24/03/2026
De eerste keer dat ik portretten nam voelde ik spanning, maar ook ontzettend veel enthousiasme.
Niet wetend wat het ging geven, maar wel voelend dat er iets echts mocht ontstaan.
Ik merkte hoe bijzonder het is wanneer iemand gewoon zichzelf durft te zijn voor mijn lens.
Wanneer de kleine momenten het overnemen.
Een blik, een beweging, een stukje persoonlijkheid dat vanzelf zichtbaar wordt.
Sindsdien geloof ik dat de mooiste fotoโs ontstaan wanneer jij gewoon jezelf kunt zijn.
Geen geposeerde perfectie, maar รฉchte momenten. Alleen of samen.
Lachend, dromend, spontaan of net heel rustig โ helemaal jij.
Sindsdien zoek ik in mijn portretten naar dat moment โ
waar iemand niet alleen zichtbaar is, maar ook voelbaar wordt.