https://www.instagram.com/vesperwildphotography/

Vesper & Wild Photography, 's-Hertogenbosch (2026)

04/04/2026

Ik heb niks met voeten.
Sterker nog, ik vind het de lelijkste lichaamsdelen die we hebben. 🙈😅
Maar babyvoetjes…😍

Daar kan ik dan weer geen genoeg van krijgen!
Je hoort mij dan ook altijd zwijmelen als ik die kleine voetjes op de foto zet tijdens een newbornshoot.

Het idee…
dat deze kleine voetjes tot voor kort nog schopjes gaven in je buik. Bizar toch?! En zo mooi! 🥰
Zie?…Zwijmel 😜

01/04/2026

POV: holding onto every second of her

Het is deze tijd die ik niet wil missen.

Midden in de nacht kan ik niet slapen.
Naast me ligt een klein, lief wezentje in de co-sleeper.
Ze knort zacht in haar slaap en trekt haar neusje op als ze droomt.

Ik draai me om, maar dan weer snel terug.
Bang dat ik iets mis.
Ik kan uren naar haar kijken.

De wekker gaat.
Spekbeentjes strekken zich uit,
een typisch babygebrabbel vult de slaapkamer.
Ik versta er niks van en toch begrijp ik alles.

Er zijn dagen dat ik niets gedaan krijg,
en toch alles doe.
Er zijn nachten van wanhoop, van tranen en vermoeidheid,
maar dan verschijnt dat ene tandeloze lachje
waardoor ik doorga.

Haar grote blauwe ogen kijken mij aan,
alsof ze me een goedemorgen fluistert.
Ik voel me klein, maar in haar ogen ben ik groot.
Haar wereld.

Ik houd haar dicht tegen me aan,
en voel hoe zij rustig wordt van mijn ademhaling.
Ik voel zoveel liefde dat ik wil dat de tijd even stil staat.

Precies nu.
Het is deze tijd die ik niet wil missen.
Die ik wil bevriezen.

Nu doe ik dat voor jou.
Als motherhoodfotograaf leg ik deze liefde vast,
tussen jou en jouw kleintje,
zodat je later terug kunt naar deze tijd,
alsof de wereld even stil staat.

I don’t wanna fall asleep…
’Cause I don’t wanna miss a thing.

Bewaar dit. Geniet intens. Mis niets. ❤️

Dit is een sneak peek van mijn motherhood fotosessie met vastgelegd tijdens het Connect & Shoot-event van op de prachtige locatie van .amsterdam.

30/03/2026

Je voelt dat deze foto klopt… en dat is geen toeval.

Een van mijn doelen dit jaar is om steeds bewuster naar compositie te kijken. Om bij elke foto stil te staan: wat zie ik? Wat valt mij op? Wat laat ik weg en wat wil ik in beeld?

Bij deze foto zag ik de lijnen, vormen en het licht voordat ik het moment überhaupt had vastgelegd.

Toen ik in .moise stond, nam ik de ruimte van de gang in me op. Ik zag hoe de lijnen van de trap, het plafond en de muren samenkwamen. Intuïtief voelde ik: ik moet hoger staan om dit beeld te maken.

Dus pakte ik mijn krukje, zette de voordeur open, ging in de deuropening staan en vroeg om naar boven te lopen en op mijn cue de trap af te stappen.

Op het moment dat het zonlicht haar lichaam raakte en de lijnen perfect symmetrisch in mijn kader vielen, klikte ik. Heel bewust.

In deze foto komt alles samen: waar de zwangere vrouw staat, welke lijnen ik gebruik, en hoe ik jouw oog naar het juiste punt leid. Het is deze bewuste compositie die klopt. Die de foto laat leven. Het van een ok foto een wauw foto maakt.

Door gebruik te maken van leidende lijnen en symmetrie geef ik de foto rust en kracht, maar het is ook de subtiele spanning tussen pose en beweging, tussen structuur en de symbolische chaos van het leven, die het beeld boeiend maakt.

