We Hike Crete - Photography

13/05/2026

📌 Κύκλος Κολοκύθας
🥾12χλμ
🔺413μ

Η Κολοκύθα, αν και σήμερα είναι γνωστή κυρίως για τις παραλίες και το φυσικό της τοπίο, έχει και τη δική της μικρή ιστορία. Παλιά οι κάτοικοι της περιοχής χρησιμοποιούσαν το νησί κυρίως για βοσκή ζώων και για αγροτικές εργασίες, ενώ η θέση του απέναντι από τη Σπιναλόγκα το έκανε σημαντικό σημείο για όσους κινούνταν στην περιοχή με βάρκες και ψαροκάικα. Ακόμη και σήμερα μπορεί κανείς να δει παλιά πέτρινα ίχνη και σημάδια ανθρώπινης παρουσίας που θυμίζουν τη σύνδεση του νησιού με τη ζωή των ανθρώπων του τόπου. Ενα τεράστιο δίκτυο πέτρινων τοίχων και παλιών καλντεριμιών, πεζούλες αλλά και παλιά πετρόκτιστα σπίτια λένε τις ιστορίες τους.

Η Κολοκύθα μοιάζει να στέκεται σχεδόν ανέγγιχτη απέναντι στην έντονη τουριστική ανάπτυξη της Πλάκας και της Ελούντας. Ενώ οι απέναντι περιοχές έχουν γεμίσει ξενοδοχεία, βίλες και συνεχώς αυξανόμενη τουριστική κίνηση, το νησί διατηρεί ακόμη μια σπάνια αίσθηση ηρεμίας και αυθεντικότητας. Αυτή η αντίθεση γίνεται ιδιαίτερα αισθητή κατά τη διάρκεια της διαδρομής, από τη μία βλέπεις την έντονη ανθρώπινη παρουσία και την τουριστική εκμετάλλευση της ακτογραμμής και από την άλλη ένα τοπίο άγριο, ήσυχο και σχεδόν ανέπαφο, που θυμίζει πώς ήταν κάποτε ολόκληρη η περιοχή πριν την ανάπτυξη του τουρισμού.

06/05/2026

03/05/2026

30/4/26
📌Ακώλυτα - Εκδρορά - Τίμιος Σταυρός (2456μ)
🥾11χλμ
🔺772μ

Ο Ψηλορείτης παρουσίαζε ένα εντυπωσιακό και σχεδόν σουρεαλιστικό τοπίο, καθώς το χιόνι στις πλαγιές του είχε καλυφθεί σε σημεία από αφρικανική σκόνη, αποκτώντας καφεκόκκινες αποχρώσεις. Δίπλα του, το φρέσκο χιόνι έμενε καθαρό και λαμπερό, δημιουργώντας έντονες αντιθέσεις — σαν λευκά μπαλώματα πάνω σε μια γήινη, σκονισμένη επιφάνεια. Το φαινόμενο αυτό, αποτέλεσμα μεταφοράς σκόνης από τη Σαχάρα, χάριζε στο βουνό μια παράξενη αλλά όμορφη όψη!

23/03/2026

📌 Καπετανιανά - Άγιος Ιωάννης - Σαλαμιάς - Καπετανιανά
🥾12χλμ
🔺1115μ

Ξεκινήσαμε από τα Καπετανιανά, ένα χωριό γαντζωμένο στις νότιες πλαγιές των Αστερουσίων, κάτω από τη βαριά παρουσία του Κόφινα. Η κορυφή πότε χανόταν μέσα στα σύννεφα και πότε ξεπρόβαλλε επιβλητική, σαν να μας παρακολουθούσε σιωπηλά πριν ξεκινήσουμε την πορεία μας. Ο αέρας καθαρός, τραχύς, γεμάτος εκείνη τη χαρακτηριστική αίσθηση απομόνωσης που μόνο τα Αστερούσια μπορούν να προσφέρουν.

Η κατάβαση προς τη θάλασσα ξεκίνησε μέσα από το φαράγγι της Γούλας, ένα άγριο και επιβλητικό πέρασμα. Στενά περάσματα, απότομοι βράχοι και μια αίσθηση αποκοπής από τον κόσμο συνέθεταν το τοπίο.

Στο τέλος της διαδρομής, ξεπρόβαλε ο Άγιος Ιωάννης — ένας απομονωμένος παραθαλάσσιος οικισμός με άγρια ομορφιά, εκεί όπου το βουνό συναντά απότομα το Λιβυκό πέλαγος. Η ομώνυμη εκκλησία του Αγίου Ιωάννη, λιτή και ήσυχη, στέκει σαν σημείο αναφοράς για πεζοπόρους και προσκυνητές. Κάναμε μια στάση εκεί, αφήνοντας τον χρόνο να κυλήσει πιο αργά, μέσα σε εκείνη τη βαθιά γαλήνη του τοπίου.

