03/04/2026
Geen “kijk eens hier”.
Geen “lach eens mooi”.
Geen moment waarop het moet lukken.
Gewoon…
er mogen zijn.
Bewegen als dat nodig is.
Even afstand nemen.
Terugkomen.
Op het tempo van je kind.
In een omgeving die vertrouwd voelt.
Zonder druk.
Zonder verwachtingen.
Want misschien zit net daar
de herinnering.
Niet in hoe mooi het was.
Maar in hoe het voelde.
Ik ben dit momenteel verder aan het uitwerken.
Voor gezinnen die zich hier misschien al te vaak niet in herkennen.
—
Voelt dit herkenbaar?
Je mag me altijd een bericht sturen.