Een sterke compositie doet meer dan een foto mooi maken: ze leidt de aandacht, creëert balans en versterkt het verhaal. Het gaat om licht, standpunt en details die het verschil maken tussen een mooie foto en een beeld dat echt blijft hangen.

Door bewust te werken met lichtinval, standpunt en achtergrond, zorg ik ervoor dat het verhaal van een zwangerschap of newbornshoot niet alleen wordt vastgelegd, maar dat het iets oproept. Iets doet.

Wat roept deze foto bij jou op?

✨

10/02/2026

Bestaat er iets mooiers dan moederliefde? 🥹❤️

30/01/2026

Ik betrap mezelf hier vaker op dan ik wil.
Gedachten: “Doe ik het wel goed?” “Ben ik goed genoeg?”

Overdag probeer ik alle ballen hoog te houden.
In het moederschap, werk, liefde, vrienden, aanwezig zijn.
En dan ‘s-avonds, wanneer het huis stil is,
worden de twijfels luid.

Was ik vandaag te streng?
Of juist te soft? Leren ze hier wel genoeg van?
Worden ze later sterk, zelfverzekerd, weerbaar?
Heb ik genoeg échte tijd met ze doorgebracht?
Heb ik te vaak op mijn telefoon gekeken in hun bijzijn?

Zomaar een paar gedachten,
die blijven rondcirkelen.

Ik leer mijn kinderen om te doen wat zij willen doen.
Om hun dromen te volgen, te ontdekken, te leren, te doen wat hen laat stralen.
Om te kiezen voor waar zij gelukkig van worden.

Voor mij is dat fotografie.
Het vastleggen van moederschap, zwangerschap, die heerlijke newbornfase,
eigenlijk al die korte seizoenen van het gezinsleven die zo dierbaar zijn, maar ook zo snel voorbijgaan.

Maar doen wat mij energie geeft, wat ik leuk vind,
betekent ook minder tijd thuis. Met mijn gezin. Met mijn kinderen.
En op de moeilijke dagen vraag ik me af…
maakt dat mij een minder goede moeder?

Totdat een zacht stemmetje mij altijd weer vind.
Stop met alles ‘goed’ proberen te doen.
Want wat is ‘goed’?

Zolang een kinderstemmetje mij nog steeds vertelt dat ik “de liefste mama van de wereld ben”,
en die blikken zie, alsof ik hun allergrootste held ben…
Dan ben ik genoeg.

Lieve mama’s, voor een ieder van jullie die weleens twijfelt:
doe ik het wel goed?
Als je jezelf eens kon zien
door de ogen van je kind,
zou je zoveel liever voor jezelf zijn. ❤️

En lieve mama, dat verdien jij.

🤍 Sla deze post op voor de dagen waarop de twijfel weer toeslaat en je jezelf hier weer aan wilt herinneren.

🫶 Of stuur ‘m door naar een mama die een beetje extra (zelf)liefde kan gebruiken.

19/01/2026

Drie harten, eentje al in mijn armen… de andere twee nog dicht bij de mijne…❤️

Dit zijn Evi’s laatste weken⁣
als mama van één.⁣
Met Mozes in haar armen.⁣
En twee onder haar hart.⁣

Mozes is alles.⁣
Dat hoefde ze niet te zeggen.⁣
Dat zag ik.⁣
In hoe ze hem vasthoudt.⁣
In hoe haar lijf altijd eerst naar hem toe beweegt.⁣

Hij is haar hart.⁣
Buiten haar lichaam.⁣

⁣En toch draagt ze er nog twee.⁣
Een tweeling.⁣ ❤️❤️
Klein. Onzichtbaar.⁣
Maar al zo aanwezig.⁣

Er zit iets rauws in deze fase van het moederschap.⁣
Zwanger zijn, terwijl je al moeder bent.⁣
Afscheid nemen van hoe het was,⁣
zonder te weten hoe het straks zal zijn.⁣

