar rond te snuffelen en zijn daarna lekker moe en voldaan. Sinds dit jaar help ik om de week op donderdag mee. Ik zet spoortjes uit en verstop voertjes, zodat andere honden net zoveel kunnen genieten als mijn eigen honden."

Liesbeth

"Honden hebben al heel lang een belangrijke plek in mijn leven. Na twee honden die vanaf pup bij mij kwamen, is Rea mijn eerste adoptiehond. Met haar ontdek en leer ik veel nieuws, en niet alleen over honden. In het Snuffelbos heb ik Rea zien groeien. Ze krijgt hier de ruimte om op haar eigen manier en tempo te ontdekken en doen wat bij haar past en is daarna heerlijk voldaan moe. Dat gun ik andere honden en hun mensen ook. Daarom help ik graag mee!"

Twanneke

"Sinds 2023 kom ik met mijn eigen honden in het snuffelbos, omdat ik het belangrijk vind dat ze de ruimte krijgen om in een veilige omgeving, zelfstandig te verkennen, ondekken, ervaren en ze hun natuurlijk gedrag te kunnen uiten. In mijn werk als gedragstherapeut kom ik veel honden tegen voor wie het snuffelbos goed zou kunnen bijdragen als ondersteuning bij de therapie. Daarom help ik mee het voor zoveel mogelijk honden mogelijk te maken."

Daley

"Ik vind het leuk om nieuwe dingen te maken, want dan staat er weer iets nieuws. Ik verstop het liefst tussen bomen en plekken waar ze moeten zoeken."

Dean

"Ik vind met zijn allen klussen in het bos leuk. Ik hark iedere 2 weken en vind het leuk dat de honden blij zijn."

Pepijn

Zonder Pepijn was er geen Wolfhalla en ook geen Snuffelbos. Ik bedenk en hij bouwt, maakt, sjouwt, repareert en zorgt dat mijn ideeën ook daadwerkelijk blijven staan.

Marieke 🌟

In memoriam ook onze eerste vrijwilligster Marieke.

Liefs, Marra 🧚‍♀️

Twanneke Hertsenberg Rianne Mooiweer - Reekers Snuffeltuinen Initiatief

25/08/2026

Typisch een reu! Of typisch Groot?

Onze hersenen zijn gebouwd om patronen te herkennen. Dat is een evolutionair voordeel. Zonder patronen herkennen kunnen we niet leren, voorspellen of overleven. We zien gedrag en onze hersenen plakken er een sticker op: typisch reu, typisch teef, typisch ras, typisch leeftijd.

Maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Want de natuur werkt wel met patronen, maar niet met gekaderde hokjes. Dit kan niet, omdat er ook variatie moet zijn.

Binnen elke soort, elk ras en zelfs binnen 1 nest bestaan verschillen. Individuen zijn geen kopieën van een gemiddelde. Ze zijn een unieke combinatie van genetica, ontwikkeling, ervaringen, omgeving en leerprocessen.

Op deze foto zitten Groot en ik aan het water in Polen. Een rustig moment. Je zou kunnen zeggen: typisch een wolfhond, typisch een reu, typisch een grote hond. Of toch niet?

Groot is een reu. Hij is groot. Hij heeft een bepaalde uitstraling. Maar dat vertelt niet automatisch wie hij is. Groot is namelijk niet stoer, hij speelt niet graag erg lomp en het liefst bestaan zijn dagen uit een doorlopende knuffel massage, terwijl hij cool is met zijn vrienden maar vreemde honden erg spannend vindt.

Gedrag ontstaat uit een samenspel van aanleg, emoties, motivatie, ervaring en omgeving. Daarom kijkt toegepaste ethologie niet alleen naar wat een hond doet, maar vooral naar waarom hij het doet.

Groot is geen ras, geen geslacht en geen stereotype. Groot is Groot. Is hij normaal? Of is dat helemaal niet belangrijk dat hij normaal is?

Want normaal betekent vaak: wat we het meeste zien. Maar wat veel voorkomt, is niet automatisch wat voor ieder individu passend is. En wat afwijkt van het gemiddelde is niet een probleem, maar een natuurlijke variatie of mutatie. En die variaties en mutaties zijn opzettelijk gemaakt omdat, wanneer (externe) omstandigheden veranderen, dat nou juist nodig kan zijn om te overleven!