Συνεχίσαμε παραλιακά, ακολουθώντας τη γραμμή της ακτής προς τον Σαλαμιά. Η διαδρομή μαγευτική, με τη θάλασσα από τη μία και τα απότομα βράχια από την άλλη. Ο Σαλαμιάς, πιο ανοιχτός και εξίσου απομονωμένος, αποτέλεσε το σημείο όπου η πορεία άλλαξε χαρακτήρα. Εκεί ξεκίνησε η μεγάλη ανάβαση. Σε μόλις 3 χιλιόμετρα καλύψαμε 1115 μέτρα υψομετρικής διαφοράς — μια απότομη, σχεδόν αδυσώπητη ανηφόρα.

Όταν τελικά επιστρέψαμε στα Καπετανιανά, ο Κόφινας στεκόταν ξανά από πάνω μας — αυτή τη φορά καθαρός, χωρίς σύννεφα.

Σαν να μας περίμενε. Σαν να έκλεινε ο κύκλος της διαδρομής.

16/03/2026

15/3/2026
Νυχτερινή ανάβαση και ξημέρωμα στην κορυφή της Κρήτης, Τίμιος Σταυρός 2456μ.

Ξεκινώντας μέσα στο σκοτάδι, με μόνο το φως απο τους φακούς, κάθε βήμα μας έφερνε πιο κοντά στην κορυφή της Κρήτης. Όταν φτάσαμε, το πρώτο φως της αυγής άρχισε να βάφει τον ορίζοντα και ο ήλιος ανέτειλε πάνω από τα βουνά και το Λιβυκό πέλαγος, χαρίζοντάς μας μια στιγμή που δύσκολα περιγράφεται με λόγια — μια ανταμοιβή για την προσπάθεια και την αγάπη μας για το βουνό.

Night ascent and sunrise at the highest peak of Crete, Timios Stavros (2456 m).

Starting in the darkness, with only the light from our headlamps, every step brought us closer to the summit of Crete. When we arrived, the first light of dawn began to paint the horizon, and the sun rose above the mountains and the Libyan Sea, giving us a moment that is hard to describe in words — a true reward for the effort and our love for the mountains.

13/03/2026

5/3/26
📌 Σούβλος - Ρέμα Μαλιάρη - Άγιος Νικόλαος - Φαράγγι Κουκουρίδη - Σούβλος
🥾9χλμ
🔺421μ

Η πορεία μας ξεκίνησε από το μικρό και ήσυχο χωριό Σούβλος, στην περιοχή του Πάνω Μιραμπέλλου. Από εκεί κατηφορίσαμε προς το ρέμα του Μαλιάρη, ένα τοπίο που θυμίζει πέτρινο ποτάμι, με τις κοίτες του γεμάτες βράχια και σχηματισμούς που μαρτυρούν τη δύναμη του νερού μέσα στους αιώνες. Ακολουθώντας την πορεία προς τη θάλασσα κινηθήκαμε παραλιακά, περνώντας από το γραφικό εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, μέχρι να φτάσουμε στην είσοδο του φαραγγιού του Κουκουρίδη. Το φαράγγι αποδείχθηκε πραγματικά εντυπωσιακό: ψηλά βραχώδη τοιχώματα, στενά περάσματα και πλούσια βλάστηση δημιουργούν ένα άγριο αλλά μαγευτικό τοπίο. Σε αρκετά σημεία η διάσχιση απαιτούσε scrambling, ενώ σε κάποια πιο δύσκολα περάσματα χρειάστηκε ακόμη και χρήση σκοινιού, δίνοντας στη διαδρομή έναν έντονο εξερευνητικό χαρακτήρα. Η επιστροφή μας ολοκληρώθηκε στο χωριό Σούβλος, όπου μας περίμενε μια ζεστή και αυθεντική εμπειρία. Η κυρία Πόπη, κάτοικος του χωριού, μας υποδέχτηκε με κουλουράκια και ρακή και μας αφηγήθηκε ιστορίες από το παρελθόν του τόπου, κλείνοντας την ημέρα με τον πιο όμορφο και ανθρώπινο τρόπο.