Mozes wordt grote broer.⁣

En als moeder leer je, opnieuw, ⁣
dat liefde niet binnen de lijntjes kleurt,⁣
ze stroomt er dwars doorheen. ⁣🌸

En net wanneer je dacht, niet nog meer lief te kunnen hebben, ⁣
bewijst liefde je dat er geen grenzen bestaan. ⁣
Je denkt dat je hart vol is. Tot het groter wordt. ❤️

⁣Daarom leg ik deze en andere zwangerschapsmomenten zo graag vast.⁣ 📸
Soms alleen jou en je buik, soms ook mét je kindje erbij. ⁣
Want wat je nu draagt én wie je al vasthoudt, vertelt samen één verhaal. JOUW verhaal. ⁣

Deze fotoshoot is een ode aan deze fase. Zwangerschapsfotografie en een mommy & mini shoot in één. ⁣
Ik fotografeer met zacht natuurlijk licht, oog voor aanrakingen, kleine handjes en alle intieme details die dit moment zo bijzonder maken.⁣ 💛

Beelden die laten zien hoe liefde, verwachting en verbinding samenkomen. In jullie eigen thuis, of in de mooie natuur met golden hour. ⁣☀️
⁣
💛
𝘋𝘦 𝘭𝘦𝘯𝘵𝘦 𝘴𝘵𝘢𝘢𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘥𝘦 𝘥𝘦𝘶𝘳, 𝘮𝘦𝘵 𝘨𝘰𝘭𝘥𝘦𝘯 𝘩𝘰𝘶𝘳 𝘵𝘪𝘫𝘥𝘦𝘯 𝘱𝘦𝘳𝘧𝘦𝘤𝘵 𝘷𝘰𝘰𝘳 𝘮𝘢𝘮𝘢’𝘴 𝘮𝘦𝘵 𝘬𝘭𝘦𝘪𝘯𝘦 𝘬𝘪𝘯𝘥𝘦𝘳𝘦𝘯. 𝘞𝘪𝘭 𝘫𝘦 𝘫𝘰𝘶𝘸 𝘻𝘸𝘢𝘯𝘨𝘦𝘳𝘴𝘤𝘩𝘢𝘱 𝘰𝘧 𝘮𝘰𝘮𝘮𝘺 & 𝘮𝘪𝘯𝘪 𝘮𝘰𝘮𝘦𝘯𝘵 𝘰𝘰𝘬 𝘰𝘱 𝘥𝘦𝘻𝘦 𝘮𝘢𝘯𝘪𝘦𝘳 𝘷𝘢𝘴𝘵𝘭𝘦𝘨𝘨𝘦𝘯? 𝘚𝘵𝘶𝘶𝘳 𝘮𝘦 𝘦𝘦𝘯 𝘋𝘔, 𝘥𝘢𝘯 𝘷𝘦𝘳𝘵𝘦𝘭 𝘪𝘬 𝘫𝘦 𝘨𝘳𝘢𝘢𝘨 𝘮𝘦𝘦𝘳.

15/01/2026

Een zwangerschap fotograferen tijdens golden hour is stiekem mijn favoriet 📸❤️

Hoewel ik vaak wegzwijmel bij een pasgeboren baby’tje tijdens een newbornshoot, blijft dit ook wel één van mijn lievelingsshoots:

Zwangerschapsshoot tijdens golden hour. ☀️

Wanneer een prachtige vrouw voor mijn lens staat, in haar kracht, handen op zwangere buik, in de laatste zachte zonnestralen van de dag.

Bij thuiskomst als ik de laptop open en de beelden inlaad, stokt mijn adem. Prachtig!
Het zonlicht tijdens golden hour is zacht, warm en bijna goudkleurig. Het licht waar je dan in staat… 🤩

En gelukkig staat de eerste buitenshoot van het jaar alweer voor de deur.
Ik kan niet wachten om weer in de prachtige natuur te fotograferen 📸🍀

13/01/2026

“Dit is ze!”
“Je hebt haar helemaal gevangen hoe ze is.”