De natuur maakt geen kopieën, maar individuen en daarin is Groot gewoon Groot.

Wat maakt jouw hond specifiek jouw hond?

📸 Pepijn

22/08/2026

Welzijn heeft ook grenzen nodig!

Binnen de moderne kijk op hondenwelzijn weten we dat welzijn niet alleen gaat over training, gedrag of het aanleren van vaardigheden. Het gaat over de hele context: de omgeving, de relatie, de emotionele toestand en de ruimte om te kunnen herstellen.

Een hond die steeds aan staat, zonder voldoende rust en balans, raakt uit evenwicht. Maar dat geldt ook voor de mens naast de hond.

Ook ikzelf ben onderdeel van het systeem. Hoe voller mijn hoofd, hoe voller mijn agenda, hoe minder ruimte er soms overblijft om echt aanwezig te zijn. En juist die aanwezigheid is de basis van goede begeleiding.

Grenzen stellen is daarom geen teken dat ik minder betrokken bent, maar een vorm van zelfzorg door omstandigheden die nou eenmaal ook bij het leven horen.

Daarom besloot ik hier in Polen liggend in het gras om nu (tijdelijk) geen nieuwe klanten aan te nemen. Niet omdat ik minder betrokken ben bij honden, maar omdat ik de kwaliteit van Wolfhalla wil bewaken. Goede begeleiding vraagt tijd, aandacht en energie. Zaken die ik nu ergens anders nodig heb.

Want uiteindelijk hebben we maar een leven in het nu. En er zijn nog meer dromen om te realiseren buiten hondenbegeleiding. En ja, 1 van die dromen heeft nog steeds met Snuffelbos 2.0 te maken!

De klantenstop geldt alleen voor nieuwe klanten en niet voor het Snuffelbos. Daar blijven we gewoon samen buiten, snuffelen, ontdekken en genieten van wat er nu is.

Want nu is het enige moment dat we zeker hebben.

Liefs, Marra 🧚‍♀️

26/07/2026

Vakantiegeluk... of toch iets meer?

Waarom voelt vakantie voor zoveel mensen als puur geluk?

Niet omdat we dan eindelijk de hele dag niets hoeven te doen. Sterker nog: de meeste mensen worden daar juist onrustig van. Ik zeker. Juist op vakantie heb ik tijd om te wandelen, een nieuw boek te lezen, nieuwe plekken te ontdekken, op avontuur te gaan, aan te rommelen, te experimenteren in de keuken, en af en toe even lekker helemaal niets...

Juist die afwisseling vind ik erg fijn en dat is precies waarom welzijn/geluk wel meetbaar is bij jezelf en bij je hond.

Binnen de gedragswetenschap gebruiken wij daarvoor onder andere een welzijns ethogram: een overzicht van natuurlijke gedragingen waarmee ik kan beoordelen of Groot & Sarai (of de honden van een klant) voldoende kansen krijgen om hun behoeften te vervullen. Niet door te tellen hoeveel kilometer een hond loopt of hoeveel commando's hij kent, maar door te kijken naar het totaalplaatje.

Kan een hond foerageren en snuffelen? Zijn omgeving onderzoeken? Observeren? Rusten en diep slapen? Veilig eten en drinken? Kauwen? Problemen oplossen? Sociale interacties aangaan en zich juist er van afzonderen? Zelf keuzes maken? Zich veilig voelen? Spelen wanneer hij daar behoefte aan heeft en herstellen wanneer dat nodig is?

Gedrag is namelijk niet iets wat je los kunt zien van welzijn. Daarom vragen we bij Wolfhalla niet zo snel: "Hoe lang heb je vandaag met je hond gewandeld?" maar "Welke behoeften heeft jouw hond vandaag allemaal kunnen vervullen?"

Want net als bij ons ontstaat geluk niet uit 1 activiteit, maar uit een leven waarin verschillende behoeften in balans mogen zijn.

Fijne vakantie!

