14/03/2026
ជួយខ្លួនឯងដោយខន្តី ជួយអ្នកដទៃដោយមេត្តា ជួយសង្គមជាតិដោយការសិក្សា ជួយសាសនាដោយការបដិបត្តិ
"សង្ឃដីការបស់ព្រះអង្គគ្រូ ភិក្ខុ ធម្មត្ថេរោ"
——————————————————
មាគ៌ាឆ្ពោះទៅរកសេចក្តីសុខ និងវឌ្ឍនភាពដ៏ឧត្តម
១. ជួយខ្លួនឯងដោយខន្តី
មុននឹងអាចក្លាយជាបង្អែកដ៏រឹងមាំសម្រាប់អ្នកដទៃ បុគ្គលម្នាក់ៗត្រូវតែកសាងគ្រឹះនៃចិត្តខ្លួនឯងឱ្យមាំមួនជាមុនសិន។ ខន្តី ឬសេចក្តីអត់ធ្មត់ មិនមែនជានិមិត្តរូបនៃភាពទន់ជ្រាយ ឬការចុះចាញ់នោះឡើយ ប៉ុន្តែវាគឺជា "អំណាចនៃភាពស្ងប់ស្ងាត់"។ ក្នុងកាលៈទេសៈដ៏វិបាក ខន្តីគឺជាខែលការពារផ្លូវចិត្ត ជួយទប់ទល់មិនឱ្យយើងសម្រេចចិត្តតាមកំហឹងដែលនាំមកនូវការស្តាយក្រោយ។ ឧបសគ្គប្រៀបដូចជាខ្យល់ព្យុះបោកបក់ ចំណែកខន្តីប្រៀបដូចជាឫសឈើដ៏ជ្រៅ ដែលទប់ទល់មិនឱ្យដើមឈើនៃជីវិតត្រូវរលំដួលតាមរលកនៃអារម្មណ៍។
២. ជួយអ្នកដទៃដោយមេត្តា
ក្នុងចរន្តនៃសង្គមជាតិ យើងមិនអាចរស់នៅដាច់ដោយឡែកតែម្នាក់ឯងក្នុងលោកនេះបានទេ។ ការមាន សេចក្តីមេត្តា គឺជាការសាងស្ពានមាសតភ្ជាប់ពីបេះដូងមួយទៅបេះដូងមួយ។ សេចក្តីសុខរួម កើតចេញពីការចែករំលែក និងការយោគយល់ បង្កើតបានជាបរិយាកាសដ៏ត្រជាក់ត្រជុំ។ នៅពេលយើងផ្តល់ក្ដីស្រឡាញ់ដល់អ្នកដទៃ យើងក៏ទទួលបានមកវិញនូវភាពសុខដុមក្នុងចិត្ត។ មេត្តាធម៌ជួយរំលាយភាពអាត្មានិយម បង្រៀនឱ្យយើងចេះជួយយកអាសាគ្នា ដែលជាគ្រឹះសន្តិភាពដ៏រឹងមាំនៃសង្គមមនុស្ស។
៣. ជួយសង្គមជាតិដោយការសិក្សា
សេចក្តីស្រឡាញ់ជាតិដែលឧត្តុង្គឧត្តមបំផុត គឺការអភិវឌ្ឍខ្លួនឯងឱ្យក្លាយជាបុគ្គលដែលមានសមត្ថភាព។ ការសិក្សា មិនមែនបញ្ចប់ត្រឹមតែការក្រសោបយកសញ្ញាបត្រនោះទេ ប៉ុន្តែវាគឺជាការបណ្ដុះ "គ្រាប់ពូជបញ្ញា"។ ប្រទេសជាតិមួយអាចរុងរឿងជឿនលឿនទៅបាន អាស្រ័យលើពលរដ្ឋដែលមានវិជ្ជា និងជំនាញច្បាស់លាស់។ ចំណេះដឹងជួយឱ្យយើងមានពន្លឺក្នុងការវិភាគ វែកញែកខុសត្រូវ និងអាចដោះស្រាយបញ្ហាសង្គមតាមរយៈការច្នៃប្រឌិត និងបច្ចេកវិទ្យា ដើម្បីនាំនាវាជាតិទៅកាន់ត្រើយសុភមង្គល។
៤. ជួយសាសនាដោយការបដិបត្តិ
សាសនានឹងរលាយបាត់បង់រូបរាង ប្រសិនបើគ្មានអ្នកយកចិត្តទុកដាក់អនុវត្តតាមខ្លឹមសារនៃធម៌។ ការគោរពសាសនាដែលខ្ពង់ខ្ពស់បំផុត មិនមែនស្ថិតលើការបួងសួងសុំលាភសក្ការៈឡើយ ប៉ុន្តែគឺ "ការបដិបត្តិ"។ ការរស់នៅតាមគន្លងធម៌វិន័យ និងការសាងអំពើល្អ គឺជាការលើកតម្កើងសាសនាឱ្យមានតម្លៃវិសេសវិសាល។ នៅពេលបុគ្គលម្នាក់ៗមានសីលធម៌ និងសុជីវធម៌ល្អប្រពៃ នោះសង្គមនឹងមានសណ្តាប់ធ្នាប់ ហើយសាសនានឹងស្ថិតស្ថេរគង់វង្សជានិរន្តរ៍បាន៕