Altijd leuk als ik dit soort reacties krijg van een moeder na de portretshoot van haar kind.

Het is bizar hoeveel verschillende blikken een kind kan hebben tijdens de duur van een portretshoot. 🤩
Ik vind het dan altijd een hele eer als ik ze volgens de ouders allemaal heb vastgelegd. ❤️

Nu de lente voor de deur staat, en het straks buiten langzaamaan weer lichter wordt,
open ik ook weer mijn thuis- daglichtstudio voor kinderportretten. 📸

PS: waar gaat jouw voorkeur naar uit? Kleur of zwart-wit?

08/01/2026

Hi 🙋‍♀️, it’s me: Roxanne.

Geen eendimensionaal verhaal.
Ik ben ambitieus én gevoelig. Sterk én zacht.
Iemand die groot durft te dromen, en ook keihard werkt om die dromen waar te maken.
Soms ren ik hierbij te hard…en ga ik op m’n bek.
Maar ik sta altijd weer op, klop het stof eraf en ga door.
Life tip: struikelen hoort erbij. Opstaan is een superkracht. 😉

Vroeger probeerde ik alle ballen hoog te houden: moeder zijn, werken, lieve vrouw zijn, goede vriendin, sporten, ambities najagen.
Nu ben ik wat liever voor mezelf.
Niet alles hoeft perfect. Niet alles hoeft tegelijk.
Hierbij helpt mijn eigenwijsheid. Want hé, eigenwijs is ook wijs. 😜

Mijn sterke wil en gevoel zijn mijn kompas.
Het wijst me niet altijd naar de makkelijkste weg, maar wel naar de juiste.
En ja… die weg zit soms vol hobbels en losliggende Lego (Moms… if you know, you know 😉)

Want ik ben mama van twee heerlijke kinderen: een lieve, slimme jongen 👦en een eigenwijs, grappig dametje 👧. Samen met mijn man (bijna 11 jaar samen!) vormen zij mijn thuis. Mijn anker. De plek waar alles mag landen, ook ik. 🥰

📸 Fotografie is mijn andere liefde.
Ik zie beelden voordat ze bestaan en móét ze maken.
En als dan mijn visie tot leven komt… wooooow, Zoooo mooi! 😍 en zo gaaaf!
Altijd net even anders dan anders.
Want die gebaande paden en ik, die zijn geen match! 😉

Tijdens edit-avonden kan ik oprecht genieten van de liefde die van mijn beeldscherm afknalt. Een kind wat met de grootste big smile op mama afrent, een lief mini-handje op de borst tijdens borstvoeding, een zachte aanraking van jouw handen op jouw zwangere buik. ❤️

Ik ben een sucker voor zulke (motherhood)lovestories.
En voor chocolade. Heel veel chocolade 🍫
Melk, wit, met nootjes, rozijnen, zeezout… maar geen puur. Blegh!

Ik hou van verhalen.
Niet perfect, maar eerlijk, warm en vol intentie.
En als fotograaf mag ik jouw verhaal vertellen.

Dit ben ik. Dit is mijn verhaal. Niet perfect, wel echt.
Met passie, gevoel en kracht. Altijd op zoek naar de mooie dingen in het leven.
Misschien herken je hier iets in?
Welkom, dan ben je hier niet voor niets.✨

chaosandlove

30/12/2025

Ik zag het aan haar blik.
En aan de manier waarop ze haar buik vasthield.

Als zwangerschaps- en newbornfotograaf vertel ik verhalen.
Jullie verhalen.

Soms zijn ze licht en vrolijk.
Soms zijn ze pijnlijk en stil.
Maar vaak zie ik het al in haar ogen.

