22/09/2025
Eigenlijk is het meer een gezellig avondje uit eten met vrienden die je (nog) niet kent.
Zo verwoordde ik het aan mijn schoondochter, nadat ze – zoals velen – reageerde met een aarzelend “mmm” op mijn zin: “Ik ben naar een netwerkavond geweest gisteren.”
Vorige week mocht ik voor de tweede keer een avond van Netwerkers.be vastleggen én mee aan tafel gaan.
Het is echt een avond vol warmte, vriendschap en inspiratie.
De hartelijke, oprechte welkom van Stijn – “Heey Peggytje!” – en de al even warme omhelzing van Sonja – “Pegggyyyyy!” – zorgen ervoor dat je helemaal niet het gevoel hebt op een “typisch netwerkmoment” te zijn beland.
De stickertjes met “zeg maar Herman”, “zeg maar Kris”… maken alles meteen open en luchtig. Geen ongemakkelijke “En jij bent?” vragen, maar gewoon: “Hey Vanessa” – en je wijst naar je stickertje. Het ijs is gebroken, zalig!
Iedereen druppelt binnen op zijn moment, zonder druk. Spontane gesprekken ontstaan vanzelf. Niemand die awkward in een hoekje staat. Iedereen beweegt en flowt van het ene groepje naar het andere, zonder schroom of oordeel. Alle gasten met oprechte interesse in elkaar.
Zoals vrienden dus.
Ondertussen doet Vu-gastro waar ze goed in zijn: lekkere hapjes ronddelen, terwijl de maaltijd voor de avond in de potten pruttelt.
En dan het talent van Stijn: de juiste mensen samenbrengen. Met een 1-op-1 aperitiefgesprek of de keuze van de gasten aan tafel: telkens raak.
Natuurlijk zijn er ook mensen met wie je niet in gesprek geraakt – de avond is écht veel te kort. Maar door die magie van Stijn (en misschien een beetje kosmische hulp?) krijg je wél de juiste matches. De gesprekken kloppen, de mensen aan je tafel blijken precies diegenen te zijn die er die avond moesten zijn. Ja toch, Ina? 😁
Ik was daar als fotografe, maar ik mocht ook deelnemen aan dit geweldig initiatief.
Drie tafels, drie moderators. Zowel Nic, David als Cedric lieten een lichtje aangaan bij me.
Zonder moeilijke woorden. Zonder “dat moet je zo doen” of “zo is het beter”.
Maar met oprecht advies, een beetje sparren en vooral bevestiging: dat ik écht wel goed bezig ben.
Met dat gevoel ben ik nu kleine – maar belangrijke – puntjes aan het aanpassen in hoe ik DoodMooi verder in de wereld ga zetten.
Dankjewel, inspirerende vrienden. Allemaal. 💝
Ik ben benieuwd hoe de wandeling in Battel gaat verlopen, komende donderdag. 🌿