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση, το χωριό Σούβλος πήρε το όνομά του από έναν Τούρκο γαιοκτήμονα της περιόδου της Τουρκοκρατίας, τον οποίο αποκαλούσαν Σούλιο. Το μετόχι της περιοχής ανήκε σε αυτόν και, σε αντίθεση με τη σκληρή συμπεριφορά που συχνά απέδιδαν στους Τούρκους της εποχής, ο ίδιος φημιζόταν για την καλοσύνη και τη δικαιοσύνη του. Κάλεσε πολλούς χριστιανούς καλλιεργητές να εγκατασταθούν στο μετόχι ως συμισατόροι, μοιράζοντάς τους τη γη για καλλιέργεια χωρίς πιέσεις ή αυστηρούς όρους, ενώ παράλληλα τους προστάτευε από επιδρομές άλλων Τούρκων. Έτσι, πολλοί άνθρωποι κατέφυγαν εκεί για να εργαστούν και να ζήσουν με σχετική ασφάλεια. Ο Σούλιος είχε σύζυγο χριστιανή, τη
Μαρία —την οποία αποκαλούσε Μεριέμ— και την άφηνε ελεύθερη να ακολουθεί την πίστη της, γεγονός που ενίσχυσε τον σεβασμό των κατοίκων προς το πρόσωπό τους. Με τον καιρό το μετόχι συνδέθηκε με το όνομα του Σούλιου και η περιοχή άρχισε να αποκαλείται «του Σούλιου» ή «Σούβλος», όνομα που τελικά επικράτησε και έμεινε μέχρι σήμερα.

10/03/2026

1/3/26
📌 Καμάρες - Πόρος Μηλιάς - Βοριζανό Φαράγγι - Καμάρες
🥾13χλμ
🔺1260μ

Την πρώτη μέρα του Μαρτίου πραγματοποιήσαμε μια όμορφη κυκλική ορειβατική διαδρομή στον Ψηλορείτη, ξεκινώντας από το χωριό Καμάρες. Η πορεία μας ακολούθησε τη διαδρομή Καμάρες – Πόρος Μηλιάς – Βοριζανό Φαράγγι – Καμάρες, συνολικού μήκους περίπου 13 χιλιομέτρων και με θετική υψομετρική διαφορά που έφτασε τα 1260 μέτρα.

Η περιοχή βρίσκεται στις νότιες πλαγιές του Ψηλορείτη και χαρακτηρίζεται από έντονο ορεινό ανάγλυφο, εντυπωσιακούς ασβεστολιθικούς σχηματισμούς και πλούσια κρητική χλωρίδα. Το πέρασμα από τον Πόρο Μηλιάς αποτελεί ένα χαρακτηριστικό άνοιγμα ανάμεσα στα βουνά, το οποίο οδηγεί προς τα νότια και σηματοδοτεί την αρχή των μονοπατιών που κατηφορίζουν προς το Βοριζανό Φαράγγι.

Το Βοριζανό Φαράγγι σχηματίζεται στους πρόποδες του Ψηλορείτη, ανατολικά του χωριού Βορίζα. Στην αρχή του, ανοίγει σε μια όμορφη κοιλάδα με πλούσια βλάστηση και πολλά ενδημικά φυτά της Κρήτης, όπως το γνωστό δίκταμο, ενώ στη συνέχεια είναι στενό και απότομο, με μικρούς καταρράκτες αλλά και ένα μεγάλο ύψους περίπου 20μ, τον οποίο πρέπει κανείς να τραβερσαρει από δυτικά προκειμένου να συνεχίσει, οι οποίοι δημιουργούνται πάνω στα ασβεστολιθικά πετρώματα.

Η διαδρομή μέσα στο φαράγγι είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακή, καθώς το άγριο τοπίο των βράχων εναλλάσσεται με συστάδες από πουρνάρια και άλλα αρωματικά φυτά που γεμίζουν την ατμόσφαιρα με τα αρώματα της κρητικής γης.

Αφού ολοκληρώσαμε την πορεία μας, κατευθυνθήκαμε στο καφενείο στα Βορίζα για μια παγωμένη μπύρα, απολαμβάνοντας την ηρεμία του χωριού και την ικανοποίηση μιας γεμάτης ημέρας στο βουνό.

Κατά την επιστροφή μας προς το όχημα, είχαμε την τύχη να συναντήσουμε και να γνωρίσουμε έναν εξαιρετικό άνθρωπο, τον κύριο Διονύση Φραγκιαδάκη. Με μεγάλη προθυμία μοιράστηκε μαζί μας ιστορίες από το παρελθόν του χωριού: από τα δύσκολα χρόνια της γερμανικής κατοχής και τη συμβολή των κατοίκων στην αντίσταση, μέχρι τη ζωή στα Βορίζα σήμερα. Ήταν μια στιγμή που έδωσε στη διαδρομή μας μια ανθρώπινη και ιστορική διάσταση, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα μονοπάτια της Κρήτης δεν κρύβουν μόνο φυσική ομορφιά, αλλά και βαθιά ιστορία.

26/02/2026

Crete is not just about sunny beaches in the summer. It is also about snow-covered mountains in the winter, quiet villages wrapped in mist, and landscapes that change their colors with the seasons. It’s a place that lives and breathes all year round.

Follow us for more!