Het verhaal dat ze met zich meedraagt.
Over het verlangen naar het kindje in haar buik.
Over hoe moeilijk die weg soms is geweest.
Over de angst om (opnieuw) te verliezen…
een kindje, of zichzelf,
wie ze ooit was en wie ze nooit meer zal zijn.

Een zwangerschap laat diepe indrukken achter.
Sporen die je vaak je hele leven bij je draagt.
Ze herinnert je aan hoe krachtig je bent.
Hoe sterk.
Wat voor een ongelofelijk goede moeder je al bent, nog vóór je het zelf zo voelt.

Als ik naar mijn eigen zwangerschapsfoto’s kijk, van mijn zoon, ziet niemand wat ik zie.
Want niemand voelde wat ik voelde.
Met vijftien weken zwangerschap verdween mijn moeder uit mijn leven.
En uit dat van haar ongeboren kleinzoon.

Op de foto’s zie ik een vrouw die lacht.
Blij. Zielsgelukkig met haar kindje.
En tegelijkertijd rouwt ze om haar eigen moeder.

Ik zie het aan haar blik.
En aan de manier waarop ze haar buik vasthoudt.

Dat was mijn verhaal toen.

Nu, jaren later, zie ik iets anders.
Ik zie een onwijs sterke vrouw.
Een vrouw vol wilskracht, moed en zachtheid.
Met een liefde die nergens voor terugdeinst.

Dat is wat foto’s doen.
Ze brengen je terug naar een moment.
Laten je weer even voelen hoe het was.
En laten je zien hoe ver je bent gekomen.

Foto’s bevriezen de tijd, een moment,
maar laten ook groei zien.
Ze sluiten geen verhaal af.
Ze geven je de ruimte om het opnieuw te lezen.
Of te herschrijven.

Jij bent jouw verhaal.
Ik leg het alleen voor je vast. 🤍

27/12/2025

“Mag mijn man ook mee op de foto tijdens mijn zwangerschapsshoot?”

Het is een vraag die ik soms krijg.
En eerlijk?
Eentje waar ik zelf ook nog steeds aan moet wennen.

Want mijn focus als zwangerschapsfotograaf ligt altijd bij de vrouw.
Bij haar lichaam dat nieuw leven draagt.
En laten we eerlijk zijn: sommige mannen hebben vooraf weinig zin in een zwangerschapsshoot. 😅
En dat is helemaal oké.

Dus natuurlijk maak ik altijd foto’s van de vrouw alleen.
Met haar zwangere buik.
Met al haar kracht dat ze uitstraalt en haar zachtheid tegelijkertijd.

Maar ook samen gebeurt er iets magisch.
Hun foto’s samen vertellen hun verhaal.
Over liefde. ❤️
Over hun liefde samen, voor elkaar.
Over dat allesoverheersende, kriebelende en exciting gevoel voor de komst van hun kindje.

Op een voorwinterse dag in november, midden in de prachtige natuur,
hebben we heel hard gelachen samen.
Want nee, een zwangerschapsshoot hoeft niet stijf of ongemakkelijk te zijn.
Ik geef kleine opdrachtjes.
“Loop maar een stukje.”
“Van links naar rechts.”
“Fluister eens in haar oor wat je vanavond gaat eten.” (Gelach gegarandeerd! 😃)

En dan gebeurt het vanzelf.
Ontspanning.
Een lach die niet bedacht is.
Een blik die alles zegt over hun liefde.

Aan het einde van de shoot zei hij, bijna verbaasd:
“Dit was best leuk.” 🤍

✨ Dus, zegt jouw man vooraf dat hij er geen zin in heeft?
Laat hem thuis of neem ‘m mee.
Want het valt echt reuze mee ;-)

Vesper & Wild Photography

04/04/2026

01/04/2026

30/03/2026

10/02/2026

30/01/2026

19/01/2026

15/01/2026

13/01/2026

08/01/2026

30/12/2025

27/12/2025

Adres

Website

Meldingen

Snelkoppelingen

Delen

Type