Liefs, Marra 🧚‍♀️

18/07/2026

FIJNE VAKANTIE!

De komende weken doen wij het bij Wolfhalla lekker rustig aan! Natuurlijk staat het groot onderhoud van het Snuffelbos gepland en heb ik hopelijk tijd & zin om mijn website aan te passen, maar verder alleen bewust tijd voor rust, elkaar, natuur en reizen.

Een gedicht dat voor ons mooi past bij deze periode is The Road Not Taken van Robert Frost (1 van mijn favorietjes!)

Two roads diverged in a yellow wood,
And sorry I could not travel both
And be one traveler, long I stood
And looked down one as far as I could
To where it bent in the undergrowth;

Then took the other, as just as fair,
And having perhaps the better claim,
Because it was grassy and wanted wear;
Though as for that the passing there
Had worn them really about the same,

And both that morning equally lay
In leaves no step had trodden black.
Oh, I kept the first for another day!
Yet knowing how way leads on to way,
I doubted if I should ever come back.

I shall be telling this with a sigh
Somewhere ages and ages hence:
Two roads diverged in a wood, and I..
I took the one less traveled by,

And that has made all the difference.

Voor mij gaat dit niet alleen over reizen, maar ook over de keuzes die we maken in het leven en voor onze honden. Soms is de meest bewandelde weg namelijk niet de beste. Ik blijf graag nieuwsgierig, kritisch en altijd met ethische keuzes en welzijn als kompas.

Ik wens iedereen een heerlijke zomer vol avontuur, ontspanning, mooie wandelingen en veel tijd samen met jullie honden.

Vanaf 31 augustus staan we weer met alle plezier voor jullie klaar. Geniet van de zomer!

Liefs, Marra 🧚‍♀️

07/07/2026

06/07/2026

Oog in oog met de wolf... en nee, hij viel niet aan!

Dat klinkt misschien minder spectaculair dan de meeste krantenkoppen, maar het is wel de realiteit.

Heel veel mensen zijn ervan overtuigd dat wolven uit zichzelf gevaarlijk zijn voor mensen. Dat idee is begrijpelijk; we horen al eeuwen verhalen waarin de wolf de slechterik is. Maar als je kijkt naar wat wetenschappelijk onderzoek laat zien, klopt dat beeld niet.

Wolven zijn van nature terughoudend tegenover mensen. Een ontmoeting betekent niet automatisch gevaar. In de meeste gevallen kiest een wolf ervoor om afstand te nemen zodra hij daar de kans voor krijgt. Dat maakt een wolf niet ongevaarlijk. Het blijft een groot wild dier dat je met rust moet laten. Maar een wild of natuurlijk dier staat niet gelijk aan een aggressief dier.

Toen ik oog in oog stond met deze wolf, (we komen ze vaker tegen, meestal verder weg of korter in duur/sneller in het voorbij gaan) zag ik een dier dat informatie verzamelde. Net als ik. Hij keek, beoordeelde de situatie en vervolgde zijn weg. Geen dreiging, geen aanval, geen sensatie.

Dat sluit aan bij wat gedragsbiologen al jarenlang beschrijven: gedrag ontstaat uit de wisselwerking tussen het dier en zijn omgeving. Er bestaat geen vaste knop die zegt: mens/hond/schaap gezien = aanvallen.

Bij Wolfhalla vinden we het belangrijk om voorbij de (sensatie) verhalen te kijken. Niet omdat wolven zielig zijn of omdat we ze willen verheerlijken, maar omdat goede keuzes beginnen met een juist beeld van gedrag. Dat geldt voor wolven, en precies hetzelfde geldt voor honden.

Kennis is een betere raadgever dan angst. Meer lezen (over natuurlijk gedrag en wat te doen als je een wolf tegenkomt? Kijk dan via de link in bio bij onze artikelen.

Ben jij wel eens een wolf tegengekomen? Zou je dat wel/niet willen? Wat zou je dan doen? Waarom?

Liefs, Marra 🧚‍♀️

In verband met de stroom op de persoon gerichte ongefundeerde en ongeïnformeerde haat comments zijn de reacties uitgeschakeld 🐾❤️